Het is schoolvakantie. Onze kinderen van vijf en zes jaar vragen dan regelmatig; mogen we bij elkaar slapen?

Ik kan het me nog goed herinneren als klein kind. Op een verjaardag in het weekend, niet thuis, sliepen we met stapels nichtjes bij elkaar in een kamer. Op luchtbedden en slaapzakken erop.
En het werd later en later voordat we sliepen. En we hadden een lol! De dag erna ging het nog best goed. En de dag daarna, de maandag dat je weer naar school moest was je niet wakker te krijgen. Misselijk stond ik dan op. Slenteren naar school. Maar de lol die we die afgelopen zaterdag hadden gehad was geweldig.

Vandaar dat we onze kids in de schoolvakantie af en toe bij elkaar laten slapen. Zojuist ben ik nog wezen kijken. En het was al 21:30😳, dan denk ik aan de kater die gaat komen…….maar aan de andere kant.
Die kater onthouden ze in dit geval waarschijnlijk niet.
Maar wel de gezelligheid van elkaar. Het keten, de grapjes die ze samen maken. Het lachen om niks (slaapdronken zijn).
En daar gaat het toch om?
Dat ik me nu al druk kan maken om wat de gevolgen (kunnen) zijn. Die zij zelf gelukkig niet voelen. Laat ze maar lekker genieten van het samenzijn!