Ik mis mijn dotjes van kindjes al sinds dinsdagmorgen. En ik heb gehoord, gelezen dat ze het heeeeeel fijn naar hun zin hebben gehad. Zo fijn. Ik had eerlijk ook niet anders verwacht. Wendy, Jochem en julia zijn wat dat betreft the best. Dank dat jullie mijn kids opgenomen hebben en ze zoveel plezier mee hebben gegeven. 

Maar wat heb ik ze gemist. Mijn ex vroeg: zullen we facetimen…… Dat bericht alleen al liet mij huilen en huilen. Adem in en adem uit. Helaas. Ik kon niet rustig worden omdat ik ze zoooooo miste. Ik kreeg toen een leuk filmpje van ze opgestuurd. Dank je wel Robert…… 

Gisteren heb ik wel even fijn met ze gepraat. Ik weet niet waarom, maar ook toen kwamen de tranen en tranen. Ik mis ze zooooo enorm. En ik mis denk ik vooral de situatie zoals deze zou moeten zijn. Een papa, mama en kindjes. Ik kan mij er nog niet bij neerleggen dat ik ongewild een alleenstaande moeder ben.