Heel lang geleden ging ik met drie nichtjes van me in een Peugeot 106 op de boot richting Engeland. Daar hadden we een vrijgezellenfeest van een nichtje die in Engeland woonde. We kregen daar rietjes met een plastic …… omheen. (Een plastic piemeltje). En je bent dan toch een echte Nederlander. Je neemt zoiets mee naar je eigen kikkerlandje. Nu jaren later ligt dat ‘dingetje’ nog steeds in mijn keukenlade. Nooit meer iets mee gedaan. Maar toch bewaard als herinnering. Oftewel een souvenir. Een paar weken geleden kwam er een man van een reisbureau bij ons thuis. De kinderen waren hierbij. Ze mochten een snoepje pakken. Mijn dochter kreeg het papiertje niet open en pakte een schaar uit de keukenlade. En ineens kwam ze met dat dingetje/piemeltje naar me toe gelopen 😬😂😳😜. En wat doe je dan als moeder? Mijn man zag dit gebeuren en gaf een kleine gênante glimlach. En ik…. pakte heel snel dat ding uit haar handen en stopte deze achter mijn rug.

En dan heb ik er nog een…… Mijn man en ik hadden een weekend weg gepland bij vrienden. Onze kindjes waren om die reden logeren bij mijn ouders. Wij hadden daarna een super gezellig weekend gehad met vrienden. Op een gegeven moment verzamelde ik na dit gezellige weekend onze spullen in een tas. Wat er niet inpaste stopte ik in mijn handtas. Na deze logeerpartij ging ik even snel boodschappen doen. Ik pakte mijn portemonnee om te gaan betalen….. en op de een of andere manier vloog er een string door de Albert Hein heen die waarschijnlijk aan mijn portemonnee hing. Wat doe je dan? Eerst dacht ik; ik ga echt niet reageren…..Uiteindelijk betaalde ik de boodschappen, pakte de boel in, inclusief de string en liep zonder iets te zeggen  zo snel mogelijk weg.