Ik hoor steeds vaker dat het zielig is voor een konijn om alleen te zijn. Maar ik heb een niet heel groot hok aangeschaft. Om daar nou twee konijnen in te stoppen. Ik heb nog gedacht aan een konijn en een cavia. Maar de cavia moet in de winter naar binnen. Dat schiet dus ook niet op. Dan ga ik toch maar voor een konijn. En deze gaat mijn dochter lekker elke dag knuffelen. Vandaag is zij jarig en mag ze een konijn uitzoeken. Vorige week waren de kids en ik al wezen kijken. Ze waren allebei meteen verliefd op een crème kleurige konijn. Zo mak als een lammetje. Afgelopen weekend waren de kinderen bij hun vader. Ineens bedacht ik mij: zou het niet leuk zijn om Nina het tamme konijntje te reserveren? Ik belde meteen de dierenwinkel op. Het mocht. Hups erheen gescheurd. Nina mocht een week gereserveerd worden. Zij werd in een apart hokje gezet met de naam van Eva erop en haar verjaardag. Ik ben benieuwd hoe de kids dit gaan vinden. 

Ik heb deze ziekte zelf doorgemaakt. Mijn moeder ook. Wij lijken er zonder kleerscheuren vanaf te zijn gekomen….. nou ja, niet helemaal. Maar het is te doen. En ik leef! Maar ik weet dat ik zonder de behandeling niet lang meer te leven zou hebben. Vandaar dat ik meeloop met de collecte bus van KWF. Ik heb het stokje overgenomen van mijn moeder. Zij mag van haar rust genieten op haar oude dag. Want ook zij leeft nog nadat ze 25 jaar geleden borstkanker kreeg. GEEF! Misschien tot ziens deze week met de collecte bus. Ik loop samen met mijn kinderen.