Ik had het al een keer gehad over een dieet van vroeger genaamd de sherry dieet. Te bizar voor woorden dat dit gewoon echt bestond en ook serieus genomen werd.

De goede voornemens wat betreft diëten zijn vast al een tijdje gaande en misschien alweer gestopt.
Het is ook moeilijk om je dagelijkse eet patroon te veranderen. En heb je dit eindelijk onder de knie en je zit op je streef gewicht….. wat dan? Ga je weer terug naar je oude etenswijze dan heb je de kilo’s er zo weer bij.

Hoe makkelijk is het om te zeggen dat je gewoon door moet gaan met normaal eten. Extra sporten. Niks meer snoepen/snacken. Dan kom je er wel. Dat is zeker zo, maar dan gaat het niet zo snel. En voor even is het vol te houden, maar voor langere tijd? Lastig.

Ik hoor nu veel over koolhydraat arm eten. Hier zit een groot voordeel aan. Je kan volgens mij gewoon je normale boodschappen doen zoals je vlees en groenten. Als je deze bereid ben je voor jezelf klaar. De rest van het gezin die geen zin heeft in dit voedselpatroon of voor wie het ook niet geschikt is (de kinderen) geef je pasta erbij. Dus niks moeilijk doen vanuit een boekje of apart koken.
Twee keer in de week mag je wel koolhydraten eten. Anders raakt je lichaam ontregelt. Ben je van de boterhammen, dan neem je die dus. Ben je meer van de piepers dan eet je die bij je groente en vlees.
Hoe vervang je je boterhammen lunch? Met een salade of gebakken eieren met van alles erdoorheen. En als snack tussendoor heb je verschillende soorten noten. Een lekkere shake van vers fruit, water en spinazie. Is nog best lekker ook.

Ik lijk wel iemand die al jaren dit eet patroon heeft. Dat is niet zo. Ergens vorig jaar heb ik me erin verdiept voor mijn man. Hij is dit jaar weer begonnen met ‘paleo’. Ik doe soms mee. Maar voor mij is het niks in de zin van dat ik echt koolhydraten nodig heb net als de kinderen. Anders val ik teveel af. Sorry 😁.
Maar voor een ieder die dit wat lijkt heb ik verschillende kookboeken met de meest heerlijke en vooral makkelijke koolhydraat arme recepten. Of je zoekt ze natuurlijk zelf via internet.

Lastig onderwerp. Sommige mensen zweren bij in het donker slapen.
Mijn man komt uit het zuiden. Daar heeft volgens mij elk huis standaard rolluiken.
Ik was gewend om met dichte gordijnen voor de ramen te slapen. Dus in de zomer werd ik weleens eerder wakker als het licht begon te worden. Maar daarna sliep ik gewoon weer verder. Op die manier werd ik wel ‘rustig’ wakker dankzij het daglicht.
In ons nieuwe huis hebben we rolluiken. Wat moest ik daar in het begin aan wennen. Ik werd wakker van de wekker en had heel veel moeite om echt wakker te worden. Het was immers nog donker in huis. Maar na een tijdje was ik daar wel aan gewend.
Nu is het andersom. Als wij in de zomer ergens logeren en om 5:00 wordt het licht dan ben ik wakker. Ik kijk op een vakantie adres snel of er verduisteringsgordijnen zijn.
Of dat er een badhanddoek ergens tussen het raam kan.
Op onze laatste vakantie in Engeland hadden ze in een kast een zwarte vierkante doek liggen met zuignapjes. Kon je op het raam plakken. Helemaal donker werd het dan. Top uitvinding! Geen idee of dit in Nederland ook te koop is. Vast wel via het internet. Of misschien zelf te maken. In de zomer met veel zon die vroeg opkomt plak je dit systeem tegen je raam. En dan zal iedereen in huis zeker langer slapen omdat het zo lekker donker is.

De E-nummers.
Ze zijn goedgekeurd door Europa. Dus je gaat ervan uit , wat je koopt is prima.
Niet dus…… Tenminste, als je bepaalde web-sites moet geloven.

