Ik had gisteravond een bijeenkomst van (ex)borstkanker patiĂ«nten. Het thema was hypnotherapie. Er kwamen ook andere therapieĂ«n ter sprake zoals EMDR. Het was allemaal heel erg interessant. Zo’n avond is sowieso al leuk omdat je lotgenoten te spreken krijgt. Je hoort dan ook hoe een ieder deze ziekte ervaart. Daar kan je soms verbeter punten uithalen voor jezelf. We kregen ook nog een hypnotherapie sessie aangeboden. En een verkorte sessie werd daar gedaan. Ik werd daar al heel rustig van. Erg makkelijk om thuis te doen. Ik ga eens kijken of ik dit kan volhouden en zien of het daadwerkelijk blijft werken. Dit is vast via Google te vinden. Het zal je misschien niet meteen het gewenste resultaat geven, maar hoe meer je oefent, hoe beter je erin wordt.

Op een gegeven moment zei een dame dat als je in je leven veel liefde geeft en heel erg verzorgende bent voor je gezin dat je dan een grotere kans hebt om borstkanker te krijgen. Eerst dacht ik nog dat dit onzin was. Maar vele dames beaamden haar opmerking. En degene die ons vertelde over de hypnotherapie zie dat dit klopte. Borsten zijn er voor de moedermelk, het voeden van je kinderen en daardoor het verzorgen van. Vrouwen die zorgen hebben en veel verzorgen in een gezin hebben velen malen meer kans om borstkanker te krijgen. Dit kwam behoorlijk bij mij binnen. De tranen rolden stilletjes over mijn wangen. Ik dacht namelijk dat ik veel energie stopte in mijn gezin tot aan een burn out toe. En dan besluit mijn man dat hij niks meer met mij heeft als echtgenoot en vertrekt. Al mijn energie…… is gevormd in borstkanker en wat krijg je daarvoor terug? Alleen vechten tegen kanker, er zijn voor de kinderen. Geen schouder om op te huilen. Op een gegeven moment zag mijn buurvrouw mij huilen. Ze vroeg mij mijn verhaal te vertellen van in een week een man te hebben die vertrok en de diagnose borstkanker te krijgen. Onmenselijk volgens iedereen. En dat je je daarna zo alleen voelt…….. een scheiding is al heftig genoeg als je er zelf niet achter staat. En borstkanker hebben is een gevoel wat bijna niemand begrijpt. En als het leven van je ex gewoon doorgaat met een nieuwe vriendin voor hem met volgens hem hele mooie borsten…… dan komt zo’n opmerking extra hard binnen. En deze raak ik ook niet meer kwijt. Gek he?
Zojuist je blogs (terug) gelezen, met een brok in mijn keel. Maar ondanks al het verdriet lees ik ook hoop en dankbaarheid. Ik wil op het schoolplein niet altijd vragen “hoe gaat het nu?” Maar weet dat er aan je gedacht wordt. Blijf sterk! Liefs, Renata
LikeLike