Thuis heeft elk kind bij mij een eigen slaapkamer. Bij mijn ouders waar wij tijdelijk slapen, in verband met mijn borstkanker en de scheiding, slapen de kinderen bij elkaar. De hele situatie en een ander huis zorgen ervoor dat de kinderen s’nachts bang zijn. Ze gaan hierdoor wel vaak laat slapen. Is dat een reden om ze uit elkaar te halen? Ik heb ervoor gekozen dit niet te doen. Het is tijdelijk, ze voelen zich zo veilig en zijn niet oververmoeid. In de weekenden tanken ze weer bij. Nu we in een vakantie huisje zijn waren er twee slaapkamers. Een voor de kinderen en een voor mij. Toch kozen wij ervoor mijn matras naar hun kamer te slepen. Bij een vakantie hoort gezelligheid. Met z’n allen op een kamer. S’avonds in bed lekker kletsen. En s’morgens zie ik ze langzaam wakker worden. Zo mooi om te zien. Je hoort ze extra bewegen, draaien in bed. Dan kijk ik naar ze. Zo zag ik gisteren mijn dochter haar gezicht dicht tegen die van mijn zoon aanhouden. Zo werd hij eerder wakker. Lekker dan. Uitgelegd dat dit niet meer mag de volgende keer. Er ligt nu een leesboek op het nachtkastje voor degene die als eerste wakker is. Weer wat geleerd. En verder gewoon extra genieten van elkaar. Over een paar jaar doen ze waarschijnlijk een moord voor een eigen slaapkamer. Ik geniet nu nog even extra van de nachten met z’n drieën.