Dit is een hele lastige discussie.
Ik hoor steeds vaker dat mensen hun kinderen niet willen laten inenten.
Vroeger hoorde je dit ook wel. Maar dan had dit te maken met een bepaalde geloofsovertuiging. Tegenwoordig zijn er nog meer mensen die niet geloven in inenten. Vooral hoog geschoolde mensen. In Amerika is het nu helemaal een hype. De kranten staan vol met berichten om het niet te doen.
De toename van autisme, ADD en ADHD zou te maken kunnen hebben met het inenten.
Het klopt inderdaad dat steeds meer kinderen/mensen deze stempel krijgen. Komt dat door het inenten? Of door ons gemanipuleerde voedsel? Of heeft het tegenwoordig een naam en werd er vroeger niks mee gedaan?

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik nooit nadacht over inenten bij kinderen. Ik kreeg ze vroeger. Ik liet het ook toe bij mijn kinderen. Ik wist niet eens dat je de prikjes kon weigeren op het consultatie buro.
Maar ik zal nooit de Mexicaanse griep vergeten. Onze dochter was toen net drie maanden oud. Waarschijnlijk had ze nog genoeg anti stoffen in haar lijfje. Onze zoon was toen bijna anderhalf. Ik werkte in de gezondheidszorg. Ook weer een reden volgens de baas om je in te laten enten; want je wil toch niet dat een zwakke patiënt ook nog ziek wordt?
Bij de eerste inentingsronde tegen de Mexicaanse griep stond ik in de rij met mijn zoontje. Ik ging voor mijn gezin en de patiënten. Mijn zoontje voor zijn zusje en zichzelf. Nu ken ik een geval van een jongedame die echt heel ziek is geweest. Maar voor de rest waren er bijna geen ernstige ziekte gevallen. En ik weet dat als je er een van bent dat dit vreselijk is. Maar wat had ik naderhand een spijt dat ik me liet inenten. En ook nog eens mijn zoontje. Wat voor rommel liet ik hem inspuiten? Wat voor gevolgen zou dit kunnen hebben voor later?
Ik vind de discussie over laten inenten dan ook zo moeilijk. Als je een gezond kind hebt die geen sporen heeft van ADHD etc, en je hebt hem/haar laten inenten, dan snap ik dat je zegt; natuurlijk gaan we voor inenten!
Maar heb je je kind wel laten inenten en zijn immuun systeem is in de war of hij/zij heeft wel ADHD, ADD of een vorm van autisme. Dan begrijp ik ook dat je gaat denken; had ik misschien maar niet die inenting bij mijn kind laten doen.
Ik kan hierover alleen maar zeggen. Laat het niet zomaar gebeuren. Lees erover en volg dan je gevoel. Meer kan je niet doen.

De noten die je in een supermarkt koopt bevatten vaak veel zout. En de smaakjes door middel van smaakversterkers die ze er eventueel aan toevoegen zijn niet gezond.
Hoe makkelijk is het om zelf een notenmix te maken met eventueel kruiden. Even in de oven en je huis ruikt heerlijk naar versgebakken noten.

Ik koop meestal ongebrande noten. Deze kan je ook gebruiken om zelf muesli repen te maken. Maar dus ook voor een ovenverse notenmix.

Leg de walnoten op een rooster met bakpapier. De oven voorverwarmen tot 170 graden. Ze gaan ongeveer acht minuten in de oven. Vooral de laatste paar minuten kan het ineens hard gaan. Blijf erbij om regelmatig te kijken en de noten om te scheppen.
Als ze nog warm zijn dan zijn de noten wat zachter.
Ik heb nog een niet gezonde variant, maar oh zo lekker.
Inplaats van de oven pak je een koekenpan. Daarin doe je een flinke schep suiker, laten smelten. Dan een hand walnoten erdoor. In het suiker mengsel kan je ook nog wat cayennepeper doen. Dat heb je een zoete pittige walnoten mix. Goed roeren. Het mengsel blijft lang gevaarlijk heet door de gesmolten suiker.

