Ik heb het al een keer gehad over mensen in een bejaardenhuis bezoeken met bijvoorbeeld de kerst. Eenzame mensen. Door het programma van Geer&Goor werd het nog eens duidelijk voor iedereen dat echt veel ouderen eenzaam zijn. Ik vind hun programma eigenlijk te erg om naar te kijken. Maar het deed me zoveel goed om te zien dat ze (helaas zijn het maar een paar) oudere mensen weer even van het leven konden laten genieten. En door het kijken naar dit programma worden hopelijk anderen misschien wakker geschud.

Vorige week was ik bij de Lidl. Daar stonden twee ouderen bij de incontinentie matjes die daar dus te koop waren. Meneer achter de rollator. Mevrouw met krukken.
Mevrouw; zullen we anders de kleine mat nemen? Dan leggen we er voor de zekerheid een handdoek naast. Die andere mat is zo duur.
Nou kan het natuurlijk zijn dat ze gewoon zuinig zijn en dus geen cent teveel willen uitgeven. Maar mijn gevoel zei dat ze gewoon geen cent meer te spenderen hadden. Ik wilde natuurlijk niet te lang bij ze staan om mee te luisteren. Maar ik vond dit zo zielig.

Ik kan nu alleen maar denken: Ik heb spijt!
Ik heb spijt dat ik niet tegen die mensen heb gezegd dat ze voor een grotere maat moesten gaan. Geen getwijfel. Neem die grote maat en het prijsverschil betaal ik. Voor mij zijn die paar euro’s extra (niet te vaak natuurlijk) niet erg.
Maar doe je deze mensen daar een plezier mee? Of denken ze misschien wel; waar bemoei je je mee?

Deze situatie kan ik helaas niet meer terug draaien.
Maar voor nu en de toekomst weet ik wel dat ik de tijd ga/blijf nemen voor mensen. Luister naar een gesprek. Soms word ik in een supermarkt aangesproken. In het begin keek ik een keer om en liep door. Nu ga ik een praatje maken. Want volgens mij kan dat voor een mens veel betekenen dat je even de tijd voor ze neemt. En op het einde van de dag scheelt het me op zijn hoogst vijf minuten.
Vijf minuten!

Wij hebben een nieuwe traditie.
De bbq, als je daar natuurlijk van houdt, in de winter gebruiken.
Als het droog weer is kan deze gewoon aan. Waarom alleen maar in de zomer?
Een salade met gegrilde kip of garnalen van de bbq is in de winter ook echt lekker. Dit is een heerlijke afwisseling tussen de stamppot en erwtensoep door.

Wij bereidden op de bbq verschillende soorten vlees en vis.
Maar een toetje van fruit is natuurlijk ook heerlijk.
Of een groente pakket.

Vis; garnalen in olie met knoflook leggen. Liefst een nacht. Daarna aan een stokje rijgen en lekker op de bbq leggen. Heerlijk bij een salade.

Vlees; kip in plakjes snijden. In olie en knoflook leggen voor een tijdje. Daarna op de bbq. Ook dit is lekker bij een salade maar kan eigenlijk bij alle soorten gerechten.

Extra dikke aluminium folie pakken. Daarin leg je groenten zoals ui, courgette, paprika en tomaat, wat kruiden erbij. Dit op de bbq. En je hebt bij je eten een heerlijk groente smurrie.
Een aardappel in folie is ook zo lekker. Als die gaar is snijd je deze open en laat je er wat boter over heen smelten. Wat zout en peper erover. Makkelijk en lekker.

Als toetje kan je een plak ananas erop leggen met wat suiker erover heen. Lekker laten karameliseren.

De tip is dus dat de bbq niet alleen voor de zomer is. Bij droog weer kan je hem ook echt gebruiken. Geniet ervan van het buitenleven.

