Aardappelen. Paddenstoelen. Pompoen. Prei. Rode biet. Rodekool. Spruiten. Uien. Veldsla. Witlof. Witte kool. Wortelen.

Pfew, wat een heftig jaar hebben de kids mijn omgeving en ik achter de rug. Ik starte het afgelopen jaar met een burn out. In maart werd ik na anderhalf jaar pas beter gemeld. Wat een overwinning was dit. Hierbij wil ik mijn ex-man, vrienden, teamleiders en collega’s bedanken voor al het geduld en grote steun! Daarna ging ik weer met veel plezier aan het werk.

Na de zomervakantie, ik zal het nooit vergeten, de eerste schooldag van de kids kwam het woord scheiden ter sprake. Helaas in de praktijk. De dag erna was mijn (ex) man al het huis uit. Pfew. Wat een verdriet hadden en hebben mijn kinderen en ik daar nog elke dag van. Men zegt dat wij er over een jaar alweer anders naar kijken. Ik kan niet wachten. Want het is niet niks om een eenouder gezin te zijn. Maar ik kan niet zeggen dat hij er niet voor ons is. Financieel en emotioneel (dit geldt ook voor zijn ouders en zusje). En wat is mijn familie een grote steun. Mijn broer heeft een schema gemaakt zodat ik elke dag iemand in de familie heb als back-Up. En nog steeds stromen de kaartjes, mailtjes, app-jes en knuffels van familie en vrienden binnen. Financieel zwaar? Jazeker een zorg maar ik krijg maaltijden en andere dingen van iedereen zodat het allemaal wat makkelijker wordt. Mijn ex buuf bracht al pasta. Lillian een spekkoek voor Eva d’r verjaardag. Mijn ex-schoonouders staan in dat opzicht ook altijd voor ons klaar. En wie is toch die persoon of personen die de kinderen en mij een tas vol eten heeft laten bezorgen van bakkerij Onnink? Hierbij mag ik mijn ex-man en zijn ouders niet vergeten. Ze doen er alles aan dat ik het ga redden. Renata mag ik jou en je zus bedanken voor de twee dagboeken voor de kids om elke dag door te nemen? Deze werkt super. Lenny voor je super spreuk en je oliebollen.

Precies een week na de aankondiging van de scheiding kreeg ik de diagnose borstkanker met een uitzaaiing naar de oksel. Dan stort je wereld even in. Iemand met kanker krijgt niet zomaar een hypotheek. Dus alsnog dan een huurwoning? Wat een geluk had en heb ik met mijn ex die geen overwaarde van het huis vroeg. Mijn broer is wederom gaan puzzelen. En met hulp van mijn ouders die vervroegd hun erfenis aan mij schenken kan ik nu blijven wonen waar ik nu woon. Maar nog steeds betaal ik met pijn in mijn hart elke maand de hypotheek. Waarom? Mijn ouders hebben door deze ellendige situatie op hun oude dag met weinig inkomen ineens ook hypotheek lasten. Voor mij te hoog om ze terug te betalen. Waar hebben deze mensen hun hele leven nu voor gewerkt? Bah bah bah, wat vind ik dit een afschuwelijke situatie. Maar wat ben ik blij dat mijn broer en ouders dit voor de kinderen en mij over hebben. Ik heb dan ook de liefste ouders en broer/schoonzus! Ook nu nog stromen de kaarten en lieve berichten binnen. Tassen met kleren voor Daan en Eva van Marianne Buddingh en Anna van Rijsen. Kim de Kraker stuurde mij met een mooi gedicht witte chocolade Snickers. Mensen sparen voor mij plus en emtee zegels zodat ik een boodschappen pakket kan halen. Playmobil dankzij Annemiek Bruinekreef. Een sjaal via Annemiek Rigter. En goedkoop pannenkoeken eten dankzij Daniela en Walter. Via mijn lieve familie uit Engeland kunnen de kids en ik een keer gratis uit eten. En Anja: de verwendagen net voor mijn dieet/chemo zijn goud waard. Anne van Beukering en familie bedankt voor jullie hele vele kaarten en steunberichten met de tip van Flip, whahaaaa. Mandy die mijn haartjes eraf heeft geschoren, lief hoe je de tijd voor mij en vooral voor de kinderen nam. De buren die er onvoorwaardelijk voor mij zijn. De mensen die met mij meegingen naar de chemo, Sabrina en straks Chantal. Susan voor de vele kado’s, mijn mooie muts etc. Onze kids hebben nog nooit kadootjes met de kerst gehad. En nu? Ze zouden bijna geen andere situatie willen. Wat zijn wij enorm verwend. Een onverwacht gezellige kerstavond van de ene buren. En dan dat onverwachtse kerstdiner voor mij van de andere buren. Andrea voor je spreuk. Floor: voor altijd samen. Fredje en Moniek voor jullie pickles, nicht Sara voor de heerlijke kersenchocolade. Francis voor je thee. Majella voor het mee rennen met de roparun. Daniela in tweevoud en cinderella. 

De juffen van de kids, Astrid, Ilse en Krista, wat zijn ze lief voor de kinderen. En begripvol. De school leiding gaf ook hele goede tips aan mij. En dan spreek je de overbuurman en hang je ineens huilend in zijn armen omdat ik zoveel pijn had van de chemo, sorry hoor, mannen houden niet van huilende vrouwen, maar die knuffel deedt mij zo goed. Heel erg bedankt hiervoor. Jullie allemaal. Ik kan nog heel lang  doorgaan! Ben ik je vergeten? Jazeker. Natascha, Dewi, Annemarie etcetera en andere lieve moeders via school. Wat kennen wij elkaar nu eigenlijk en toch merk ik dat jullie er voor mij zijn. Ik kom daar vast een keer op terug. Eigenlijk alle mensen in mijn leven leven met mij mee. Ook de paarse dames 💜.  Ik heb zelfs nu nieuwe vriendinnen ontmoet. Hoe bijzonder is dat? Love you all!