Ik zag er eerst erg tegenop. Zelf een pizza maken. Het liefst pakte ik een kant en klare pizza uit de vriezer. Soms een uit de koeling bij de AlbertHein. Dan was het voor mijn gevoel alweer wat verser dus gezonder, dacht ik/hoopte ik.
Daarna kocht ik een kant en klare bodem uit de koeling. En maakte ik de topping zelf van verse ingrediënten. Alweer een stapje verder naar vers.
Inmiddels maak ik bijna elke veertien dagen een berg verse pizza bodems. Ik draai er mijn hand niet meer voor om. En ze zijn zoveel lekkerder dan de kant en klare pizza’s uit de supermarkt. En ik ga ervan uit dat het ook nog gezonder is.
Het recept van ons super deeg.
– 1 theelepel droge gist.
– 250 ml lauw water. (Ik heb vaak de helft maar nodig).
– 300 gram bloem of pizza meel.
– 1/3 theelepel zout.
– 1 eetlepel extra vergine olijfolie.
In een bakje doe je de gist en ongeveer 100ml lauw water. Dit zet je voor 10 minuten aan de kant met een vochtige doek erover.
Als het gaat schuimen is het gist gaan werken.
De meel op het aanrecht leggen. Een kuiltje in het midden. De olijfolie in het kuiltje samen met het gist mengsel. Zout over het meel heen.
Daarna ga je mengen. Voor zo’n 10 minuten.
Het deeg moet elastisch zijn. In een kom leggen. Een vochtige doek erover. En wachten maar.
Ik maak het deeg s’morgens terwijl ik het vaak pas om een uur of 17:00 nodig heb. Geen probleem.
www.pizzadeegmaken.nl
Uiteindelijk maak ik van dit portie deeg twee hele grote platte pizza’s. Als tomatensaus pak ik gewoon een pak gezeefde tomaten. Zonder E-nummers, makkelijk en lekker.
Wat je daarna op je pizza wilt kan je zelf bepalen. Champignons, rauwe ham, mozzarella, het kan allemaal.
Zo’n 15 minuten in de oven op ruim 210 graden. Wij doen hem op onze bbq/black bastard.
Daarna bijvoorbeeld wat sla erover. En smullen maar.
En dan nu onze grote verrassing. Van te voren dacht ik echt; ieuw. Maar hij is zoooooooo lekker.
Een pizza bodem met chocolade pasta besmeren. Daarna in de oven. De laatste paar minuten nog chocolade m&m’s erover of smarties (mogen ook nepperts zijn). En dan smullen maar.
Iedereen die hier een chocolade pizza voor geschoteld krijgt denkt bij dit recept; mmmmh, misschien proef ik een klein hapje. En elke keer weer hebben we een tekort aan chocolade pizza’s!