Hoezo in de winter anders dan in de zomer?
Van de zomer kwamen we om in de fruit vliegen. Het fruit werd al verbannen van de fruitschaal naar de koelkast. Dan ging ik natuurlijk niet ook nog een schaal op het aanrecht zetten voor ‘groen’ afval.
Nu in de winter doe ik dat wel. Er staat bij ons naast de snijplank een grote kom waar we fruit schillen, etensresten en ander groen afval in leggen. Dit gaat in de daarvoor bestemde kliko. In de zomer was deze kliko voor de helft gevuld met wat bladeren en takken uit de tuin. En nu is hij gewoon na veertien dagen bijna vol met alleen het groene huis tuin en keuken afval. Nooit verwacht.
De kliko voor het restafval is dan nu ook zo goed als leeg. Terwijl die in de zomer bijna altijd vol zit.
Het papier gooi ik nog steeds in de papier kliko. Lekker makkelijk. Waarschijnlijk strijkt de gemeente met de opbrengsten hiervan. Ik kan natuurlijk ook naar een goed doel rijden……

Batterijen per tien met je adres erbij in een zakje kan je inleveren in speciale tonnen. Meestal staan die bij de supermarkten.
Ik spaar ze op. Als ik tien zakjes vol heb gooi ik ze allemaal tegelijk in de ton. Voor mijn gevoel heb ik dan meer kans dat ze mijn zakje eruit halen. Je kan dan een vakantie winnen! Dit is trouwens mijn geheim……

Blik hoeft in onze gemeente niet apart ingeleverd te worden. Dat doet een of andere magneet bij de vuilnisbelt.

Waxine licht houders. Voorheen bracht ik ze nog weleens naar de natuurwinkel die ze dan weer opnieuw gebruikten. Ik weet eigenlijk niet of dit nog steeds het geval is.

Van de week belde een goede vriend op om advies te vragen over zijn zieke zoontje van vier jaar. Het kereltje bleef maar hoesten en koorts hebben. Het ene pufje na de andere had het mannetje al gehad. Zonder resultaat. De huisartsen post wist het ook niet meer.
Ik dacht toen bij mezelf; dan moeten ze door gestuurd worden naar een kinderarts. Als je als kind al een week koorts hebt. Hoest tot spugen aan toe. En de huisarts ziet geen verbetering, maar weet niet meer wat te doen….

Of ik mee kon denken en nog een idee had.
-Het hoofdeinde van het bed hoger zetten. Plat liggen lijkt me niet fijn als je benauwd bent.
-Zit de boel dicht zoals de neus, kan je een zout oplossing sprayen. Daar kan volgens mij bijna iedereen wel tegen.
-Je hoort vaak iets over vitamine C, of multi vitamine. Maar dat werkt natuurlijk niet voor de acute fase.
-Geen melk producten nemen in verband met extra slijm vorming.
-En ineens bedacht ik me; geven jullie iets van Luuf of Dampo?
Ik heb dat ook altijd in huis voor onze kids. Maar een tijdje geleden zei ik ook tegen iemand dat ze dit lekker onder de voetzool kon smeren bij de kleine. Sokje erover. En dan knappen ze op……. Ik kreeg toen als reactie van iemand anders dat bij mensen met astma, Luuf en Dampo, zelfs gevaarlijk kan zijn. Door de sterke damp/geur krijg je een heftige reactie. En dan kan je niet stoppen met hoesten. En krijg je het alsmaar benauwder en benauwder.
Hoe shocking is dat? Echt nooit eerder geweten. Maar hierbij wil ik mensen waarschuwen dat Luuf en Dampo echt fijn kunnen zijn. Maar voor sommigen onder ons werkt het juist averechts.

Wat was ik blij dat onze kinderen op een gegeven moment allebei zindelijk waren. Maar toen kwam het volgende ‘probleem’. De billen afvegen na een ‘grote boodschap’. In het begin bleef ik maar vegen met het ene wc papiertje en dan nog een en nog een…….
Toen zag ik bij een vriendin de natte doekjes. Te gek. Ik heb niet zo’n duur doosje om ze in te doen. Maar er ligt inmiddels wel een pakje natte wc-papiertjes bij ons op het toilet. Voor veel mensen misschien al jaren standaard. Maar voor mij een nieuw iets wat super werkt bij kinder billetjes.

Beddengoed wassen.
Elke week was ik het beddengoed. Natuurlijk het onderlaken waar je op ligt. Voor ons als volwassenen ook het hoofdkussen. Maar om nou elke week het dekbed overtrek te wassen? Dus die van ons en dan nog twee maal van de kinderen….. Dat is best veel werk.
Ik heb een paar extra lakens aangeschaft. Elke week was ik de onderlakens en voor ons allemaal een laken. Deze laatste leg ik onder het dekbed hoes. Door dit systeem wordt je dekbed hoes niet zo snel smerig. Daardoor hoef je het niet elke week te wassen. En de kleuren/printjes van het dekbed hoes blijven zo voor een langere tijd mooi.

