De kids en ik zijn dol op tradities. Vooral gekke. Dit is er een van. Sommigen vinden ons gek……. ze liggen weer in de winkel: de pepernoten. Ik kan ze goed laten liggen hoor. Maar onze traditie is net als bij de eerste Hollandse haring; wij kopen een zak zodra ze in de winkel liggen. Meestal wint de Kruidvat.

En wat doe je dan met zo’n zak? Opeten. De kindjes komen straks met vriendjes thuis. Eerst eten wij een broodje en daarna komt die ene zak pepernoten op tafel. Dan mogen ze de hele zak leeg eten en keuren of de eerste noten van dit jaar een goed jaar is. Want dat belooft dan nog wat voor de rest rondom het sinterklaas feest. Wij wachten vol spanning af hoe de oogst dit jaar smaakt.

Ik durfde bijna niet af te rekenen bij de kassa. Een mevrouw achter mij keek afkeurend. Ik zei toen: een zak maar. Onze traditie. Daarna pas bij de intocht van sinterklaas. Toen verscheen er een glimlach. Ach zei ze: wat een leuk idee. Sinterklaas is tegenwoordig toch al anders, dan vind ik jou afwijking nog leuk ook. 

Je gootsteen wordt ook blinkend schoon. En wat dacht je van je koffiezet apparaat? Al het koffie aanslag verdwijnt met deze doekjes.

Precies een jaar geleden kreeg ik de diagnose borstkanker 👩‍👧‍👦.

Vorige week gaf ik aan dat dat de dag was dat mijn man de kinderen vertelde dat hij bij mij weg wilde. Ikzelf was toen ook zo van slag dat ik een week thuis bleef, zonder man. Dat weekend voelde ik een knobbeltje in mijn borst, zonder man. De volgende dag naar de huisarts en de dag daarna de dinsdag ging ik voor het eerst weer werken, ook dat voor het eerst zonder een man die bij mij hoorde. Tijdens het werk ging ik voor een mammografie. Daarna kreeg ik een echo. Toen een punctie en toen de diagnose borstkanker met een uitzaaiing in de oksel. Ik schrok. Vooral van dat laatste. 

Daarna volgden zes chemo kuren, een operatie, 24 bestralingen, een flinke ontsteking met 4 antibiotica kuren en een gebroken rib. Best heftig allemaal maar uiteindelijk viel mij het allemaal nog erg mee. De scheiding vond en vind ik nog steeds het ergste wat er in mijn leven is gebeurt. Maarrrrrr, ooit gaat de zon voor mij schijnen. Dan maar geen borsten, geen man, minder luxe wat financiën betreft. Mijn hart en hoofd weten nu dat gezondheid en twee lieve kinderen het belangrijkste zijn in mijn leven 👩‍👧‍👦. De rest volgt hopelijk nog. Het kost gewoon tijd. Maar de tijd heelt alle wonden! Ook mijn misvormde operatie wonden.

Ik heb geen bbq in de tuin staan. Wel een vuurschaal. Daar gaan bricketten in. Daarop een pizza steen en dan……

Wij gaan pizza’s  eten. Allerlei soorten om te testen welke het lekkerst is. Een van 00 pizza meel en gist. Een vanuit een dr Koopmans pak en een kant en klare pizza bodem. Ik ga ervanuit dat de eerste het lekkerste is. Maar wij gaan het zien. 

Natuurlijk wordt er als toetje een chocolade pannenkoek gemaakt. Een pizza bodem met chocolade pasta erop en goedkope smarties. Zoooooo lekker. 

Het voordeel van een pizza steen op een vuurschaal is dat je nadat je vol zit met pizza’s de steen verwijdert. Dan gooi je houtblokken op hetzelfde vuur en gaan we zitten bij het vuur in de avond om warm te blijven en marshmallows te roosteren. Ideaal zo’n vuurschaal. 

Ik heb door het pizzadeeg kruiden gedaan. Zo is de pizza bodem kaal al lekker. Dus goed als bijvoorbeeld breekbrood te gebruiken. 