Laatst las ik iets op het internet over misleidende reclames. Een voorbeeld is het drankje capri-sun. Persoonlijk vind ik die best lekker als die koud gedronken wordt. Smaakt zelfs een beetje waterig. Dus veel suiker kan daar toch niet in zitten? Mijn oren klapperden toen ik hoorde dat er in een pakje capri-sun net zoveel suiker zit als in een blikje cola!! Ongelooflijk toch?
Hier hebben we het dus alleen nog maar over de misleidende suikers. En nog niet eens over de E-nummers.

Nog een voorbeeld. De boeren sla-vink van de Albert Hein. Klinkt best goed; van de boer. Deze sla-vinken zijn getest. En wat zit erin buiten het vlees om?
-Heel veel water om het groter te laten lijken.
-Suiker. Dat had ik persoonlijk niet verwacht in vlees.
-Zeven E-nummers die niet ok zijn.
Hoe vreemd is dit? Ik snap er soms niks meer van. Je koopt iets….. En eigenlijk koop je iets met extra inhoud waar je eigenlijk niet op zit te wachten.
Inmiddels heb ik een gratis app voor E-nummers. In het begin was ik heel fanatiek, het wordt al minder, geef ik eerlijk toe.
Maar als ik iets koop, uit een pot bijvoorbeeld, kijk ik soms naar de inhoud. Als ik een E-nummer zie type ik die in op mijn app. Dan geeft deze aan of het code groen is, dat is prima. Of dat het rood is, foute boel. Dan kan ik er natuurlijk nog steeds voor kiezen om code rood te kopen. Maar als ik een keuze heb tussen groen en rood ga ik toch liever voor groen.

Er zijn genoeg gratis app’s voor het uitzoeken of een E-nummer ok is of niet.

Wij hebben hele fijne buren die tegenwoordig in de taarten zitten. Niet letterlijk natuurlijk. Maar ze maken heerlijke cupcakes en de mooiste taarten.
Af en toe testen ze wat. Als er iets over is gaat bij ons de voordeurbel of er komt een persoon boven de schutting tevoorschijn met een bordje met iets lekkers erop. Dat proeven wij natuurlijk graag!
Ze maken ook de lekkerste verse olie bollen. Daar hadden ze weer een bijzondere lekkere variant op verzonnen dit jaar=nog geheim wat. Wie weet wordt dat volgend jaar wel een hit!

Wij hebben tegenwoordig een bbq die we het hele jaar opstoken. Ook daarvan is nog weleens een stukje vlees over. Tring; aanbellen bij de buren of ze mee willen eten. Van het weekend hadden we nog sushi over. Hetzelfde verhaal. Doorgeven.

Heerlijk dat dit zo over en weer gaat. Genieten van elkaars culinaire dingen.
En als we het niet aan ze kwijt kunnen, dan plaats ik het bijvoorbeeld in de familie-app.

Het is bewezen; huisdieren zijn goed voor je weerstand.

Nu hebben wij een probleem. Er komt geen huisdier hier in huis.
Paps moet er niks van weten. Hij heeft geen zin in de verzorging.
Mams is er mee opgegroeid en toch wil ze nu geen huisdieren meer. Ze ziet tegen de verzorging op en het extra huishouden.

Zaten we van het weekend met opa en oma in de auto, wat zegt oma? De kleinkinderen krijgen van mij een huisdier 😳. Uuuh. Goed bedoeld. Lief voor de kleinkinderen. Maar paps en mams hebben daar toch echt geen zin in. Zegt onze zoon; dan hoeft het voor mij ook niet hoor als papa en mama het niet willen. Zo schattig.

Maar wat nu? Huisdieren nemen? Wij als ouders zien het gewoon echt niet zitten. Om verschillende redenen. Allebei onregelmatige diensten. De kinderen zijn nog te klein om de dieren te verzorgen.
Dus onze conclusie is: hier komen voorlopig geen huisdieren.

En wat de weerstand betreft? We gaan wel een keer naar de kinderboerderij om te knuffelen met geitjes en andere beesten.

