Ik was net gewend om vaker ‘nee’ zeggen, anders was ik te druk. Lees ik nu een artikel dat ik eigenlijk meer ‘ja’ zou moeten zeggen. De schrijfster van het artikel ging een week lang op alles ‘ja’ zeggen. Toen ze bij de kassa van een tankstation stond kreeg ze een vast riedel te horen: Wilt u airmiles? Wilt u gebruik maken van de twee stuks voor een prijs?  Wilt ineen ijskrabber voor vier euro voor het goede doel? En zo liep ze naar haar auto met een formulier om airmiles lid te worden, een ijskrabber, zakjes M&M’s en marsen. Daarna belde haar broer om te vragen of ze met haar nichtje naar een voorstelling zou willen gaan. Naar een show waar ze niks mee had. Zo kwam ze ook uit op een vrijdagavond met drie afspraken. En wat bleek? Doordat ze uit haar comfort (lekker rustig thuis op de bank) kwam, kreeg ze meer sociale contacten. Meer afleiding. Meer energie door leuke dingen te doen. 

Persoonlijk vind ik het te ver gaan om een week lang ‘ja’ te zeggen op alles. Al die extra kosten. En wat dacht je van de kinderen? Als die het door hebben dat ik overal ‘ja’ op zeg…… Ik zie het al voor me: bergen snoep en chips op tafel. En de  i-pad staat dan de hele dag aan. Dus voor mij geen week lang standaard ‘ja’. Maar misschien ga ik het wel vaker zeggen. Meer leuke dingen doen. Uiteindelijk krijg je daar meer energie van.

Wat zeg ‘een’ therapeut hierover? Vaker ja zeggen is een optimistischere en toegankelijkere levenshouding dan overal sceptisch tegenover staan. Je zegt eigenlijk ja tegen het leven, want je maakt ineens van alles mee: ontmoetingen, verrassingen. Stel dat je tegen al die dingen nee zegt: dan heb je, als je over een paar decennia in een bejaardentehuis zit, maar heel weinig  bagage. Het doel in je leven moet niet zijn om financieel kapitaal te vergaren, maar mentaal kapitaal door gesprekken met mensen, ervaringen, gebeurtenissen en avonturen.