Chagrijnig zijn.

Wanneer zijn we chagrijnig? Sommige mensen zijn dit bijna nooit. Lijkt me heerlijk. Ik heb er weleens last van. Door de jaren heen ben ik er wel achter gekomen dat dit vooral komt doordat ik trek heb of heel erg moe ben. Hoe weet ik dit? Op de dagen dat ik werk en ik fiets naar huis merk ik al dat ik in mijn hoofd druk begin te worden. Onrustig. Na een dag hard werken kom je thuis en moet je meteen aan de slag. En dan heb je ook nog eens trek. Een foute combi. Tegenwoordig eet ik op weg naar huis een appel. En als ik thuis ben ga ik eerst 5 minuten zitten. De rommel probeer ik niet te zien. Dat komt later wel. Eerst eventueel even wat drinken en daarna rustig aan het eten koken beginnen. Die 10 minuten dat we met alles later zijn op zo’n dag maakt toch niks uit. Dan gaan we met z’n allen gezellig eten. Samen de spullen afruimen. Daarna gaan papa en ik nog even rustig aan tafel zitten met een kopje koffie. En dan zie ik pas de rommel liggen. Maar aangezien mijn buik gevuld is en ik mijn rust moment heb gehad, maak ik me niet meer druk.  

Dan hebben we nog onze zoon. Die is soms zo onhandelbaar. Vooral in de ochtend als je hem wakker maakt. Moe en honger. Laat hem even rustig wakker worden, op zijn gemak aankleden. Zeg niet teveel. Als hij zijn boterham op heeft dan zien we een hele andere jongen. Een wakker kind met een gevulde buik; een vrolijke gezellige jongen.

  

Plaats een reactie