Daar ging hij dan. Onze zoon van net acht jaar ging afgelopen maandag met zijn grote nicht naar Kinderdorp in Bennekom. Samen met 1500 andere kinderen. De maandagmorgen was en is elke keer weer cruciaal. Dit is namelijk HET moment om je plekje te bemachtigen om je hut te bouwen.

Mijn zoon vertelde dan ook aan het einde van de dag dat hij door bijna iedereen ondersteboven werd gelopen. Hij kon bijna niet meer rechtop blijven staan. Maar eenmaal binnen had hij met een groepje een leuke plek. De wat grotere kinderen gingen timmeren. Mijn zoon moest spijkers en planken scoren. Helemaal prima. Alles ying yang.

Ik ben om 13:00 nog met mijn dochter die kant op geweest. Zij is zes jaar. Ze zag het grote terrein. Zij wist niet waar de rest van de bekenden waren. Dan nog die harde muziek…. Voor haar werd het een nee. Dit snapte ik heel goed aangezien ze zonder mij/bekenden een onbekend terrein op zou moeten. 

Helaas is mijn dochter een van de oudste van de klas. Vandaar dat zij geen vriendinnetje mee kan vragen. Maar mocht ik haar nog een keer richting Kinderdorp sturen dan is dit met vriendjes, vriendinnetjes of familie. Volgend jaar meer kans.