Ik las laatst een stukje in de Gelderlander over het eet gedrag van deze tijd. Dit stuk was geschreven door ene Monica. Wat heb ik om haar gelachen.

Na lang staren op de menukaart kijkt mijn vriendin de serveerster aan en zegt: doe mij maar een glas water. Ik heb net een latte macchiato besteld, twee appelsap en een stuk appeltaart om te delen. Ik weet zeker dat mijn vriendin honger heeft. Vanmorgen keek ze met een afkeurende blik in mijn koelkast en nam uiteindelijk een schaaltje bleke yoghurt. Maar ze blijft bij haar glas water. Het lijkt wel of tegenwoordig niemand meer normaal eet. Manlief is van de fruitshakes. Een andere vriendin eet geen koolhydraten meer en legt haar vleeswaren nu op een bedje met sla ipv een boterham. Een andere vriendin drinkt alleen nog maat soja melk. En het 18 jarige nichtje/vriendin van het glas water weert alles waar vlees, vis, rijst, kaas of suiker in zit. Het liefst mijdt ze ook alle granen, maar dan blijft er wel heel erg weinig over om te eten, dus soms mogen die toch. Volgens mijn vriendinnen is er niks mis mee om kieskeurig te zijn met wat je in je lijf stopt. Daar hebben ze in principe gelijk in. Maar ik heb geen zin om met DE hype mee te doen. Maar ik weet wat ze denken: die boterham met kaas, hoe kun je het naar binnen krijgen? Pasta! Neeeeeee, eet jij nog pasta? Taart, komt dat zien mensen, er zit hier iemand die nog taart eet! Nog even en dan zijn ze in de meerderheid, die glaswaterbestellers. En dan gaat het vast net als met de sigaret, die andere moordenaar. Een hazelnootgebakje? Dan mag u hier plaatsnemen, uit het zicht, in een afgesloten kamer, zodat niemand er aanstoot aan neemt. Want daar zit wel suiker in, hoor. Geraffineerde suiker!