Ik heb hem net staan. De kerstboom. Sky radio muziek aan. Open haardvuur in de televisie. Ik ben dol op kerst…… En toch voelt het anders dit jaar. Vorig jaar heb ik er niet zoveel van meegemaakt. Ik had toen net een chemo in mijn lijf zitten. Nu zijn de kids bij hun vader, stiefmoeder en stief broer en zus. Buiten is het ook nog eens wit van de sneeuw. Het perfecte plaatje. En toch voelt het hier binnen anders. Ik mis het gezin om de kerstboom. Ik heb al een traantje gelaten. Hoort er ook bij. Het is nog maar een jaar geleden dat mijn ex ervandoor ging en dat ik borstkanker had. Ik moet dankbaar zijn dat mijn scan van de week er goed uitzag. Geen uitzaaiingen! Misschien is het een idee om aan mijn lach workshop te denken en er iets mee te doen. Dat brengt mij op een idee. Tinie en Lou met sinte kersemis. Die ga ik even opzoeken en bekijken met een lach en een traan. Je moet er zelf iets van maken. De ene keer gaat dat makkelijker dan de andere keer maar het komt wel goed. Tijd heelt alle wonden.