Ik heb heel wat chocolade letters geproefd. Vraag het mij en ik geef je antwoord. De meeste bijzonder smaken vielen tegen. Behalve deze; witte chocolade met drop smaak. Een zwarte gemarmerde letter. Het ziet er eigenlijk onsmakelijk uit. Je kan het ook chique noemen, zwart marmer. Hij is te koop bij de emtee. Mijn favorite smaak.

De kinderen zagen dit nieuwe bord bij de voordeur. En wat zegt mijn zoon? Mam, er is geen ruimte voor een man. Whahaaaa. Daarna een korte stilte. Ik snap hem al mam, papa heeft je hart kapot gemaakt……. mmmh, geen goede reactie. Veel te zwaar voor een jochie van 9. Ik heb hem toen meteen gezegd dat dit ons huis blijft. Het huis van ons drieën. En als hier iemand erbij komt wonen plakken wij die er gewoon bij zodat deze ook weer makkelijk te verwijderen is. Want dit huis is en blijft van ons 3en. Niemand komt tussen ons 3en👩‍👧‍👦. Home sweet home ❤️💚💙.

Het origineel is met kokosmelk, kokosmatten en appelsap. Te moeilijk. En bij mij lusten ze geen kokos. Ik neem volle yoghurt of Griekse yoghurt. Een hele rijpe banaan. Eventueel avocado als ik trek heb. Hier proef je toch niks van en is een goede gezonde aanvulling op je dagelijkse eten. En dan speculaas kruiden. Lekker veel. En lekker dat dat is! Een rijpe peer erdoorheen is ook lekker. Mocht de substantie te dik worden dan giet je er wat melk bij.

Pfew, mijn zoon is ziek. Hij spuugt. Van het weekend had ik ons huis in orde gemaakt om weer terug te keren. Sinds vandaag dus echt op onszelf….. wordt meneer ziek. Ik moest meteen denken aan vroeger, toen mijn ex en ik voor zijn carrière hadden gekozen. Daarbij hoorde in het begin veel uitzendingen. Op een gegeven moment 3 stuks in 2 jaar tijd. Zodra mijn ex vertrok werden de kinderen ziek. Niet van heimwee, of het speelde misschien iets mee. Vooral Daan kreeg alle kinderziektes. En niet een beetje. Maar gewoon heel erg. De waterpokken met een schimmelinfectie etcetera etcetera. De kids waren toen ook nog erg jong. En dan als moeders alleen. Ik stortte elke uitzending een beetje meer in. Dat zie ik nu, achteraf. Gelukkig zie ik het nu.

Wij wonen nu dus na een lange weg van ziek zijn weer thuis. Met z’n drieën. En op dag een is de eerste alweer ziek. Net als vroeger toen wij met z’n vieren hier woonden. Maar met ziektes ook altijd met z’n drieën waren. Het is dus weer als vanouds. Er is alleen wel een groot verschil. Ik ben sterker. Ik kan het leven weer aan omdat ik aan mijzelf heb gewerkt. Ik ben er voor mijzelf en de kinderen. In het vliegtuig pak ik eerst het zuurstofmasker en geef deze dan door aan de kinderen. Mijn zoon kan met een gerust hart ziek zijn. Ik vertroetel en verzorg hem. We can do this! 👩‍👧‍👦

Die deja vus gaan wij wegwerken. Vergeten. En daarvoor in de plaats komen nieuwe, mooie herinneringen.

Morgen gaan de kinderen van de Panta Rhei in Ede hun schoen zetten. Ik had ergens gelezen dat dit vorige week was. Dus een week geleden stond ik met 2 kapotte schoenen van mijn zoon bij school. Ik zag nog een andere moeder met schoenen in haar hand. Maar verder niemand. Toch even checken. Het had ooit ergens gestaan, deze datum. Maar al een tijd was de nieuwe datum bekend. Duidelijk. Ik heb niet goed opgelet.

Maar morgen gaan de schoenen weer mee naar school. Ik heb tegen de kids gezegd dat ze de oude kapotte schoen niet meer mee naar huis hoeven te nemen. Alhoewel. Stel je voor dat alle kinderen deze schoenen in de prullenbak gooien….. dat wordt een berg afval op school. En wij hebben compleet weer een stel schoenen. Er zijn speciale bakken om oude schoenen in te verzamelen. Dus ook onze versleten schoenen kunnen nog een functie hebben. Dus dan moeten de kids de schoenen toch maar meenemen naar huis. Gooi ik ze weer in de schoenen verzamelbak. Ik weet er een te staan in Bennekom bij schoenenzaak van Wonderen.

