Ik ben dit jaar klassenmoeder voor de klas van mijn zoon en dochter. Vorig jaar alleen bij mijn zoon. In de kleuterklassen heb je dan wel wat te doen. Je stuurt mailtjes rond in verband met dagjes uit, werkjes inplakken, schoonmaak en versier avonden. Daar zijn namelijk veel mensen voor nodig. De juf kan niet alles alleen. Ik vind het erg leuk om te helpen. Zo zie je ook hoe je kind op school is. Het kan ook weleens averechts werken. Ik weet nog van vorig jaar dat ik bij mijn zoon hielp. We gingen naar het sinterklaashuis in Wageningen. Op een gegeven moment vlogen de opblaas hema worsten door de kamer heen. Kleine kinderen werden daardoor tegen de grond geslagen. De kinderen uit mijn groepje moesten even streng toegesproken worden. Mijn zoon werd toen boos op mij. Dat ik niet aardig was tegen zijn vriendjes. Gezellige boel 😁. Toen dacht ik wel even; is het wel handig dat ik bijna overal bij ben? Wil hij niet gewoon eens een keer iets met school doen zonder zijn moeder erbij? Maar vaak hadden we net genoeg ouders om mee te helpen. Dus als een andere ouder of ik niet mee ging dan zou het uitje niet door kunnen gaan. Ook niet leuk. Vanaf groep drie is klassenouder zijn al een ander verhaal. Daar gaat het meer om het mail verkeer naar de ouders toe. Zeg de juf…

                                                   
In het begin als ik mee hielp op school met versieren voelde ik me weleens verloren. Ik kende niemand. Maar hoe vaker ik ging hoe gezelliger het werd. Ik ga geen oppas regelen om schoon te maken of te versieren op school. Maar als mijn man thuis is ga ik tegenwoordig zelfs graag. In de avond lucht maak ik dan een wandeling naar school. Daar krijg je meestal een kopje koffie. En dan ga ik aan de slag. Samen met andere ouders. Vaak wordt er ook nog veel gelachen.Ik snap dat als je veel werkt dat je geen zin hebt in klusjes op school. En voor sommige mensen geldt dat ook als ze niet veel werken. Ach, ieder zijn ding.