Na de gedwongen scheiding en de behandeling van borstkanker heb ik nog een tijd in ons huis gewoont. Op een geven moment zat ik er psychisch en lichamelijk helemaal doorheen. Toen zijn de kinderen en ik bij mijn ouders gaan wonen. Dit heeft 8 maanden geduurd. In het begin kon en deed ik niks. Mijn ouders namen vele taken van mij over. Op een gegeven moment raakte ik aan de betere hand. Toen begon het opbouwen van werk. Ondertussen kluste ik met mijn vader in ons huisje. Deze is helemaal eigen gemaakt. Ook de kinderkamers zijn verandert. Veel speelgoed verkocht. Nieuwe vloeren van de Ikea. Spot goedkoop. En de zolder was ineens leeg dankzij mijn ex. Gordijnen in een hoek opgehangen en nu is daar een man cave gemaakt. Stopcontacten aangelegd. Kussens en slaapzakken erin. Klaar.

Vandaag is de dag dat 👩‍👧‍👦 weer in ons vernieuwde huis samen wonen mag. Wat hebben wij er zin in. Om 18:00 komen de kinderen terug van hun weekend met paps. Dan komen ze hier binnen bij een nieuw huisnummerbord. Deze hoort ook in de top 3 van aanschaf bij net gescheiden vrouwen. Een nieuw naambord. Mooie traditie, eenmalig hoop ik. Home sweet home.