Ik heb soms moeite om het huishouden, de kids en de dagelijkse dingen alleen te doen sinds ik gescheiden ben en borstkanker heb. Als enigste volwassene in huis zijn, de verantwoordelijkheden en beslissingen moeten nemen. Dus af en toe slapen de kids en ik bij opa en oma. Heerlijk om 17:00 aan tafel aanschuiven. Soms brengen zij de kinderen naar bed en soms ik. Als ik moe ben van de bestralingen doen zij dit. De kinderen vinden het geweldig. Ieder heeft zijn eigen manier om dit laatste te doen.
Om 8:30 breng ik meestal de kinderen naar school. Daarna ga ik vaak naar het huis van de kids en mijzelf. Wat klussen en schoonmaken. Soms om gewoon op de bank in slaap te vallen. En soms ga ik puzzelen. Liefst sudoku. Dit laatste vind ik ook heerlijk om bij mijn ouders te doen en bij lange wachttijden in het ziekenhuis. Zo’n puzzelboek neemt bijna geen ruimte in, in mijn tas. Soms heb je ineens trek of dorst. Alles los verpakt kopen is best duur. Dus ik heb tegenwoordig in mijn handtas een meusli reep, flesje water en iets zoets voor bij een kopje koffie. Ideaal zo’n gevulde handtas. Ik heb ook standaard wat pijnstillers, crΓ¨me, mini deo en mini zonnebrand in de tas. Een oplader voor de telefoon wordt vaak vergeten π¬. Zo modern ben ik dus nog niet.
