Hoe ik bij deze bijzondere omschrijving van een Nederlandse onderbroek kwam? Geen idee. Maar vanaf dat de kinderen konden praten zei ik ‘oenterhoose’ tegen een onderbroek. Oftewel, unterhose is het Duitse woord voor een onderbroek. Als de kinderen gaan douchen pakken ze zelf hun unterhose. Hoe zal dat op school gaan? Stel je voor dat een klasgenootje met gym zegt; wat een leuke onderbroek heb je aan? Of mijn dochter vind het plaatje op de onderbroek van een vriendinnetje mooi en zegt; wat een mooie unterhose heb jij. En dat de andere partij dan zegt; waar heb jij het over? Gaan mijn kinderen mij dit dan kwalijk nemen? Geen idee. Maar het klinkt zo leuk, zo grappig. Zal ik ze dan toch maar de Nederlandse versie leren?

Een ander voorbeeld. Als er post door de brievenbus komt rennen mijn kinderen daar naartoe. Het liefst trekken ze de post uit de handen van de bezorger. En dan roepen ze heel hard; WAF WAF! Dit heeft mijn man ze ooit geleerd. Soms vind ik dit weleens gênant. Heb je visite. Komt de postbode eraan. De kinderen zien dit. Rennen beidden naar de brievenbus en roepen dan heel hard; waf waf! Is dit leuk? Ik vind het wel grappig. Maar de postbezorgers en de visite……