Daar ging hij dan. Onze zoon van net acht jaar ging afgelopen maandag met zijn grote nicht naar Kinderdorp in Bennekom. Samen met 1500 andere kinderen. De maandagmorgen was en is elke keer weer cruciaal. Dit is namelijk HET moment om je plekje te bemachtigen om je hut te bouwen.

Mijn zoon vertelde dan ook aan het einde van de dag dat hij door bijna iedereen ondersteboven werd gelopen. Hij kon bijna niet meer rechtop blijven staan. Maar eenmaal binnen had hij met een groepje een leuke plek. De wat grotere kinderen gingen timmeren. Mijn zoon moest spijkers en planken scoren. Helemaal prima. Alles ying yang.

Ik ben om 13:00 nog met mijn dochter die kant op geweest. Zij is zes jaar. Ze zag het grote terrein. Zij wist niet waar de rest van de bekenden waren. Dan nog die harde muziek…. Voor haar werd het een nee. Dit snapte ik heel goed aangezien ze zonder mij/bekenden een onbekend terrein op zou moeten. 

Helaas is mijn dochter een van de oudste van de klas. Vandaar dat zij geen vriendinnetje mee kan vragen. Maar mocht ik haar nog een keer richting Kinderdorp sturen dan is dit met vriendjes, vriendinnetjes of familie. Volgend jaar meer kans.

Gisteren zijn wij als gezin goedkoop op stap geweest. Mijn ouders hadden via de postcode loterij 4 loten gewonnen voor van alles; van een dierentuin, musea of pretpark. Wij kozen voor Duinrell. Aangezien het zomerse weer in Nederland ver te zoeken was en is dachten wij hier goed aan te doen. Bij mooi weer gezellig in het park buiten. Bij slecht weer uren binnen zwemmen.

Het weer was onvoorspelbaar. Misschien regen en misschien wat zon. Maar een hoge temperatuur zou het zeker niet worden. Wij hadden een tas met lekker broodjes mee van bakkerij Bart. Iets te drinken. Dit soort dingen scheelt weer in de kosten. Wij hebben inmiddels gemerkt dat onze kids even moeten leren omgaan met een andere situatie als thuis of school. In het begin vonden ze alle attracties of te eng, stom of saai. En ineens gingen ze losssss!  Op een gegeven moment leek het weer toch echt minder te worden. Toen hebben wij vier kaartjes gekocht voor het zwembad. Voor drie uur waren wij twintig euro kwijt. Misschien niet goedkoop. Maar de rest was gelukkig tot nu toe gratis.

Duinrell staat bekend om zijn glijbanen. Echt iets voor onze zoon van acht jaar en mijn man.

Op een gegeven moment gingen mijn man, zoon, dochter en ik van een glijbaan af  van 150 meter. Donker, flitsen, lichten, bla die bla die bla. Vroeger was ik een mega held. Maar tegenwoordig? Nikkes nakkes nada. Wij gingen met z’n 4en omhoog. Trap na trap. Mijn angst werd steeds groter. Eenmaal boven gingen mijn man en zoon samen in een dubbele band. Mijn dochter en ik gingen samen in een dubbele band in de glijbaan daarnaast. Ik kreeg mijn benen niet eens goed, mijn dochter begon te huilen. Twee kleine jongetjes gingen van alles uitleggen hoe wij moesten zitten en duwden ons bij groen licht naar beneden. Voor mijn gevoel was het een rit van meer dan een uur. Mijn dochter en ik gilden niet. Wij waren stil van angst. Ik denk omdat ik haar voor mij nam omdat ik dacht dat ik dan overzicht had. Door haar vast te kunnen houden dacht ik dit het beste voor haar zou zijn. Maar waarschijnlijk hadden wij hierdoor het gewicht verkeerd verdeelt. En ik weet zeker dat zij mijn angst voelde. Ik probeerde ook naderhand rustig te blijven. Maar ik heb zeker nog een half uur op mijn benen getrild. En mijn dochter heeft een kwartier gehuild. Mijn man en zoon hebben de hele rit genoten.

Het golfslagbad is meer dan fantastisch. Elke twintig minuten werkt deze. Voor jong en oud….. super leuk.

En dan heb je nog de glijbanen voor de echte die hards. 

Als het licht groen wordt dan glij je naar beneden. Je hebt dan een vrije val….. En mijn zoon die twee jaar geleden nog helemaal niks durfde stond daar bovenaan als allerkleinste mannetje….. En hij ging gewoon. Volgens hem was de klap had. Maat hij had geen water in zijn neus. En hij wilde nog een keer!

Bovenstaande foto is uiteraard niet mijn zoon. Maar zo zie je misschien een beetje van de vrije val….