Mijn autootje is alweer 22 jaar oud. Goedgekeurd tot november. Daarna komt hij niet meer door de keuring. De kinderen vinden dit nu al erg. Ik stiekem ook. De helft van mijn leven zit erin. 

Mijn broer en schoonzus hebben mijn ‘gouden koets’ als trouw auto gebruikt. Prachtig bloemstuk voorop. Mijn nichtje en ik gingen de volgende dag stappen inclusief het bloemstuk. Toen wij terug kwamen was deze gestolen.

Met drie nichtjes ben ik met deze auto naar Engeland gereden. Via de veerboot natuurlijk. De garage zei vtv nog dat de distributie riem vervangen moest worden. Maar Engeland zou ik nog wel redden. Ik maakte toen een deal: als de distributie riem in Engeland kapot zou gaan waren de kosten voor de garage. Onderweg was het warm. Geen airco en geen draai ramen achter. Het was afzien. Maar meer dan de moeite waard. Het vrijgezellenfeest van ons Engelse nichtje was super!

Samen met mijn nichtje hebben wij een hele zomer elk weekend in deze auto geleefd bij strand Bloemendaal. Na het feesten poetsten wij onze tanden vanuit de auto. Raampje open om je mond te spoelen. Daarna stoel achterover en slapen maar. Bizar eigenlijk. Vroeger kon dat gewoon. Dit zou je nu toch niet meer durfen als twee meiden.

In de tijd van deze auto heb ik een huis gekocht, getrouwd, twee kinderen gekregen en helaas weer gescheiden. En niet te vergeten mijn borstkanker waar ik hopelijk van ben genezen. De kinderen en ik hebben inclusief mijn ziek zijn toch nog heel wat rond gereden. Mijn autootje heeft dit allemaal met mij meegemaakt. Wat zal ik hem gaan missen.