Precies een jaar geleden kreeg ik de diagnose borstkanker 👩‍👧‍👦.

Vorige week gaf ik aan dat dat de dag was dat mijn man de kinderen vertelde dat hij bij mij weg wilde. Ikzelf was toen ook zo van slag dat ik een week thuis bleef, zonder man. Dat weekend voelde ik een knobbeltje in mijn borst, zonder man. De volgende dag naar de huisarts en de dag daarna de dinsdag ging ik voor het eerst weer werken, ook dat voor het eerst zonder een man die bij mij hoorde. Tijdens het werk ging ik voor een mammografie. Daarna kreeg ik een echo. Toen een punctie en toen de diagnose borstkanker met een uitzaaiing in de oksel. Ik schrok. Vooral van dat laatste. 

Daarna volgden zes chemo kuren, een operatie, 24 bestralingen, een flinke ontsteking met 4 antibiotica kuren en een gebroken rib. Best heftig allemaal maar uiteindelijk viel mij het allemaal nog erg mee. De scheiding vond en vind ik nog steeds het ergste wat er in mijn leven is gebeurt. Maarrrrrr, ooit gaat de zon voor mij schijnen. Dan maar geen borsten, geen man, minder luxe wat financiën betreft. Mijn hart en hoofd weten nu dat gezondheid en twee lieve kinderen het belangrijkste zijn in mijn leven 👩‍👧‍👦. De rest volgt hopelijk nog. Het kost gewoon tijd. Maar de tijd heelt alle wonden! Ook mijn misvormde operatie wonden.