Onze kinderen doe je geen groter plezier dan deze dagen in het donker te gaan wandelen.
Afgelopen weekend hadden vele mensen het aan knopje gevonden van de kerstbomen en buitenverlichting. Wij trouwens ook.

Na het eten als het droog is trekken we onze jassen en laarzen aan. Dan gaan we naar buiten om een rondje door de wijk te lopen. De ooooh’s en aaaaaah’s komen uit de mondjes van de kinderen. Het lijkt ook wel of er elk jaar meer lichtjes bijkomen.

Vorig jaar stonden we bij een huis wat normaal helemaal verlicht was. We zagen de attributen staan maar het bleef donker. We waren er stil van. En ineens; de ogen gingen bijna dicht van al dat plotselinge licht. Daar hebben ze het nog over. Zo fijn om te kunnen genieten van die kleine dingetjes.

Doordeweeks maken we een kleine wandeling van tien minuutjes. Langs de gekleurde lichtgevende trein, de kerstster op een dak, een rij gekleurde kitch lampjes tot aan de mega verlichte tuin (niet die van ons).
In het weekend maken we een grotere ronde. Misschien een idee om van het weekend tijdens de grote ronde meteen de kerstkaarten door de brievenbus te gooien.

De dagen beginnen nu echt kouder te worden.
Tijd om een muts, sjaal en wanten aan te doen. Zeker als de kinderen de hele dag op school verblijven.
S’morgens in de kou naar school. Ergens in de ochtend en de middag pauze buiten spelen. Tussen de middag na het broodje eten gaan ze weer naar buiten. En natuurlijk op de terugweg naar huis lopen we weer in de open lucht.

Nu komt het probleem dat onze dochter nog steeds niet snel is met aan en uitkleden. Op de gym dagen trek ik haar een gevoerde broek aan en een warme trui. En als het heel koud is de snowboats erbij. Dan heb je het echt lekker warm op school.
Op de niet gym dagen kan ik haar dan eventueel laagjes over elkaar heen laten dragen. Daar hebben we s’morgens thuis alle tijd voor.

Dan het jassen en accessoires probleem.
Een muts. Zoonlief wil die niet op want daar wordt zijn haar plat van. Daarom koop ik altijd een winterjas met een capuchon. Dat kan nog net wat zijn haar betreft.
De handschoenen had ik vanmorgen aan een koortje geknoopt en door de mouwen van de jas heen gehaald. Zo kan je ze nooit verliezen. Maar eenmaal op school bleef meneer met zijn handschoen achter een klimrek hangen. Ze handschoenen moesten acuut verwijdert worden. Die heb ik voor de zekerheid maar in zijn tas gestopt. Kan hij ze altijd nog pakken. En dat is dus een volgende tip. Koop de jassen zeker een maat te groot. Ze maken een vuistje en hop, de handen verdwijnen in de mouw. Blijven ze lekker warm.
Bij de koop van de winterjas van mijn dochter heb ik niet goed opgelet. Ze heeft geen jaszakken. Haar jas is nu precies goed wat maat betreft. Dus haar vuistjes passen niet meer in de mouw. En dan zou de volgende stap zijn; stop je handen in de jaszak. Helaas. Die heeft ze niet. Gelukkig vindt zij de handschoenen aan een touwtje door de mouwen fijn.
Voor haar heb ik passend bij de handschoenen een mooie sjaal en muts gekocht. Maar waar laat je die? De sjaal kan eventueel in de mouw van de jas bij het ophangen. Maar aangezien de jas in een luizencape moet en dan ook nog een sjaal erbij…..duurt te lang. Er is een bak op school voor mutsen, sjaals en handschoenen. Maar dit vind ik best vreemd. Enkele keren per jaar hebben we een luizen plaag. De jas moet in de anti luizen cape. En dan de muts die op je hoofd zit en waar het huisdiertje verblijft mag op een grote hoop. Dat vind ik niks. En in het rugzakje mogen ze tussendoor niet rommelen. Dus voorlopig gaan de handen in de te lange mouwen. Het hoofd wordt bedekt door een capuchon. En de sjaal gaat s’morgens in de ergste kou naar school om. En ik neem deze weer mee naar huis.

