Het is singles day. En om single te zijn ben je heel modern bezig. Valentijnsdag wordt commercieel gezien een beetje mee gedaan. Singles day gaat dit overtreffen. Hopen ze. Het blijft commercieel. Bol.com geeft in ieder geval morgen extra korting. En bij Ali expres heb je soms tot wel 50% korting. Ik snap wel waarom het daar zo’n hype is. Doordat mensen maar een kind mochten en de meisjes werden geadopteerd bleven er veel jongens over. Die zijn nu allemaal singles. Lekker dan. Goed geregeld China. Een voordeel; free for nothing prijsjes. Ik ben dol op korting. Ik had een tijd geleden al wat dingen willen bestellen. Deze staan in mijn winkelwagen om morgen met korting besteld te worden. 

Mijn nichtje Anne had vandaag in Hoorn een fotoshoot. Er wordt een boek gemaakt met gezichten voor KWF. De opbrengst van dit boek gaan naar het goede doel. Begin deze week kreeg ik een appje van Anne of ik mee wilde naar de fotoshoot. En of ik ook op de foto wilde. Ik hou daarvan. Dus ik zei geen nee. Samen hadden wij veel plezier. 

Ik moest zo lachen dat Anne vertelde dat ze op een gegeven moment bang was om de smaak van frikandel speciaal te gaan missen. Omdat door de chemo je smaak kan veranderen. Dus wat doe je dan? Frikandel speciaal eten. Whahaaaa. Ik had na de chemo altijd een week dat ik geen smaak had. Dus de dag erna als ik alles nog proefde ging ik om 10:00 aan de kibbeling met saus. Of na de laatste chemo met vriendinnen om 10:00 naar de Macdonalds. De meesten namen een kop koffie of thee. Ik zat aan de cheeseburger met friet en cola. 

In september had ik bij mij thuis burendag. Super gezellig. Mensen uit de straat uit Korea namen bovenstaande mee. Ik hou daarvan. Buitenlandse dingen. Daarom ben ik ook dol op de toko. Onderstaande werd door iemand uit de straat zelf gemaakt. Ook top.

Een paar dagen later belde de overbuurvrouw aan. Ze gaf mij een bos rozen en ze zei sorry dat ze niet was geweest op de burendag. Ze vertelde spijt te hebben. Haar man spreekt geen Nederlands en zei een beetje maar zei ze. En nu heb ik spijt, volgende keer ik ben dabij. Ik gaf haar een compliment voor haar Nederlands. Ik begreep haar toch echt wel. Meteen beloofde ik haar dat ik haar de volgende keer kom ophalen als ze er niet bij is. Daarna pakte ik de bloemen en deed de deur dicht. Ik moest namelijk weg. Later dacht ik: wat stom, dit was voor haar het moment voor een praatje in alle rust, een op een. Ik ga meteen een kaartje schrijven om haar alsnog te bedanken voor de bloemen. Haar dochters zullen deze tekst wel voor haar vertalen. Ik ga meteen vragen of ik bij haar in de les mag Vietnamese loempia’s maken.