Met de gemengde noten kan dit natuurlijk ook allemaal. Een andere variant is de noten mengen met wat olijfolie. Veel paprika poeder en bijvoorbeeld wat knoflookpoeder. Deze gaan op 160 graden in de oven voor zo’n tien tot vijftien minuten.
Of je pakt andere kruiden zoals een Italiaanse kruidenmix (bij de Albert Hein te koop) en knoflook poeder. Dan heb je noten met een tuinkruiden mix smaak. Mocht je de smaken te flauw vinden dan kan je er een klein beetje zout bij doen. Ook hierbij trouwens wat olijfolie gebruiken.
Je kan ook een notenmix maken voor bij de koffie of thee. 250 gram gemengde noten, vier eetlepels honing en twee theelepels speculaas/koek kruiden. Dit ook weer op 160 graden voor tien tot vijftien minuten in de oven. Af en toe roeren zodat de boel goed mengt.

Ik las laatst een stukje over de verschillen van een zoon of een dochter. En volgens mij is er zelfs tussen je ene en een eventuele andere zoon ook weer een verschil. Elk kind is natuurlijk uniek.

Tips bij jongens:
-Laat je zoon minstens een keer per dag buiten rennen, spelen. Mocht dit niet lukken kijk dan of je een plek in huis hebt waar ze even uit kunnen razen. Jongens hebben dit echt nodig.
-Dino’s, Lego en bijvoorbeeld stokken zijn vaak echt hun ding. Toon interesse al heb je er niet veel mee. Die blik in hun ogen is dan goud waard.
Stel er vragen over. Zo blijf je op de hoogte waar ze mee bezig zijn.
-Een fikkie stoken of vieze prutjes maken van bijvoorbeeld modder. Dit vinden de jongens vaak leuk. En wat als jij er niks mee hebt? Toch een keer meedoen. Je kan later ook een keer aan ze vragen of ze met jou mee willen doen met bijvoorbeeld koken.

Tips bij meisjes:
-Arm bandjes, haar elastiekjes, make-up dingen vind je op een gegeven moment overal door het huis heen. Accepteren maar. Bij de meeste meisjes blijft dit zo.
-Jij bent haar belangrijkste rol model. Zorg goed voor jezelf. Geef het goede voorbeeld.
-Je dochter is geen mini-versie van jou. Misschien kiest ze voor hele andere hobby’s of is ze veel meisjesachtiger dan jij bent.

Er stond nog een verhaal bij ‘tips bij meisjes’. Maar die vond ik niet eerlijk tegenover de jongens.
Ik citeer: Zet je dochter af en toe voor de spiegel en vertel haar hoe mooi ze is. Vertel haar ook hoe mooi datgene is wat je niet kan zien: dat ze behulpzaam, lief of sportief is. Leer haar dat ze er mag zijn. Begin jong, want ze kan dit niet vaak genoeg horen uit jou mond.
Wat vinden we hiervan? Niet eerlijk tegenover de jongens, toch?

Vijf jaar geleden kwam Apple met de eerste I-pad uit.
Ik dacht toen nog; wat een onzin ding. Wij hadden toen een laptop en een I-phone. Dan zou je nog een tussen maat in huis halen. Terwijl die andere twee goed functioneerden. Maar manlief leek het wel wat.
Aangeschaft. En tot mijn verbazing doen de kinderen en ik er veel mee. Je hoeft geen computer op te starten om je mail te lezen. Dit kan natuurlijk ook op mijn gsm maar als ik een tekst wil typen is een I-pad toch handiger.
De kinderen zijn er ook zo handig mee. Soms weet mijn zoon van zes dingen beter dan ik.
Maar nu het volgende. Op you-tube zoek ik soms leuke filmpjes voor ze op. Maar daar zitten soms ook hele vreemde dingen tussen die echt niet voor kinderen zijn. En er steeds naast zitten heb ik ook niet altijd zin in. Dus dan gaan we over op spelletjes. Sommigen zijn gratis. Maar meestal om verder te spelen moet je toch betalen.
En de wat meer uitgebreide spelletjes kosten meteen al geld bij aanschaf.
In het begin dacht ik nog, daar begin ik niet aan. Maar later zag ik toch ook wel in dat je bijna niet zonder betaalde spelletjes kan.
Bij ons in de kast staan wat puzzeltjes. Op de I-pad hebben we die nu ook. Scheelt kasten vol ruimte. Ik geef toe dat een legpuzzel op de grond vast beter is dan op de I-pad. Maar zo af en toe is het prima vermaak. En in een auto is het ook makkelijker puzzelen op de I-pad dan met een stapel puzzel dozen op schoot.
Vroeger had ik een boek en spaarde ik voor de plaatjes erin. Om de laatste nummers te krijgen had ik stapels dubbele. Heel wat pakjes met stickers voor een kwartje heb ik gekocht. Nu is dat bijna niet meer. En in plaats daarvan koop ik af en toe een spelletje voor de kinderen op de I-pad.
Ik ga met de tijd mee 😉.

