Ik ben er weer. Eigenlijk de hele dag al geweest. Om 7:30 moest ik in het ziekenhuis zijn. Om 8:00 op de rontgen met het plaatsten voor een draadje. Daarna wachten op de afdeling. Alles liep uit. Niks van gemerkt. Ik heb geslapen. Nu hoorde ik van mijn schoonzus dat ik snurk en praat in mijn slaap. Zij was afgelopen nacht bij mij op de slaapkamer. Mijn buurvrouw en haar man zullen wel gedacht hebben…… Hadden ze mij maar een kamer alleen gegeven zoals beloofd 😉. Ik ging met vouwen in mijn gezicht naar de operatie kamer. Zoals ik al eerder aangegeven had bij de verpleegkundige: ik ben niet van het strijken 😂.

Eenmaal op de holding/voorbeidingskamer gezellige aanloop van collega’s gehad. De anesthesist zelf heeft het infuus geprikt. Ik had een mooie lage bloeddruk. Ik voelde mij op mijn gemak. Op de ok geen mondkapje op bij de time-out. Voelde gek. Normaal als ik daar rondloop dus aanwezig ben heb ik dat wel. Ik was binnen een paar seconden weg na het inspuiten van de narcose. Het inspuiten deed dan wel weer pijn. Eenmaal wakker wat ik mij kan herinneren was op de uitslaapkamer toen ik een ijsje kreeg. Jummie. En daarna zei ze: je mag naar de afdeling. Huh? Ik ben nog geen tien minuten op het operatie kamer complex geweest 😜. En Mariekje ik heb bij het wakker worden iets gelukkig niet gedaan maar wel naar gevraagd? 

Op de afdeling sliep ik weer. En slapen en slapen. Ik kreeg een boterham met kaas en sap. Ging goed. Daarna weer slapen. Om 1700 kwam mijn ex met Daan en Eva. En Eva had (jaaaaa Marieke) haar A diploma bij zich. Knap hoor op zo’n dag als dit. Ik zag aan Eva dat er iets was. Eenmaal de vraag hoe het ging: huilen. Ze vind dit allemaal eng. Ik vroeg het ook aan Daan. Het ging zei hij. Komende dagen maar veel knuffelen en praten. 

Toast met zalm, smoothie, koffie en een petit four op. Deze laatste had een duimpje omhoog, veel eiwitten. En daar ging ik voor. Alles naar binnen gepropt. Heeeeeerlijk. Viel goed. Geen pijn. Het is nu 21:15. Om 15:00 paracetamol op. Verder niks bij bewustzijn. Geen ieder wat Mariekje mij tijdens de narcose heeft gegeven. 

Alleen naar het toilet gegaan. Rondje gelopen. En ik stond voor paal, haha. Ik heb infuuspaal met infuus en twee drains. In je Pyama door het ziekenhuis lopen. Muts voor een muts op het hoofd. Heel charmant. Gelukkig hoef ik niks meer te verwachten van Valentijnsdag. Heb een jaar om mooi op te drogen voor de volgende Valentijnsdag. Ik mag toch hopen dat ik dan niet weer precies die dag een blauwe envelop krijg van de belasting. Daar moeten we nog een klacht over indienen Rianne. Komt hard aan op zo’n dag: hoor je de brievenbus klepperen op Valentijnsdag en krijg je enge post.

Aangezien ik de hele dag geslapen heb zal ik de nacht wel wakker zijn. Gelukkig veel tijdschriften mee. Gaat goedkomen. En ik ga de menukaart uit mijn hoofd leren. Jummie!