Elke ouder zal dit anders aanpakken. Dat heeft natuurlijk te maken met hoe jij het zelf wilt. Maar ook met het karakter van je kind.
Ik heb eens even op het internet ‘gesurft’.
-Als we kijken naar de buitenstaander (die hebben makkelijk praten natuurlijk), dan vindt 26% dat kinderen tegenwoordig brutaal zijn en weinig respect hebben. 76% vindt dat sommige kinderen wat regels en grenzen missen. Meer dan 70% vindt dat andere ouders echt steken laten vallen in de opvoeding. Als je dit leest durf je bijna niet meer met je kinderen over straat te lopen, zucht. Of juist wel (ik hoor bij die andere percentage 😁).
-Het lukt 80% van de mensen niet om steeds consequent te zijn. Ahaaaa, daar gaan we al. We weten allemaal dat dit zo belangrijk is. Maar soms ook zo moeilijk. Mijn moeder zat vroeger fulltime thuis. Ik niet. Werk, een gezin en een huishouden. Als alles zonder problemen loopt is het goed te doen. Maar zodra er iets tegenzit wordt dit een ander verhaal.
-Om het gedrag van hun kind te corrigeren, gebruikt 62% een time-out. 12% negeert zijn kind en 17% ontzegt zijn kind bepaalde dingen. Ruim 40% denkt dat rustig uitleggen waarom je boos bent effectiever is dan straffen. Ik geef toe dat wij hier thuis niet vaak een time-out nodig hebben gehad. Negeren heb ik weleens gedaan als ik, gelukkig sporadisch, een ‘vies’ woord voorbij hoorde komen. Wat betreft het rustig uitleggen waarom je boos bent dat dit beter zou zijn dan straffen, daar heb ik niet zo een twee drie een antwoord op. Dat ligt natuurlijk ook aan de situatie. Ik snap dat schreeuwen tegen je kind niet handig is. Maar mochten ze echt iets heel ergs hebben gedaan dan mag daar zeker wel een straf aan vastzitten. Is het in een soort van onwetendheid gebeurd dan vind ik een uitleg op zijn plaats en mocht het dan nog een keer gebeuren dan is een straf zeker wel terecht.
Ik hoor bij die 20 procent die liever niet straft. Daar zit een filosofie achter. Thomas Gordon schreef er een mooi boek over. Ook Justine Mol schreef een interessant boek ‘opvoeden zonder belonen en straffen’. Voor mij waren dit echte eye-openers. Op Kiind.nl is ook veel te vinden over ‘onvoorwaardelijk opvoeden’ zoals dit ook wel wordt genoemd. Straf vind ik vooral een teken van onmacht van een ouder. Tenminste wel bij mezelf. Ik wil graag op een eerlijke en gelijkwaardige manier communiceren met mijn kinderen. Bijvoorbeeld je mag een ander geen pijn doen. Niet omdat je anders straf krijgt, maar omdat dit een ander verdrietig maakt. Door dit vaak uit te leggen, te laten zien wat het foute gedrag voor gevolgen heeft (kijk nou hoe verdrietig het kindje is) valt het kwartje vanzelf. En voorleven. Kinderen doen niet wat jij zegt, maar wat jij doet. Dus als jij sociaal bent, neemt je kind dat vanzelf over. Kwestie van het goede voorbeeld geven.
LikeGeliked door 1 persoon
Welk boek vond je beter? Ik ga er ook een lezen. Je ‘commentaar’ klinkt goed.
LikeLike