Vandaag is de dag dat ik mijn laatste bestraling krijgen mag.

Alweer vijf weken met vier keer per week bestraling is voorbij. De tijd is voorbij gevlogen. Ik heb ook wel geluk gehad denk ik. Ongeveer halverwege zou de vermoeidheid kunnen beginnen. Vantevoren dacht ik nog daar niet aan toe te gaan geven. Op een gegeven moment was ik ineens zoooooo moe. Toen dacht ik: je kan er wel tegen vechten, maar als je moe bent moet je er maar gewoon aan toe geven. Er volgden een paar overdag dutjes, en dat was het eigenlijk. Ik was er weer. Geen brandwonden heb ik eraan over gehouden. Alleen wat korstjes op het oude litteken en wat roodheid van het te bestralen gebied. Ik hoorde wel van de arts dat mijn huid waarschijnlijk voor altijd harder en stugger zal blijven aanvoelen. Gek toch? Oh ja, mijn oksel heeft nu een donkere huidskleur. Dit gaat over het algemeen nooit meer weg. 8 tatoeage punten, twee littekens en een donker kleurige oksel: een kleurig geheel.

Citroensap verbleekt littekens. Het helpt ook tegen mee-eters, dode huidcellen en rimpels.