Pfew, mijn zoon is ziek. Hij spuugt. Van het weekend had ik ons huis in orde gemaakt om weer terug te keren. Sinds vandaag dus echt op onszelf….. wordt meneer ziek. Ik moest meteen denken aan vroeger, toen mijn ex en ik voor zijn carrière hadden gekozen. Daarbij hoorde in het begin veel uitzendingen. Op een gegeven moment 3 stuks in 2 jaar tijd. Zodra mijn ex vertrok werden de kinderen ziek. Niet van heimwee, of het speelde misschien iets mee. Vooral Daan kreeg alle kinderziektes. En niet een beetje. Maar gewoon heel erg. De waterpokken met een schimmelinfectie etcetera etcetera. De kids waren toen ook nog erg jong. En dan als moeders alleen. Ik stortte elke uitzending een beetje meer in. Dat zie ik nu, achteraf. Gelukkig zie ik het nu.

Wij wonen nu dus na een lange weg van ziek zijn weer thuis. Met z’n drieën. En op dag een is de eerste alweer ziek. Net als vroeger toen wij met z’n vieren hier woonden. Maar met ziektes ook altijd met z’n drieën waren. Het is dus weer als vanouds. Er is alleen wel een groot verschil. Ik ben sterker. Ik kan het leven weer aan omdat ik aan mijzelf heb gewerkt. Ik ben er voor mijzelf en de kinderen. In het vliegtuig pak ik eerst het zuurstofmasker en geef deze dan door aan de kinderen. Mijn zoon kan met een gerust hart ziek zijn. Ik vertroetel en verzorg hem. We can do this! 👩‍👧‍👦

Die deja vus gaan wij wegwerken. Vergeten. En daarvoor in de plaats komen nieuwe, mooie herinneringen.

Morgen gaan de kinderen van de Panta Rhei in Ede hun schoen zetten. Ik had ergens gelezen dat dit vorige week was. Dus een week geleden stond ik met 2 kapotte schoenen van mijn zoon bij school. Ik zag nog een andere moeder met schoenen in haar hand. Maar verder niemand. Toch even checken. Het had ooit ergens gestaan, deze datum. Maar al een tijd was de nieuwe datum bekend. Duidelijk. Ik heb niet goed opgelet.

Maar morgen gaan de schoenen weer mee naar school. Ik heb tegen de kids gezegd dat ze de oude kapotte schoen niet meer mee naar huis hoeven te nemen. Alhoewel. Stel je voor dat alle kinderen deze schoenen in de prullenbak gooien….. dat wordt een berg afval op school. En wij hebben compleet weer een stel schoenen. Er zijn speciale bakken om oude schoenen in te verzamelen. Dus ook onze versleten schoenen kunnen nog een functie hebben. Dus dan moeten de kids de schoenen toch maar meenemen naar huis. Gooi ik ze weer in de schoenen verzamelbak. Ik weet er een te staan in Bennekom bij schoenenzaak van Wonderen.