Leef alsof het je laatste dag is, LEEF! Stomme kanker.

Afgelopen vakantie werd elke avond de karaoke bar geopend. Mijn zoontje had een verzoeknummer: leef van AndrΓ© Hazes junior. Vorig jaar nog een handtekening van hem gescoord. De zin : leef alsof het je laatste dag is, is natuurlijk fantastisch. Zou je moeten doen. Zonder al te gek te doen natuurlijk. De kids en ik doen ons best. Met z’n drieΓ«n doen wij ons stinkende best. Maar die verrekte ziekte, kanker laat constant zijn sporen achter. Sinds juni heb ik alle behandelingen achter de rug inclusief de antibiotica kuren in verband met een flinke ontsteking. Dus lekker opbouwen……. ik heb een keer kunnen hardlopen en toen kreeg ik ineens pijn in mijn ribbenkast. Diep ademhalen was niet fijn. Hoesten was vreselijk. Vantevoren raakte ik al in paniek, die pijn scheuten bij het niezen was een drama. Slapen werd ik ook niet vrolijk van. Zeker met omdraaien. In de vakantie dacht ik heerlijk te gaan zwemmen, maar die druk van het water op mijn ribbenkast voelde niet goed. Zucht, wat is er nou toch weer aan de hand? Volgens de fysiotherapeut waar ik nu een keer ben geweest zijn mijn ribben door de bestraling poreus. En dat ze dan breken is niet gek. Daar doe je niks aan. Lekker dan. We zijn nu twee weken verder en langzaam aan kan ik zeggen dat het iets beter wordt. 

Vandaag las ik een artikel in de krant over Sascha de boer. Haar moeder had vroeger borstkanker gehad. Overleefd. Maar helaas toch erg jong overleden door een verstopte kransslagader. Dit kwam door de bestraling. Pfffff, dan schrik ik weer. Ik realiseer mij dat ik door de kanker levenslang heb. Ik hoop lang levenslang. Ik wil nog lang genieten van mijn kinderen. 

Scoupy.

Ik heb scoupy als app. Erg leuk. Zonkant je nieuwe producten proberen voor weinig geld. Een Wagner pizza voor een euro. Gezonde en minder gezonde dingen. Je koopt het product, scant de bon, opsturen en je krijgt je geld terug.


Je kan ook je kassabon van al je boodschappen bewaren zoals je hierboven kunt lezen. Alle drogisten en supermarkten in Nederland doen mee. Voor elke 10 euro een zegel. Bij een volle kaart kan je bijvoorbeeld 4 tijdschriften bestellen voor 4,95. Elke week wordt er een thuis gestuurd. Daarna loopt het abonnement automatisch af. 

Vallende sterren!


Vannacht vallen ze met bosjes. Wij liggen er klaar voor. Gedoucht, tanden gepoetst en de Pyama aan. Onder een dikke deken liggend op de trampoline kijken wij naar de vallende sterren. Vanmiddag hadden wij al een lijst gemaakt met wensen. Mijn zoon zei: mijn grootste wens kan toch niet uitkomen. Waarop ik zei: de mijne ook niet en misschien moet ik het ook maar niet meer willen. Na een stilte zei hij: volgens mij hebben wij dezelfde wens, zullen wij het maar hardop zeggen? Hij komt toch niet uit. En jawel, wij zaten op dezelfde golflengte. Nu weten wij meteen zeker dat deze wens nooit uit zal komen. Snel een paar nieuwe bedenken.


Mijn zoon heeft er 7 gezien. Mijn dochter en ik ieder 3. 

Schuur sponzen gevecht.

Een tijd geleden had ik het over zelfgemaakte waterbommen van schuur sponzen. Ze werken super!!


De hele familie deed mee. In de cirkel was je vrij. Dan mocht je niet gooien. In de emmer kon je je spons vullen.


Wat een lol kan je hebben met een paar pakken schuur sponzen en elastiekjes. Van 2 tot 73 jaar deed mee.

Verplicht naar een museum.