Hier had ik toch nooit over nagedacht. Welke pan is het beste voor je eten?
Ik had zelf al verschillende soorten gebruikt. Een keer van Teflon. Dan weer aluminium. Alles had zijn voor en nadelen. De een ging langer mee dan de ander. De ander was weer veel duurder dan de een.

Op een geven moment ging ik op het internet kijken wat nou de beste koekenpan zou zijn in verhouding met de prijs. Daar werd ik niet vrolijker van.
Een aluminium pan gaat lekker lang mee. Maar uiteindelijk laat die deeltjes los wat Alzheimer kan veroorzaken.
Dus dan gaan we voor een teflon plan? Die laat op den duur deeltjes los die weer kanker zou kunnen veroorzaken.
Een giet ijzeren pan dan? Daar heb ik nog niet zoveel nadelige berichten over kunnen vinden. Maar deze pannen zijn duur en zwaar. En ik heb daar nog geen koekenpan vorm van kunnen vinden.

Waar doe je nou goed aan? Ik ga maar voor afwisselen. Ik heb via een kerst pakket een prachtige aluminium wok/koekenpan kunnen aanschaffen. Daarvoor had ik een teflon pan. En hierna? Even kijken wat ik in de portemonnee heb zitten. Misschien ga ik dan de giet ijzeren pan testen. Heb ik ze alledrie op een rij getest.
Uitslag volgt……

Mensen met kinderen kennen het maar al te goed. Vlekken op kleding.
Hoe krijg je die er het beste uit?

Gras vlekken en modder. Ossengal zeep. De vlek nat maken. Ossengal zeep erop. Even laten intrekken en wassen maar. Meestal lukt het dan wel om de vlek eruit te krijgen. Zo niet. Als je dit ziet na het was programma meteen weer de zeep erop. En nog een keer wassen.

Gele oksels in witte shirtjes. Grauwe knieën in de legging van dochterlief. Vlekken op het witte shirtje van zoonlief. Vieze witte sport sokken van manlief 😁.
Alles wat wit is en geen opdruk heeft gaat in een emmer. Water erbij. Een slok pure chloor. Nacht laten staan. De volgende dag in de wasmachine. En alles is weer blinkend wit.

En deze tip van mijn moeder vind ik zo geweldig. Rode pasta saus, tomaten ketchup, etcetera. Alle rode sauzen die in kleding zit krijg je zo makkelijk schoon. In het begin als de kinderen met hun wortel hap begonnen of pasta met tomatensaus aten werd ik bang als ze gingen knoeien. Nu niet meer.
Al is het hele shirt rood van de saus. Gewoon wassen op bijvoorbeeld dertig graden. Daarna het kledingstuk in de vensterbank leggen. Als de zon die dag schijnt is je vlek in no time verdwenen. Deze grauwe dagen heeft het iets langer te tijd nodig om de vlek weg te bleken door middel van daglicht en glas.

Voor andere vlekken kan je tips vinden op bijvoorbeeld de site van ‘omaweetraad.nl’

Hoe gezellig kan het zijn als je met de kinderen op stap gaat?
Maar soms is het ook zo heerlijk om met z’n tweeën iets leuks te doen.
Daar is misschien niet iedereen het mee eens. Ik ken genoeg mensen die na een uur de kleintjes alweer missen.

Het lukt niet zo vaak om iets te plannen met z’n tweeën. Maar dit weekeinde is het toch gelukt.
We hadden kaartjes gewonnen voor gratis entree in het Rijksmuseum in Amsterdam. En om 14:00 kregen we in het Concertgebouw een gebakje en een drankje. Een uur later begon het concert van Ilse de Lange, Guus Meeuwis en Trijntje Oosterhuis.
De kinderen konden gelukkig bij mijn ouders zijn. En daar gingen paps en mams lekker in de trein naar Amsterdam. Wat hebben we genoten!
De batterij is weer even opgeladen. Even geen ogen en oren steeds in de oplet stand. Maar gewoon open voor een relax moment.
Eigenlijk zou je vaker iets moeten plannen om samen te doen. Dit kan natuurlijk ook met een vriend of vriendin. Dat roept manlief wel vaker.
Ik vind het best moeilijk om die balans te vinden.
Je hebt je werk. Genoeg afspraken daarbuiten. En als je dan vrije tijd hebt wil je toch graag iets leuks met de kinderen doen.
Misschien wat plannen in de avond voor samen als de kindjes op bed liggen? Bijvoorbeeld samen sushi maken/kopen. Nu ik erover nadenk, en zeker na onze heerlijke dag samen, ben ik toch van plan meer samen te plannen. Dan plan je maar, klinkt niet romantisch. Maar anders komt het er ook niet van. En het is wel lekker om die batterij een extra boost te geven!