Nog een opmerking van onze dochter waaraan je kan merken dat ze dol is op de I-pad.
Mijn man was voor zijn werk een tijdje van huis geweest en had de -pad mee.
Toen hij weer thuis kwam was het eerste wat onze dochter tegen hem zei; papa, in welke tas zit de I-pad? 😁

Ik weet nog wel dat ik voor het eerst op het consultatie buro kwam. Van te voren krijg je wel iets aan informatie wat ze van je verwachten. Maar eenmaal daar miste ik toch dingen.
– Het was daar meestal niet al te warm. Dus een lekkere warme badjas voor de kleine of een flinke omslagdoek was wel handig geweest. Want tussen het weeg moment en het artsen bezoek zat soms nog best veel tijd. Tijd genoeg om het koud te krijgen. En aankleden mag dan nog niet.
– Vaak liep het behoorlijk uit wat tijden betreft. Iets te eten meenemen voor de kleine en ook voor jezelf is dan wel fijn. Een kind met honger is namelijk meestal niet op zijn vrolijkst.

En dan de informatie die je krijgt over je kleintje.
Bij ons waren de kinderen altijd lang, normaal hoofd omtrek en het gewicht was te laag. Elke keer weer. Na een griepje werd het ernstig ondergewicht. Daarna trok het weer iets bij. In het begin vond ik het vervelend om te horen. Later dacht ik bij mezelf; de kinderen krijgen genoeg gezond voedsel binnen. Ik kan ze waarschijnlijk wel steviger krijgen als ik ze de hele dag patat en pizza geef. Maar dan maar wat magerder met gezond voedsel. Zolang ze niet vaak ziek zijn en genoeg energie hebben ben ik tevreden.

Wij hebben familie in Limburg wonen. De opa, oma en tante/oom van onze kinderen. Toen onze kids net geboren waren wilde de familie natuurlijk zoveel mogelijk mee maken van de kleintjes. Facebook bestond toen nog niet. Alleen hyves. FaceTime was er ook niet. Wel Skype. Maar een baby voor de camera van de computer zetten kan soms leuke beelden geven. Maar soms ook hele saaie.
Wij hebben toen gekozen voor een babysite; babysite
Een gratis site. Je kan daarop van alles bijhouden. Foto’s en filmpjes kan je toevoegen. Een agenda en dagboek. Met een leuke achtergrond maak je deze compleet voor je zoon of dochter.
Toen de kinderen klein waren had ik vaak de camera in de aanslag. Een paar keer per week had ik dus wel foto’s of filmpjes om op de site toe te voegen. En ik vond het leuk om het lijstje van de site af te werken met de vragen: Wanneer waren de eerste stapjes, de eerste tandjes, het eerste woordje etcetera. Zo had ik meteen een leuk dagboek. En de familie en vrienden konden mee lezen, genieten. En reageren.
Toen de kinderen vier jaar waren geworden ben ik ermee gestopt. Ik had ze niet meer de hele dag om me heen. De foto’s werden iets minder. Het zijn er nog steeds genoeg. Maar die verwerk ik nu anders. En de kinderen kunnen nu natuurlijk goed praten. Dus een gesprek met de familie in Limburg via FaceTime verloopt goed. Geen kwijlende baby die nergens op reageren. Maar wel een kleinkind die zich gaat verstoppen voor oma in Limburg terwijl wij in Ede wonen. Dat kan nu tegenwoordig.
De herinneringen van de babysite heb ik nog. Voor een bepaald bedrag kon ik de eerste vier levensjaren van onze kinderen vast laten leggen. Dus de foto’s/filmpjes/citaten/alle eerste keren heb ik kunnen downloaden en staan nu op de harde schijf.
Als de kinderen de deur uitgaan krijgen ze ieder een harde schijf mee met foto’s, video’s en een digitaal dagboek.

