Ik heb voor vandaag geen ‘leuk’ stukje. En voor morgen…. Ik weet het even niet. Soms kom je jezelf even tegen. En merk je dat je niet de back-Up hebt die je dacht te hebben. Dan voel je je ineens alleen en verlaten. En dan ook nog eens met een gebroken hart daarbij……

Je kan niet altijd met iedereen op een lijn zitten. I know. Maar natuurlijk is dit wel mijn wens. Zeker als het om de kinderen gaat. Deze staan nog steeds nummer een bij mij. Zo mogelijk nog hoger. Zij zetten mij met twee voeten op de grond. En houden mij daar ook. Oftewel, ik sta even grumpie op. Dan kijk ik naast mij en denk ik: I will survive! De kinderen en ik maken er weer een leuke dag van. Fijne zondag iedereen!! π