De kids en ik zijn op tijd begonnen met de collectebus rond te gaan lopen. In het begin was er onenigheid over de enigste fiets die ze op dit moment moeten delen. Ze hebben dit zelf opgelost. En zo had ik steeds iemand om mij heen fietsen tot aan de voordeuren en een kind die naast mij stond. Het zinnetje: heeft u iets over voor de kankerbestrijding? kennen ze uit hun hoofd. Ik liep in onze eigen straat en een om de hoek. Zo kom je bij veel bekenden aan de deur. Velen weten van mijn geschiedenis. En als ze dan vroegen: hoe gaat het met je? Dan kon ik zeggen: sinds gisteren heb ik het goedgekeurd stempel gekregen. Ik ben kankervrij! Schijnbaar straal ik dit ook uit. Ik krijg nu een paar keer per dag te horen dat ik er goed en stralend uitzie. Zo voel ik mij nu ook. De kinderen vonden het heerlijk om mee te lopen. Gezellig. Weer nieuwe dingen geleerd. Serieus aan de deur en tussendoor spelend door de straten. Veel mensen hebben een hut van struiken in hun tuin volgens de kids al weten de mensen dit zelf nog niet 😬. Iedereen was gul voor ons dus voor het kankerfonds. Allen bedankt en tot volgend jaar allemaal! 

Nog een kanjer die gelopen heeft! Dank chloe 😍 👊🏻.