Binnen een uur klaar.

Joepie. Het feest kan weer beginnen want de Sint is binnen. Mijn zoon gelooft niet meer in deze goedheiligman. Mijn dochter wel. Waarschijnlijk voor het laatste jaar. Nog even van genieten. Als de Sint aankomt in Nederland op tv dan zitten wij met z’n allen in de woonkamer. De spullen om het huis te versieren haal ik van zolder. Zo maken wij het huis gezellig. Sint proof.

S’middags hebben wij met familie afgesproken. Dan zouden de tantes en nichtjes iets gaan knutselen. Ik weet al wat te doen. De snoepkrans van gisteren ga ik maken. Misschien helpt mijn dochter wel mee. Tussendoor gaan wij nog naar de intocht van de Sint in Bennekom. Pepernoten scoren. Belooft weer een gezellige dag te worden. Ouderwetse Hollandse gezelligheid vol tradities met mijn familie.

Toevallig komen een paar nichtjes, tantes en schoonzus samen bij mijn moeder. Daar gaat jong en oud door elkaar heen knutselen. Er wordt een surprise gemaakt door Daan en zijn nichtje. Eva leert breien dankzij oma. Ik ga dus een krans maken. Wat een gezelligheid.

Vandaag een lachworkshop gehad. Deze had mijn nichtje gewonnen. Samen met haar dochter, onze tante en mijn nichtjes gingen wij op stap. Er kwamen nog een paar vreemde dames voor ons erbij. Wat zal ik ervan zeggen? Het was super leuk om een keer meegemaakt te hebben.

Wat heb ik ervan geleerd? Ook nep lachen is goed voor je. Een kind lacht 300 keer per dag. Een volwassene 15 keer. Ik kan nu Chinees voetbal, motor rijden en het spel ; beer, zalm of mug. En s’morgens smeer ik uit een potje dagcreme met lachcreme op. Wat wil een mens nog meer? Nog meer lachen dus. Ik ga het proberen voort te brengen.

Morgen komt die ouwe ons land weer binnen. Traditie getrouw haal ik die dag alle Sint spullen tevoorschijn van de zolder. De kids spelen daar nog steeds mee. Wij gaan pepernoten bakken. De sinterklaas intocht op de televisie zetten wij aan. Dot jaar ga ik voor het eerst knutselen met (ik denk alleen) mijn dochter. Vandaag haal ik daarvoor de spulletjes in huis. Een krans, goedkope pepernoten en snoepjes om op te plakken. Dus lijm niet te vergeten. 

Ook mooi op een stro krans.

Als je de tijd hebt kan je deze breien of haken. Of vilt gebruiken.

Ik heb nog een paar wine gum ogen over van Halloween. Deze heb ik in een ijsblokjes maker gestopt. Water erbij. Daarna voor de kinderen in een glas oploslimonade een ijsklontjes met oog erin gemaakt. Die gezichten. Vooral de vriendjes en vriendinnetjes. Geweldig. Je kan ook gummi beren nemen. Of bosfruit snoepjes met bosvruchten oploslimonade. 

Na bijna een vol jaar wekelijks, soms dagelijks, in het ziekenhuis geweest te zijn ivm borstkanker te hebben gehad, kan ik geen ziekenhuis meer zien. Maar helaas heeft mijn dochter scoliose. Deze kromming was van de zomer te zien. Inmiddels door haar houding en zwaartekracht is het heel erg geworden. Nu heeft ze ook veel rugpijn. Dus dat wordt een nieuwe fase van ziekenhuizen. Niet om de hoek maar in het WKZ Utrecht. Er staat al een MRI op een zaterdag gepland. Dan mist ze helaas het sinterklaasfeest. Wij zijn al bij een orthopeed geweest. Daar moeten wij nog een keer terug komen. Aanvraag voor een corset hebben wij bij de gipsmeester live gedaan. Deze man melde meteen even dat het nooit meer goed komt met de rug van Eva… lekker dan. Volgende week gaat hij een corset op maat zagen. Dit duurt 2 uur. Eva moet 20 uur per dag dit ding om. Tot ze uit de groei is. Ze is net 8 jaar. Tel daar nog maar 8 bij op lijkt mij. Wij gaan ook nog naar een kinderarts met haar. Eva haar vingers zijn hypermobiel. Ze buigt ze alle kanten op. Zelfs naar achteren. Ze heeft ook een afwijkende hartfilmpje. Alles bij elkaar zou ze de ziekte van marfan kunnen hebben. Dat is niet niks. Fingers crossed dat het meevalt. 