Lastig hoor. Je kind eet het ene moment wel redelijk. En op dit moment….. Bijna niks. Dan krijg je te horen; ze eten wat ze nodig hebben. Met vlagen veel en soms bijna niks. Maak je geen zorgen.

Op dit moment misschien door het lekkere snoepen van de feestdagen zitten de buikjes nog psychisch vol? Ik krijg er bijna niks meer in. Vandaag weer een tafel vol gezet met rijst, pindasaus, gehaktballetjes, broccoli, rauwkost, fruit en venkel (dat is dan misschien wel erg bijzonder). De tafel gezellig vol met gevulde schaaltjes en pannen. Daar moet toch iets lekkers bij zitten? Alle kleuren van de regenboog staan op tafel.
Dan mag meneer opscheppen wat hij wil. En wat neemt hij tot zich? Wat droge broccoli. Hij moest nog een ding kiezen van ons. Dat werd een mini gehaktbal. Die heeft hij al kokhalzend opgegeten. Normaal vind hij de gehaktballen volgens oma’s recept lekker. ‘Maar nu niet meer mam’.
En dan denk ik bij mezelf; is dit nou de bedoeling? Maar niks eten is ook niet goed. En je raadt het al. Om 20:30 is meneer nog wakker. Honger. Zucht, dat snap ik.
Toch maar dwingen? Want met trek in je buik naar bed is ook niet wat.
Zooooo lastig dit.

Ik heb nog geprobeerd om een smoothie voor het slapen gaan erin te krijgen. Lekker een overrijpe banaan in bananen soja melk. Dat smaakt als een overheerlijke bananen milkshake. Normaal lurkt hij die in een keer leeg. En nu helemaal niks. Nu heeft papa die naar binnen gewerkt. Een bom op je maag. Papa zijn buik groeit 😁. Niet de bedoeling.
Soms pak ik volle yoghurt met een overrijpe banaan in de blender. Zo lekker. En voor het slapen gaan een prachtige manier om met een volle maag te gaan slapen.
Maar voor nu……😞

Het is schoolvakantie. Onze kinderen van vijf en zes jaar vragen dan regelmatig; mogen we bij elkaar slapen?

Ik kan het me nog goed herinneren als klein kind. Op een verjaardag in het weekend, niet thuis, sliepen we met stapels nichtjes bij elkaar in een kamer. Op luchtbedden en slaapzakken erop.
En het werd later en later voordat we sliepen. En we hadden een lol! De dag erna ging het nog best goed. En de dag daarna, de maandag dat je weer naar school moest was je niet wakker te krijgen. Misselijk stond ik dan op. Slenteren naar school. Maar de lol die we die afgelopen zaterdag hadden gehad was geweldig.

Vandaar dat we onze kids in de schoolvakantie af en toe bij elkaar laten slapen. Zojuist ben ik nog wezen kijken. En het was al 21:30😳, dan denk ik aan de kater die gaat komen…….maar aan de andere kant.
Die kater onthouden ze in dit geval waarschijnlijk niet.
Maar wel de gezelligheid van elkaar. Het keten, de grapjes die ze samen maken. Het lachen om niks (slaapdronken zijn).
En daar gaat het toch om?
Dat ik me nu al druk kan maken om wat de gevolgen (kunnen) zijn. Die zij zelf gelukkig niet voelen. Laat ze maar lekker genieten van het samenzijn!