Afgelopen april werd mijn huis leeg gehaald. Heel eerlijk hoor. Mijn ex nam het minimale mee. Maar ineens was er een muurvullende tv weg. 7 of 9 muziekboxen. Ik heb werkelijk geen idee hoeveel. Maar ze gaven bij het weg zijn wel een grote zichtbare leegte. Ik gaf hem drie hele grote groene planten mee. En toen zat ik daar…. in een lege ruimte met veel echo. Gelukkig hou ik van interieur indelen. Ik ben gaan googlen op aliexpress. En ik kwam iets leuks tegen!

Een plantenbak/pot op de kop. Twee haakjes in het plafond. In een op de kop bloempot met een speciaal netje erin met een plant. En klaar. Zo gezellig dat groen! 6 euro per stuk. 

De kids knippen zich suf in onze tuin om al die tomaten en pepertjes rijp eraf te krijgen. De pepertjes vries is hoppa, meteen in. Sommigen laat ik drogen. En ik heb nu eens zelf sambal gemaakt. Sambal badjak. Die is niet zo pittig. Het verschil met sambal badjak en alle andere soorten sambal is dat deze even aangebakken wordt. Daardoor blijft deze ook langer houdbaar. Allemaal voordelen wat mij betreft.

Het huis ruikt wel even naar sambal. Tranen in onze ogen 😂.

Ik zag boven en onderstaande zakken bij de supermarkt liggen. Tussen de wasmiddelen.

Gisteren had ik mijn eerste werkdag sinds een jaar na de diagnose borstkanker. Tijdens de eerste 3 chemo’s heb ik nog wel gewerkt. Niet van 7:30-17:00. Iets korter maar ik heb wel klusjes gedaan die gedaan moesten worden. In november werden de chemo’s heftiger. Toen kon ik echt niet meer werken. Voor mijn gevoel werkte toen niks meer in mijn lijf. Mijn mond was kapot met zweren en schimmels dus ik had geen smaak. Mijn vingers tintelden daardoor kon ik niks oppakken en liet ik alles vallen. Ik liep mank omdat mijn voeten pijn deden van het tintelen. Als ik terug kijk denk ik aan de kinderen. Die hebben dit alles alleen moeten aanzien en doorstaan. Geen sterke schouder in ons huis die hen of mij steunden. 

Er komt nog steeds heel veel gevoel naar boven van precies een jaar geleden. Mijn dochter zei gisteren in de auto: maar waarom huilde papa bij zijn bericht weg te gaan? Omdat papa zijn kinderen heel erg gaat missen door zijn keus, maar hij kon niet anders. Dit was voor zijn gevoel het beste voor iedereen. Mijn zoon zag alles nog helder op zijn netvlies. Precies de plek waar het nieuws verteld werd…. maarrrrrr, ik heb gewerkt. En het ging goed. Ik heb een nieuw record. De meeste mensen beginnen na ongeveer anderhalf jaar te werken. Ik dus binnen een jaar. Te snel? Ach, wij gaan het zien. Ik ben er nog lang niet. Lichamelijk en psychisch. Een regelmaat van werk voelt eigenlijk wel goed. Maar ik geef toe; na 2 uur gewerkt te hebben heb ik thuis een uur geslapen op de bank. En ik heb ook nog een lange nacht gemaakt. Maar al het begin is moelijk zegt men.

Woensdag is bij ons zakgeld dag. De kids krijgen ieder een euro per week. Vandaag is het ook vlegeldag in Bennekom. Dan mogen de kinderen spullen verkopen op een kleedje. De kasten zijn weer opgeruimd. Wij verkopen speelgoed en kleding. Al het kleding wat wij niet verkopen gaat door naar goede doelen. Zo gaan wij met een lege auto aan het einde van de dag weer naar huis. En hopelijk met centen in de portemonnee. De kids leren op deze manier met geld te rekenen.

Mijn tante heeft een huis in de kleedjes verkoop straat. Ideaal. Koffie, iets lekkers, een tuin om in te spelen en een toilet hebben wij in de buurt. En allemaal neefjes en nichtjes. Dit keer is het warm en droog weer. Kortom, alles voor een gezellige, leerzame en hopelijk rendabele familiedag.