Ik zelf vond het wel fijn om bloed te laten prikken op vitamines. Het afgelopen jaar heb ik namelijk genoeg polonaise aan mijn lijf gehad. Chemo’s, operatie, bestralingen en een ontsteking met 4 antibiotica. Mijn huisarts vond het niet nodig. Maar hij vond het ook niet nodig dat ik mijn knobbeltje in mijn borst liet onderzoeken. Dus ik hield vol. En jawel, ik heb een vitamine B12 tekort. Ik kan beter zelf te touwtjes maar in handen nemen. B12 krijg je niet via voeding of pillen binnen. Dus dat worden injecties. Kan ik gelukkig zelf. En dan die pijn in mijn heupen…. zou dit van de medicijnen/hormoon pillen zijn of…… foto laten maken. Niet duidelijk genoeg. 1 december krijg ik een ct-scan en 5 december de uitslag. Ik heb iets met pakjesavond. Vorig jaar was ik op 5 december zo ziek als een hond van de griep in combinatie met een chemo. Ik hoop dit jaar toch een keer te kunnen genieten van de kids en gezelligheid. Maar ja, al met al heb ik mijn ziekenfonds geld goed ingelegd. Ik heb veul ziekenhuis gebeuren voor mijn maandelijkse inleg. 

Mijn dochter laat het tot nu toe nog allemaal gelaten gebeuren. Bij een ziekenhuis bezoek hoort een saucijs eten. Dit vind ze fantastisch. En ik? Loop rustig aan van het ene onderzoek naar het andere. Het is zoals het is. Leave it, zou mijn tante uit Engeland zeggen. 

Heel makkelijk te maken. Half om half gehakt. Een zakje nasi kruiden, peper en zout naar smaak. En pindasaus of pindakaas. Bij mijn Indische Kookles kwamen er meer kruiden bij. Maar dat waren dingen die niet iedereen standaard in huis heeft. Zorg dat je mengsel dun genoeg is voor in een spuitzak (vooral om het eruit te krijgen). Pak een plakje bladerdeeg en spuit een dikke drol van de een naar de andere kant erop. Klap het dubbel. De randen aandrukken. De zijwanden blijven open staan. Zo kan het overtollige vet eruit. 30 tot 40 minuten in de oven op zo’n 180 graden. Smullen maar. Alleen mijn zoontje vond ze niet zo lekker.

Ik heb een fijne vriendin die nogal van het uitzoeken is. Alles via internet zoekt zij op. Haar vriend had in zijn huis nieuwe vloeren nodig. Laminaat. Niet te duur. Heel toevallig wilde ik ook graag nieuwe vloeren boven. Zeker niet te duur. De Ikea kwam goed uit de test. Naadloos laminaat. Topper. Ik wil namelijk geen naadjes. Daar gaat alleen maar vuil in zitten. Het liefst wilde ik een lichte kleur. Maakt de ruimtes toch groter. Zo gezegd zo gedaan. De maten van de slaapkamers opgemeten en samen met mijn vader naar de Ikea gereden. 

Eenmaal daar iemand achter een balie weg getrokken 😬. Ik gaf de maten van de kamers door en vroeg hoeveel vierkante meter laminaat ik dan nodig zou hebben. Ik had waarschijnlijk een fout figuur te pakken want er kwam niet veel uit. Mijn vader, goed dooie sul, krabbelde een keer achter zijn oren maar bleef stil. Hoppa, ik als zelfstandige vrouw zal dit varkentje weleens effe wassen. Ik alle breedtes opgeteld en lengte. Dit maal elkaar. 60 vierkante meter had ik nodig. Graag bezorgen. 

De meneer met de vrachtwagen die het hout kwam brengen vroeg als eerste: gaat u de hele straat een nieuwe vloer bezorgen? Whahaaaa. Ik was er inmiddels al achter via mijn broer dat ik nogal ruim had besteld. Je moet nooit de getallen optellen en dan vermenigvuldigen. De bovenverdieping werd door mijn vader gelegd. Prachtig. Maar toen had ik nog stapels over. Ach, voor die prijs ook maar de zolder meegepakt. En de rest terug gebracht naar de Ikea. Het geld werd ter plekke weer op mijn rekening gestort. Top service van Ikea. Ik heb prachtige sterke vloeren voor weinig. En mooi dat ze zijn! Super blij mee. Een aanrader. En nog een tip van mijn vader. Bewaar een pakket laminaat. Mocht er een keer een plank kapot gaan dan heb je nog reserves. 

Ik merk dat ik s’avonds minder scherp zie. Het licht van lantaarnpalen komen op mij af. Echt heel vervelend. Een bril heb ik al. Dus ik zie alles. Maar er is iets dat rijden in het donker minder prettig maakt. Onrustig. Op een gegeven moment hoorde ik iemand over een nachtbril. Toevallig zag ik er een liggen bij de action voor weinig. Bij de auto spullen. Aangeschaft. In de auto in het donker rijden de bril opgezet. En waarachter, alles ziet er rustiger uit. De lampen komen niet meer op mij af. Heerlijk.

Bovenstaande vond ik op mijn stoel. En onderstaande tekening en tekst lag op de grond toen ik uit bed stapte. 👩‍👧‍👦❤️💚💙

Doe ik het toch goed als alleenstaande ouder.