De kids en ik zijn op tijd begonnen met de collectebus rond te gaan lopen. In het begin was er onenigheid over de enigste fiets die ze op dit moment moeten delen. Ze hebben dit zelf opgelost. En zo had ik steeds iemand om mij heen fietsen tot aan de voordeuren en een kind die naast mij stond. Het zinnetje: heeft u iets over voor de kankerbestrijding? kennen ze uit hun hoofd. Ik liep in onze eigen straat en een om de hoek. Zo kom je bij veel bekenden aan de deur. Velen weten van mijn geschiedenis. En als ze dan vroegen: hoe gaat het met je? Dan kon ik zeggen: sinds gisteren heb ik het goedgekeurd stempel gekregen. Ik ben kankervrij! Schijnbaar straal ik dit ook uit. Ik krijg nu een paar keer per dag te horen dat ik er goed en stralend uitzie. Zo voel ik mij nu ook. De kinderen vonden het heerlijk om mee te lopen. Gezellig. Weer nieuwe dingen geleerd. Serieus aan de deur en tussendoor spelend door de straten. Veel mensen hebben een hut van struiken in hun tuin volgens de kids al weten de mensen dit zelf nog niet 😬. Iedereen was gul voor ons dus voor het kankerfonds. Allen bedankt en tot volgend jaar allemaal! 

Nog een kanjer die gelopen heeft! Dank chloe 😍 👊🏻.

Een konijn is een gezelligheidsdier. Alleen is maar alleen. Zeker in een buitenhok. Ik had al een tweedehands buitenhok aangeschaft. Als ze eenmaal in de kou buiten zijn geweest kunnen ze niet meer voor altijd naar binnen. Wat is wijsheid? Wij laten ons konijntje Bob gezellig binnen bij ons in de woonkamer. Dan kan hij genieten van de gezelligheid. Zijn buurman heet Sonic de hamster. Volgens de dierenarts kan een konijn soms samen met een hamster. Gewoon proberen. Dat hebben wij zojuist gedaan. Het konijn deed niks anders dan wat snuffelen. De hamster werd panisch. Hij rende heen en weer en probeerde het hok uit te komen. Daardoor stak zijn koppie door de tralies en zijn lijfje bleef steken. Oogjes puilden uit. Ik heb hem kunnen redden. Zijn hart bonkte uit zijn lijf. Voorlopig houden wij de beesten maar als buurman en buurman. Dat kopje suiker van de buren lenen is geen optie bij onze Bob en Sonic. Nog niet.

Hierbij foto’s van ons huis met de recycle ballonnen.

Ik heb sinds maart geen Facebook meer. Voorheen was het mijn lust en mijn leven. Een paar keer per dag keek ik erop. Voor het slapen gaan en bij het opstaan. Ideaal om verjaardagen op het schoolplein niet te vergeten. Nu heb ik geen Facebook meer. Ik heb een kalender aangeschaft. De verjaardagen van familie en vrienden heb ik daarop genoteerd. Zo kan het dus ook. Moet ik alle school verjaardagen weten? Echt niet. 

Inmiddels mis ik Facebook niet meer. Al die info die je opslaat. Kost allemaal energie. Ik heb nu tijd over en meer rust in mijn hoofd. Heerlijk. En deze site, tips4family, is gewoon voor mijzelf om dingen van mij af te schrijven. 

Aan mijn eindtijd van Facebook kwam ik erachter hoe een bericht kan overkomen. Ik ging met twee vriendinnen op koningsnacht naar de kroeg. De dames hadden een taxi in de vorm van mij. Ik dronk bubbels als zijnde spa rood. De ladies genoten van een glas witte wijn. De ene dame doet van alles met Facebook de andere dame heeft altijd een hekel aan facebook gehad. Er werd geproost met nog een vriendin van de dames. Deze foto werd op Facebook gezet met de namen van ons drieën/de drie musketiers 😂. De reacties kwamen niet meteen maar wel binnen twee dagen. Negatieve reacties. Toen dacht ik ook echt: wat ben ik blij met geen Facebook. Ik geniet van mijn eigen vrienden en familie. Ik heb zo geen zin in de bemoeienissen van anderen. 

Als je het kan opbrengen zou ik zeggen: stop met Facebook. Een mobiel de hele dag voor je gezicht geeft buiten facebook, twitter etcetera heel veel onrust.