Onze kinderen hebben niet zo vaak meer de snoeten doekjes nodig. Maar ik kan je vertellen. Deze doekjes blijf ik gebruiken. Zelfs al de kids het huis uit zijn.
Het zijn namelijk wonder (poets) doekjes. Als de gootsteen zo’n vale aanslag heeft pak ik een snoeten doekje. En hij blinkt weer als nieuw.
Bij de Senseo wordt de koffie padhouder helemaal bruin van de aanslag. Gebruikt eens een snoeten doekje en ook dan blinkt de boel weer.
De schoenen van de kinderen als ze elke dag in de zandbak spelen. Het wit is dan bruin van het zand. Als we naar een verjaardag gaan en de schoenen moeten weer een beetje toonbaar zijn gebruik ik dus ook weer zo’n doekje. En het wit van de schoen komt weer tevoorschijn.
Wat zou er toch allemaal voor chemisch spul in die doekjes zitten? Bizar toch dat je bijna de hele wereld hiermee schoonpoetst en je maakt het zachte baby huidje hiermee schoon….. Misschien is het toch beter om de snoeten doekjes voor het huishouden te gebruiken. En voor je kind zijn snoetje een washandje met gewoon water.

Een paar maanden geleden las ik een artikel in de krant dat wilde dieren in het circus in Nederland verboden zijn.
In het begin dacht ik nog; waarom? Bij een echt circus hoort een tijger, leeuw of olifant. Toen ik las waarom het verboden was had ik er eigenlijk ook wel weer beeld bij.
Een circus trekt van stad naar stad of dorp naar dorp. Iedereen leeft in een kooi/caravan. Dus ook de dieren. De circus mensen hebben hiervoor gekozen. De dieren niet.
Een leeuw in een dierentuin heeft een hok en wat speel/ beweeg ruimte buiten. Ook daar kan je bij denken; is dit voldoende voor een wild beest? Maar in een circus hebben ze niks meer dan een kooi en een hok. Eigenlijk best wel zielig. Oftewel, heel erg zielig.
Ik had hier nooit zo over nagedacht. Als ik een keer naar een circus ging dan wilde ik niet alleen een clown zien maar vooral ook ‘wilde’ dieren.
Stiekem ben ik dan ook blij dat ik vorig jaar met de kinderen naar een ‘ouderwets’ circus ben geweest. Dan hebben ze dit dan toch maar mee mogen maken in hun leven. En voor nu ben ik eigenlijk wel blij dat het verboden terrein is voor wilde dieren.
De tip voor nu: Wees blij met een circus met een clown om te lachen. De hondjes die ook echt leuke trucjes kunnen doen. (Wij hadden vroeger een poedel die het heerlijk vond om kunstjes te doen).Een persoon die kunstjes doet omdat hij/zij zelf gekozen heeft voor het circus leven.
Dan is er maar geen olifant of leeuw!

Uit recent onderzoek blijkt dat in ruim drie van de vier gezinnen ten minste een tablet in huis is.

Onderzoekers zien de tablet als een leerzaam apparaat, en tegelijkertijd als speelgoed.
Maar kinderen moeten nog steeds buiten spelen en bewegen om hun hersenen te ontwikkelen.
Een tablet is tweedimensionaal. Voor jonge kinderen is juist ook voelen, ruiken en interactie met hun ouders belangrijk. Dat stimuleert de (taal)ontwikkeling veel meer.

Hoe lang mag een kind per dag op de tablet?
Daar schrok ik best wel van. Niet zozeer van de totale tijd. Maar wel van hoe lang ze maximaal achter elkaar mogen.
Bij onze kinderen zou dat maximaal tien tot vijftien minuten per keer zijn. Totale tijd van zestig minuten. Dat laatste is prima. Maar maximaal vijftien minuten per keer?

Ik heb een tijdje gedacht dat onze dochter misschien niet goed melatonine aanmaakte.
Ze lag soms tot 23:30 wakker. Dat gebeurde best vaak. En nog steeds.
Als ik naar bed ga en ik sluip de trap op dan zie ik regelmatig een grote glimlach op haar gezicht verschijnen. Heerlijk om zo’n glimlach te zien. Maar ondertussen baal ik natuurlijk vreselijk. Ze heeft toch echt een goede lange nachtrust nodig om overdag te kunnen functioneren. S’morgens krijg ik haar natuurlijk bijna niet wakker. Op school zit ze dan met een wit koppie. Huilt snel (dit kan natuurlijk ook andere redenen hebben).