Nu nog een citaat van onze zoon van zes jaar die ik nog niet vastgelegd had.
-Als onze kinderen op bed liggen mogen ze nog ongeveer tien minuten samen kletsen. Na vijftien minuten was het nog niet stil. Dus ik zeg tegen zoonlief; wat voor tijd hadden we nou afgesproken? Zegt meneer; ik vond het dit keer nogal kort, dus ik dacht ik plak er nog gezellig een stukje aan 😳.
Dit soort dingen wil je toch graag onthouden voor later? Heerlijk.

Dus de tip hierbij is; leg bepaalde gebeurtenissen vast via foto’s, filmpjes en tekst op papier/of computer. Voor jezelf leuk om een keer na te lezen/kijken. En voor je kinderen ook vast heel erg leuk als ze ooit misschien zelf een partner of kinderen mogen krijgen.

Voordat onze oudste zoon op school zat hadden we al een probleem met de opvang op een middag en op twee ochtenden.
De middag was te regelen via de BSO. Maar ochtend opvang bestond in onze wijk niet omdat er niet genoeg aanmeldingen waren. Ik had het geluk dat ik mijn vader kon regelen. De arme man stond op zijn oude dag hier al vroeg voor de deur.
Toen het schooljaar eenmaal begon ging ik andere ouders leren kennen. Die hadden hetzelfde probleem.
Ik had de donderdag ochtend een probleem, een andere ouder de maandag. Nu wisselen we kinderen uit op die dagen.
Op de maandag ochtend heb ik er vier. En op de donderdag ochtend hebben zij dit aantal. Nu hoeft mijn vader alleen de dinsdag ochtend nog.

De BSO bleek voor onze zoon te druk. Hij moest al wennen aan school, overblijven en dan ook nog BSO. Als het moet dan moet het. Maar ik heb het via andere ouders kunnen regelen. Ik heb de maandag middag een extra mannetje. De dinsdag middag gaan onze kinderen daarheen.
De kinderen vinden het over en weer prima. En het scheelt ons veel centen.

Verder zie ik op het schoolplein ook veel tassen met kleren doorgegeven worden. Ik kreeg er laatst ook een.
En ik heb pas aan een moeder twee maal een opblaas vijf gegeven. Ik hoorde haar zeggen dat ze deze nergens meer kon vinden. Had ik er toevallig nog twee liggen. Zij en haar zoontje blij. En ik was ervan af. Het geeft ook nog een goed gevoel dat het niet bijvoorbeeld de kliko ingaat maar nog een bestemming heeft. En wie weet kan deze vijf ook weer doorgegeven worden.

We hebben een koe gekocht. En gisteren werd deze geleverd. Ik zag dit laatst op het internet. Je koopt een koe voor 100 euro. Dan heb je vlees uitgaande van twee personen. Drie keer in de week kan je er van eten en dit drie maanden lang. De verpakkingen zijn zo dat alles in een diepvries lade past.

Zodra je je koe hebt besteld wordt je op de hoogte gehouden over wanneer de koe naar het slachthuis gaat. Dat ze eerst gaat ontstressen. Dit hele traject duurt ongeveer drie weken.
Daarna mag je kiezen op welke dag ze geleverd wordt.
Het vlees is niet mooi rood omdat er geen kleurstoffen en E-nummers worden gebruikt.
En omdat het niet vol gespoten is met water moet het vlees wel wat langer op het vuur.
Ik heb naar de biologische vlees prijzen gekeken van de Lidl. En dan was dit vlees niet duurder.
Je krijgt regelmatig via de mail een update over hoe lang het gaat duren voordat je vlees pakket geleverd wordt. Een dag van te voren zelfs een precieze tijd. Deze wijkt maximaal een half uur af. Alles wordt afgeleverd op vier graden celsius. En op de site van www.koopeenkoe.nl staan heerlijke recepten over hoe je het vlees kan bereiden.
Dit zijn de tips voor nu. En of het smaakt? Dat laat ik jullie snel weten.