Gisteren ben ik met de kinderen naar het Toon Hermans huis geweest. De eerste en de derde woensdag van de maand is daar een inloop kinder middag. Eva had er zin in en Daan moest het eerst nog eens meemaken voordat hij kon oordelen. Er was een groep van 8 kinderen aanwezig. Dat werden er dus tien. Deze groep was een vrij stabiele groep die elke keer aanwezig waren. Ze begonnen met een glazen pot versieren. Ik was even bang dat Daan hard weg zou rennen. Hij haat knutselen. Maar hij bleef zitten. Pfew. En hij ging netjes aan de slag. Ik zag ze allebei heerlijk aan het werk zijn, lachen en kletsen met iedereen. Elke kind had iets te maken met een persoon die ze kende die kanker had of heeft gehad. Vanaf nu wordt op elke woensdag het versierde potje erbij gepakt. Dan mogen ze een waxine lichtje aansteken voor een bepaald persoon en er iets over vertellen. 

Hierna kregen ze allemaal een stok. Die mochten ze ook versieren. Als ze dan iets wilden vertellen aan de groep dan hadden ze houvast aan de stok. Ze mogen iets leuks vertellen maar ook over de ziekte kanker. De twee vrijwilligers die erbij waren proberen dingen uit de kinderen te trekken en te begeleiden. Zij weten wat elk kind heeft meegemaakt en daar spelen ze op in. Daan en Eva werden nog met rust gelaten. Eva had een vriendinnetje gemaakt. Een meisje van 9 jaar. Zij gaf haar tekening aan Eva. En wat zegt Eva? Wist jij dat mijn ouders gescheiden zijn? Hahaaa, daar gaan we weer. 

Daan twijfelt over een volgende keer. Hij gaat waarschijnlijk liever met een vriendje spelen. Eva wil heel graag weer. Maar niet zonder Daan. Over veertien dagen zouden ze weer mogen. Maar dat is ook de dag van mijn operatie. En daarna mag ik zes weken ‘niks’ doen. Even kijken of we dit aanpakken en hoe.