Inmiddels ben ik er wel achter dat HSP (High Sensitive Person) vaker moeilijk slapen. Of snel wakker worden van het minste geluid.
Dit zou dus een reden bij haar kunnen zijn van het slechte slapen.

Het kan natuurlijk ook zijn dat ze gewoon wat minder slaap nodig heeft dan een gemiddeld kind. Want het slaap tekort haalt ze nooit in in bijvoorbeeld de weekenden. Of met een dutje op de bank of in de auto.

Ik hoorde laatst iets wat ik nooit eerder geweten heb wat betreft het eten van fruit.
Het is natuurlijk nooit goed om net voor het tandenpoetsen fruit te eten. Je glazuur is dan door de zuren van het fruit poreus. En als je dan gaat tandenpoetsen is dat minder goed. Dit wist ik nog wel.
Maar wat nieuw voor mij was is dat je van fruit eten voor het slapen gaan lang kan wakker liggen. Je bloedsuikerspiegel gaat namelijk omhoog. Daar wordt je allert van. De tip hierbij is dat als je noten eten samen met je fruit dan schiet je bloedsuikerspiegel niet zo erg omhoog.

Onze zoon kon niet stil zitten als we aan tafel zaten te eten.
Op een gegeven moment was ik het zo zat. Dankzij dit voorval (voor de zoveelste keer): Meneer zat s’morgens aan het ontbijt te wiebelen in zijn stoel. Ineens hoorde ik een klap. Zoonlief viel naast de stoel op de grond. Zijn bord vloog de lucht in. Zijn boterham met hagelslag lag aan de andere kant van de kamer.
Ik ben dol om de ochtend rustig te starten. En dan dit…….

Ik ben me erin gaan verdiepen hoe je een kind rustig op zijn/haar stoel kan laten zitten. Want ook op school zat meneer niet altijd stil op zijn stoel.
Toen hoorde ik van de anti-wiebel kussen. Dit is een kussen gevuld met lucht.
Persoonlijk heb ik het gevoel als je erop gaat zitten dat je de neiging hebt om te gaan wiebelen. Maar het grappige is; onze zoon zat erop en hij bleef rustig zitten zonder te wiebelen. Heel bijzonder!
Als je eenmaal met dit fenomeen te maken hebt gehad kom je dit kussen overal tegen.

Er zitten twee kanten op dit kussen. Een gladde en een nopjes zijde. Elk kind reageert anders op wat zijn beste kant is. Onze zoon is een ‘high sensitive person’. Dus hij raakte overprikkelt van de nopjes zijde. Zijn voorkeur is de gladde kant.
Voor hem werkt dit kussen prima. Aan tafel vliegen geen boterhammen meer door de lucht. En ongemerkt is hij bezig met therapie. Op een gegeven moment heeft hij dit kussen niet meer nodig.

Hoe makkelijk is het om de borden vanaf het aanrecht vol te scheppen en deze voor de neus van de kinderen te zetten. Voor de televisie of aan tafel.
Het is bewezen; ‘eten moet leuk/gezellig zijn’.
Wij zitten dus aan tafel met het hele gezin als we gaan eten.
Iedereen heeft een eigen bord voor zijn neus. Op tafel staan de pannen met eten. Vaak nog wat extra schaaltjes met bijvoorbeeld rauwkost of fruit.
We houden de gesprekken aan tafel gezellig. Er wordt onder andere gekletst over de afgelopen dag.
Ondertussen scheppen we het eten op. Ieder voor zich.
We eten en we kletsen voor minimaal twintig minuten.
Onze dochter had er een handje van. Had je haar bordje vol geschept. At ze niks. Wilde ik de tafel afruimen, ging ze ineens eten. Wat dat toch is? Geen idee. Misschien moest ze even wennen aan wat ze voor haar neus geschoteld kreeg? Geen idee.
Later hoorde ik ook van de ‘Gouden regel’. Blijf minimaal twintig minuten met zijn allen aan tafel zitten. Praat niet over eten. Hou het gezellig.
En eten ze dan nog niet? Dan maar niet.

Er komt ook geen speelgoed mee aan tafel. Dat leidt af.

Ik las laatst het grote ‘opvoedonderzoek’. Daar stond in dat ouders hun kinderen tamelijk vrij laten. Maar op de vraag: ‘Vind je dat de kinderen moeten eten met wat de pot schaft?’ is 85% het eens.