Tweede kerstdag zijn mijn kinderen vanaf 11 uur bij hun vader en zijn nieuwe gezin. Hij heeft, of is het had, niks met de kerstdagen en nu zit hij rondom de kerstboom met een heel gezin. De gezelligheid van vier kinderen en verliefdheid van zijn nieuwe vriendin. Ik hou enorm van de kerst en vooral de gezelligheid daarvan.

Ik doe de lampjes van mijn kerstboom s’morgens aan. Sky radio staat op of misschien toch liever de top 2000. Ik mag kiezen. Ik geef het konijn een extra knuffel. Hij mag blij zijn dat hij nog leeft, onze flappie, hihi. Koffie aan en croissantjes in de oven. Een lekker gekookt eitje erbij. Ach, ik heb gelukkig genoeg vrienden en familie waar ik vandaag mag aanschuiven. Door al die uitnodigingen prijs ik mijzelf gelukkig. Ik zit nu alleen in mijn huisje maar niet echt alleen. Er zijn genoeg mensen die dit allemaal niet hebben. Daarom ga ik met een vriendin weer naar het bejaardentehuis. Gaan we liedjes met de oudjes zingen. Nu al zin in. En daarna mag ik met haar mee bij haar thuis eten. Eergisteren gehoord van haar. Leuk zulke onverwachtse dingen.

En laten we wel wezen, een jaar geleden had ik net voor de kerst mijn vijfde chemo gehad. Ik had met kerst nog net een beetje smaak in mijn mond. De buren kwamen toen eten brengen omdat ik alleen op de bank lag. Ik wilde die dag alleen maar slapen, eten van de buren en huilen omdat ik de kinderen miste. Zoiets doe je het liefste alleen. En kijk hoe ik er dit jaar bij zit. Rechtop en met een eerlijk gemeend vrolijk gezicht. Alles went, zelfs zonder een vent……. een beetje dan. Laat ik niet te hard van stapel lopen.

De tijd vliegt when you’re having fun.

Mijn moeder is nogal van de kerst….. Dat mag duidelijk zijn als je de tuin ziet. En het huis;

Bovenstaande is nog maar de eetkamer. De woonkamer…. staat nog voller. Alhoewel, alles staat vol met kerstspullen. Zo gezellig om in te vertoeven. Vandaag stonden de bak platen buiten aan, de bbq, 2 dutch ovens, de driepoot voor soep en het spit voor een beenham. Wij kunnen als familie zo buiten overleven, Whahaa. In het versierde, verrassend, tuinhuisje hebben wij gegeten. De kleding van de Dickens markt kwamen tevoorschijn. Zo grappig. Mijn broer en neefjes hadden een hoge hoed op. Mijn oom met zijn baard leek wel op scrooge. Al met al weer enorm gelachen. De kinderen sprongen tussendoor op de trampoline en er werd vuurwerk afgestoken. En de spelletjes die gedaan werden. Ik moet er nog om lachen. Mijn broer zei; een land met de letter ‘t’. Zegt mijn vader; polen. Ik kwam niet meer bij. Later begreep ik pas dat hij het niet goed verstond. De oudjes worden een beetje doof. Al dat geknetter van dat vuurwerk erdoor is dan ook niet handig.