Voorheen plakte mijn pasta altijd aan elkaar. Macaroni of spaghetti, het maakte niet uit wat ik kookte.

Op een gegeven moment kreeg ik de tip om er aan het einde olie doorheen te gieten. Maar dan alsnog als de boel maar iets afkoelde ging het weer plakken.

Pasta zit vol met zetmeel. Zetmeel plakt. Dus de tip is om je pasta in heel ruim water te koken. Als je dan de boel afspoelt is het meeste zetmeel weg. 

Soms heb ik zin in een bepaald soort broodspread. Lekker voor een paar dagen. Aangezien dit vaak beperkt houdbaar is zou je heel veel op je boterham moeten smeren om het op te krijgen. Na een paar dagen komt het dan misschien al je neus uit. Dit geldt ook voor grote potten pesto’s of wat dan ook. Wat trouwens ook scheelt is als je bij elke keer als je iets uit zo’n potje schept je een schone mes of lepel gebruikt. Doe je dit niet? Dan heb je binnen twee dagen schimmel op de inhoud.

Tegenwoordig schep ik de helft eruit. Ik doe dit in een zakje. Zet daarop wat de inhoud is en de datum erbij. Deze gaat dan de vriezer in. Zo heb ik bijna dagelijks, nou ja, om de twee dagen meestal iets anders op mijn brood. En als je dan nog eens pindakaas etcetera in huis hebt is de keuze reuze.

Dit kan je ook doen met worstbroodbeleg. Maar vaak kan je hier wel een kleinverpakking van kopen.
Ik vries soms zelf overgebleven parmezaanse kaas in omdat ik deze niet dagelijks gebruik. Je kan het zakje zelf met de inhoud van wat je overhebt gewoon invriezen. Dit geldt ook voor geraspte kaas of stukken kaas. Heb je bijvoorbeeld een keer een bijzonder lekker stuk kaas gekregen maar wil je hier meerdere malen van genieten? Geniet meteen van het eerste stuk. En vries de rest in voor een ander speciaal moment.