Lastig hoor. Je kind eet het ene moment wel redelijk. En op dit moment….. Bijna niks. Dan krijg je te horen; ze eten wat ze nodig hebben. Met vlagen veel en soms bijna niks. Maak je geen zorgen.

Op dit moment misschien door het lekkere snoepen van de feestdagen zitten de buikjes nog psychisch vol? Ik krijg er bijna niks meer in. Vandaag weer een tafel vol gezet met rijst, pindasaus, gehaktballetjes, broccoli, rauwkost, fruit en venkel (dat is dan misschien wel erg bijzonder). De tafel gezellig vol met gevulde schaaltjes en pannen. Daar moet toch iets lekkers bij zitten? Alle kleuren van de regenboog staan op tafel.
Dan mag meneer opscheppen wat hij wil. En wat neemt hij tot zich? Wat droge broccoli. Hij moest nog een ding kiezen van ons. Dat werd een mini gehaktbal. Die heeft hij al kokhalzend opgegeten. Normaal vind hij de gehaktballen volgens oma’s recept lekker. ‘Maar nu niet meer mam’.
En dan denk ik bij mezelf; is dit nou de bedoeling? Maar niks eten is ook niet goed. En je raadt het al. Om 20:30 is meneer nog wakker. Honger. Zucht, dat snap ik.
Toch maar dwingen? Want met trek in je buik naar bed is ook niet wat.
Zooooo lastig dit.

Ik heb nog geprobeerd om een smoothie voor het slapen gaan erin te krijgen. Lekker een overrijpe banaan in bananen soja melk. Dat smaakt als een overheerlijke bananen milkshake. Normaal lurkt hij die in een keer leeg. En nu helemaal niks. Nu heeft papa die naar binnen gewerkt. Een bom op je maag. Papa zijn buik groeit 😁. Niet de bedoeling.
Soms pak ik volle yoghurt met een overrijpe banaan in de blender. Zo lekker. En voor het slapen gaan een prachtige manier om met een volle maag te gaan slapen.
Maar voor nu……😞