Hoe maak je een lunch gezellig met ‘niet eters’? 

Ik ben ervan overtuigd dat je eigen kids bij een ander altijd beter eten dan thuis. Dus als je kind bij een ander wilt eten zou ik zeggen; doen! Helaas eten mijn kids het liefst thuis. Dus wij hebben nog weleens vriendjes of vriendinnetjes over de vloer. Gelukkig zijn dit over het algemeen makkelijke eters. Ik hoop dan dat mijn kids hier iets van opsteken. Verder zorg ik voor meerdere dingen op tafel buiten een boterham. Bijvoorbeeld iets van rauwkost. En drinken doen wij soms heel normaal uit een beker. Maar soms krijgen de kids een plastic champagne glas met bubbels (spa rood). In hoeverre moet je een feest een uitzondering maken met het eten? Eigenlijk zou dit niet ‘moeten’. Maar als je moeilijke eters hebt…. 

Of gewoon doen zoals je zelf opgevoed bent en een gewone boterham op tafel leggen en ‘normaal’ drinken uit een beker…. Ik weet het niet. Ik ben met dit laatste opgevoed. Mijn man ook. Wij hadden beidden onder gewicht in onze jeugd. Onze kids hebben ook te maken met (ernstige) ondergewicht. Persoonlijk trek ik mij hier niet teveel van aan. Door bovenstaande kapriolen probeer ik het eten leuk/gezellig/lekker te maken. Heeft dit zin? Geen idee…… Mijn man en ik ‘moeten’ nu opletten met wat wij eten.