Mijn nichtje en ik zijn gisteren naar Molenschot geweest. Daar staat een kapelletje met een beeld van moeder An. Zij zorgt voor een man. Of zoals ze daar zeggen: moeder Anneke zorgt voor een vrouw een manneke. En voor ieder manneke een Anneke. Ooit kwamen wij daar voor mijn nichtjes, tante en mijzelf. En jawel: wij kregen allemaal een manneke. 

Later ging ik er met mijn toenmalige man daarheen omdat de kinderwens niet in vervulling kwam. Ook daar kan moeder Anne voor zorgen. En jawel, daarna kregen wij een gezonde zoon en dochter. 

Inmiddels ben ik een gedwongen gescheiden vrouw. En daar zat ik dan bij moeder Anne. Er ligt een schrift bij haar waar je je wens in kunt schrijven. Ik ben voor mijn gevoel nooit meer toe aan een nieuwe man. Maar ik heb haar wel bedankt voor de liefste kindjes die ik nu heb. Ik heb een kaars gekocht. Deze steek ik van de zomer aan als ik in de tuin zit. Ik hoop niet dat de mannen dan over de schutting heen klimmen voor mij, want deze is niet sterk…..