Na de gedwongen scheiding en de behandeling van borstkanker heb ik nog een tijd in ons huis gewoont. Op een geven moment zat ik er psychisch en lichamelijk helemaal doorheen. Toen zijn de kinderen en ik bij mijn ouders gaan wonen. Dit heeft 8 maanden geduurd. In het begin kon en deed ik niks. Mijn ouders namen vele taken van mij over. Op een gegeven moment raakte ik aan de betere hand. Toen begon het opbouwen van werk. Ondertussen kluste ik met mijn vader in ons huisje. Deze is helemaal eigen gemaakt. Ook de kinderkamers zijn verandert. Veel speelgoed verkocht. Nieuwe vloeren van de Ikea. Spot goedkoop. En de zolder was ineens leeg dankzij mijn ex. Gordijnen in een hoek opgehangen en nu is daar een man cave gemaakt. Stopcontacten aangelegd. Kussens en slaapzakken erin. Klaar.

Vandaag is de dag dat 👩‍👧‍👦 weer in ons vernieuwde huis samen wonen mag. Wat hebben wij er zin in. Om 18:00 komen de kinderen terug van hun weekend met paps. Dan komen ze hier binnen bij een nieuw huisnummerbord. Deze hoort ook in de top 3 van aanschaf bij net gescheiden vrouwen. Een nieuw naambord. Mooie traditie, eenmalig hoop ik. Home sweet home.

Mijn kinderen lusten graag en daar hoort tegenwoordig ook rucola en verse kruiden bij. Ideaal om zelf je eten extra lekker te maken. Ik schep een berg pasta op en daarna komen de gezichten, monsters etc tevoorschijn. Zo maak je hete eten leuk en lekker. Rode wangen van pasta saus. Wenkbrauwen van geraspte kaas. Je kan ook spaghetti gebruiken voor haren. En als ze deze naar binnen slurpen kan je de slierten afknippen met een schaar: slurp, slurp en knip.

Onverwachts weer eens een keer op stap geweest. Ik werd door een vriendin uitgenodigd. Wij gingen naar de top2000 met Gerard Ekdom. Heeeeerlijk die muziek van vroeguh. Kom ik daar ook nog een schoolplein moeder tegen. En een vriend van heel lang geleden uit mijn stap tijd. En als je dan ook nog van een wildvreemde een compliment krijgt dan denk je bij jezelf; I love this! Ik ga dit vaker doen! Het voordeel van Bollee is dat er genoeg van mijn leeftijd rondloopt. Wel zo prettig als je niet de oudste bent. Dat ben ik al 13 jaar lang geweest bij mijn ex. Klaar mee, haha.

See you next time?!

Vandaag krijgt mijn dochter een MRI scan van haar rug. Ze heeft een behoorlijke scoliose. In de scan moet ze een kwartier stil liggen. Voor een kind van acht moet dit te doen zijn. Hoe bereid je je kind op zoiets voor? Van de week hebben de kinderen en ik via YouTube naar het geluid van een MRI geluisterd. Even het volume hoog gezet. Mijn zoon werd er gek van. In het begin vond hij het nog grappig en deed hij of hij pistool schoten hoorde. Op een gegeven moment zei hij ; stop mam, wat een rot geluid. Mijn dochter zat erbij en zei; ik krijg toch een koptelefoon op met muziek? Jawel, maar de herrie hoor je er dwars doorheen. Gelukkig mag een ouder bij haar blijven zitten en haar hand vast houden.

Ik weet nog van mijzelf dat ik op een gegeven moment bij de ct-scan dacht dat er een alarm ging en dat ik dacht dat ik weg moest. Er kwam niemand om mij te roepen mee weg te gaan. Het volgende moment had ik het gevoel in een oorlogsgebied te liggen. Zo bizar die vreemde harde geluiden. Op de gang waren deze zelfs te horen.

Meer dan rustig blijven, alles uit te leggen, kunnen mijn ex en ik niet doen voor onze dochter. Het moet nu eenmaal gebeuren. Ondertussen heeft ons binnen vettertje het moeilijk. Ze huilt meer de laatste tijd. Bang voor het onbekende? Heel veel succes lieve meid 💙❤️. Je broer en ik vragen aan Sint een kado voor je te bewaren. Die nemen wij straks voor je mee lieverd!

Deze kartonnen huisjes heb ik ooit bij de Kruidvat gekocht. 3 stuks. Elk jaar na gebruik vouw ik ze weer in elkaar en gaan ze tijdelijk naar de zolder. In het begin zette ik achter de deurtjes nep waxine lichtjes. Ik was dan wel even bezig met de boel te verlichten.

Tegenwoordig heb ik een lichtslinger ooit bij de Lidl gekocht. Deze kan in alle kleuren gezet worden. Ook in ochtend rood. Mmmh, misschien iets te rood. Ik weet niet of ik deze aan durf te zetten. Waarschijnlijk krijg ik dan onverwachts verkeerd bezoek, haha.