Zondag waren de kids samen aan het dollen. De een duwde de ander omver. Zoiets eindigt altijd in ruzie. Maar nu…. Ik stond er zowaar naast. Daan schopte Eva in de buik. Ik riep nog dat dat nooooooit mag. Ondertussen sloeg Eva in een reflex Daan omver. Hij nam in zijn val Eva mee. Klabats. Onze mini kerstboom vol snoepjes lag op zijn kant. De kids begonnen meteen allebei heeeeeeel hard te brullen. Ze gaven elkaar de schuld. Wat een paniek. Waarom? Waarschijnlijk bang voor straf. Ik bleef rustig. Trok het boompje overeind. Nu hebben wij een boom met een knik. En de zuurstokjes hangen in stukjes om de takken heen gevouwen. Wij hebben een boom met een verhaal: wij willen vrede op aarde met kerst maar helaas hebben wij het niet in de hand en is er teveel oorlog. 

Gistermorgen rende mijn dochter vrolijk te trap af. Ze wilde papa met een sliding begroeten. Ze vloog op haar knieën hem tegemoet. Maar ze had een broek aan met opdruk, oftewel deze was stroef. Ze klapte over de kop met haar voeten tegen onze mooie grote kerstboom. Ik hoorde alleen maar boem en daarna kling klang. Oh nee, niet weer een boom om. Gelukkig bleef deze overeind staan. De hamster kreeg een gevallen kerstbal op zijn kooi. Verder viel de schade gelukkig mee. En Eva had gelukkig ook niks 😁.