Als ik tegen de kids zeg dat ik met ze naar een museum ga dan hoor ik heel snel: geen zin in. De een gaat uiteindelijk nog wel vrolijk mee, maar de ander meestal chagrijnig. Ik hou vol want ik weet dat ze het altijd leuk vinden. En jawel, ook nu in het buitenland, was het zover. Het werd een oorlogsmuseum. Gelukkig waren wij met de hele familie. Dus ook man figuren. Mijn broer nam zoon Daan op sleeptouw. Hij wist alles over de oorlog te vertellen. Daan is steeds meer geΓ―nteresseerd in de oorlog. De beelden en verhalen over de eerste en tweede wereldoorlog vond hij super interessant.  En dan een paar neefjes en nichten erbij en de gezelligheid is compleet. Dus soms is een verplichting zo erg nog niet. 

Touw trekken.

Met een stuk dik touw kan je ook veel plezier maken.


Het leukste partijtje was de mannen tegen de vrouwen. Wie iets minder sterk is moet slim zijn. De dames hadden bedacht om sterk te beginnen. Na 3 tellen zouden ze los laten zodat de mannen achterover zouden vallen. Zo gezegd zo gedaan. En de mannen dachten dat ze het sterkste waren en gewonnen hadden. Mijn vader melde mij dat hij met de andere mannen het touw had willen los laten om ons dames te laten schrikken maar dat ze al gewonnen hadden. Ik kwam niet meer bij: hallo, wij lieten los voordat jullie konden winnen. 

Rust zonder internet.


Het wordt zo vaak gemeld. Internet, gsm, WiFi maakt je onrustig. Wij zitten met de hele familie in de Ardennen. Van 2 tot 73 jaar.  Er is bijna geen internet. Zelfs niet nu heel Europa gelijk is. Als het er niet is, is het er gewoon niet. De WiFi is matig. Als je s’nachts WiFi wil lukt het nog. Maar zelfs onder het WiFi apparaat is de ontvangst vaak matig. Dus mijn gsm ligt gedwongen opzij. Een keer per dag kijk ik erop. Heeeeeerlijk rustig. Er worden hier boeken uitgelezen. Veel gezwommen, dus de beweging zit er goed in. Je mag hier 24 uur per dag zwemmen.


De avonden wordt er gezongen. Karaoke is een feest voor jong en oud. En er zijn hele gesprekken. Net zoals vroeger. Wat heerlijk dat die weer terug zijn. Gaan we thuis erin houden. Niet nutteloos die tv aan voor hele series en films. Maar gezellig aan tafel zitten en spelletjes doen met elkaar of buiten spelen. Quality time! 

Daar zijn we weer! Met een grote familie in een huis.


Om het jaar gaan we met 40 familie leden op vakantie. De vorige keer en de keer daarvoor zaten wij met z’n allen in een huisje. Dit jaar zitten wij in een huisje waar wij zes jaar geleden ook zaten. Toen waren de kids 2 en 3 jaar en nu dus 8 en 9 jaar. Wat een verschil. Aangezien wij een binnen zwembad hebben en veel neefjes en nichtjes om mee te zwemmen heb ik geen kind aan de kids. Tot laat wordt er gezwommen. Verder is er ook elke dag een karaoke. Overdag mag je je verzoeknummer doorgeven. En s’avonds zing je met deze mee. In onze mooie tuin wordt er ge-bbq. Elke keer worden er spelen georganiseerd. Onder ander touw trekken: de dames tegen de heren. Er worden wandelingen gemaakt in de prachtige omgeving. En voor de rest: niks moet en er mag heel veel. Niemand zeurt. En zo hebben wij met z’n allen een super tijd. 

Banaan, pindakaas, havermout en eieren pannenkoek.

Ik vertelde dit aan mijn ouders. Ze reageerden allebei met: gadverdamme! Lekker dan. Het leek mij zo lekker. Aangezien mijn ouders allebei teveel afvallen vond ik dit een subliem recept. Toch maar gemaakt. Ze zijn zooooooo lekker. Mijn ouders hebben er ook van genoten en hun buik vol gegeten. Want ze vullen echt enorm.


Ik heb wel wat tips. Ik zou alles in de blender doen of met de staafmixer fijn malen. Zorg dat de pannenkoekjes heel dun zijn. Ze zijn niet zo snel klaar als een pannenkoek. Ik heb ze op laag tot middel vuur 5 minuten per kant gebakken. Ze blijven smeuΓ―g van binnen. Er zit een beetje een pindakaas, banaan smaak aan. Mocht je een zoetje missen dan giet je er wat honing of stroop overheen. Ik nam honing en ze waren suuuuuuper lekker.