Volgens mij vind bijna elk kind de MacDonalds wel interessant.
Wij hadden als traditie dat wanneer de man des huizes voor zijn werk wat langer weg ging, de kindjes mochten kiezen waar ze wilden eten. Dat was meestal een keer per jaar. En als hij terug kwam dan kozen ze weer voor de MacDonalds. Oftewel twee keer per jaar zaten we daar.
Vroeger vond ik het ook echt heeeeeerlijk. Maar op de een of andere manier vind ik het nu matig. De frietjes zijn heerlijk en een ijsje toe. De rest boeit me niet. Misschien komt dat omdat ik bijna niet aan een eigen gekozen menu toekom. Ik moet altijd twee happy meals naar binnen proppen als het eten alweer koud is. Manlief zit dan ondertussen aan een warme bigmac menu.
Waarom willen de kinderen daar dan eigenlijk heen? Ik kwam vorig jaar pas erachter dat onze dochter helemaal geen frietjes luste 😁. En onze zoon eet alleen de frietjes. Oftewel, wat eten ze nou daadwerkelijk? Daar gaat het dus niet om. Het kado is mega leuk vinden ze. En ook het veel te drukke speelparadijs. Het eerste half uur vinden ze dat nog eng. Dan wil je net naar huis gaan, beginnen ze te spelen en willen ze het liefst uren blijven.

Ik zal nooit vergeten de tijd dat ik net op mezelf woonde. Mijn ouders kwamen met de Pasen bij me eten. Bij de MacDonalds kreeg je bij drie menu’s een cd van een jongensgroep. En of ik die wilde hebben. Dus, hop, mijn ouders mee uit eten genomen. Ze aten met lange tanden hun menu op. Nu denk ik ook echt; hoe heb ik ze dat aan kunnen doen? Ik vind het ook echt geen paas diner.

Af en toe komen de kortingsbonnen van de MacDonalds met de folders mee. Als ik ze nodig heb zijn ze alweer over de datum.
Tip; download gratis de MacDonalds app. Daar staan altijd recente kortingsbonnen op. En dan heb je geen last van extra papier/bonnen in de portemonnee.

Mijn man kreeg laatst van een collega een kist vol met appels. De appels van deze man zouden via de veiling praktisch niks opbrengen. Dus gaf hij ze maar weg. Volgens mij kan je ook via internet kijken waar je gratis appels zou kunnen plukken. Of voor een lage prijs. Op de markt aan het einde van de dag krijg je ook een kist vol voor een paar euro.

En daar stond dan die kist vol met appels. Wat nu?
-Ik kreeg een verzoek van het werk van mijn man. Een appeltaart. De eerste was simpel. Een appeltaart van bloem, suiker en appels. Die vonden ze lekker. Viel dus in de smaak. Of ik er nog een kon bakken. Appeltaart nummer twee was met zelfrijzend bakmeel en spijs op de bodem. Een bom op je maag maar oh zo lekker!
-Nog steeds veel appels over. Hiervan ging ik appelmoes maken. Zo makkelijk. De appeltjes schillen. Klein bodempje water in de pan. De stukjes appel erbij. En als finishing touch een vanille staafje erbij (het binnenste dan). Even koken. Dan de staafmixer erop zetten of de hele boel in een blender gooien. Laten afkoelen en dan in de vriezer. Inmiddels heb ik al een flinke voorraad. De kindjes vinden de pure appelmoes heerlijk. Het liefst warm en daarna een beetje kaneel erover. Smullen maar.
-Maar nog steeds een heleboel appels over. Ik heb iets nieuws geprobeerd. De appels schillen en koken. Daarna in de blender. Een zeef met een oude hydrofiel doek (waarvan ik er nog velen van over heb uit de babytijd van de kids) erover. Daar gooide ik de appelsmurrie in. Het sap liep eruit. Via een trechter in een fles gegoten. Zo snel mogelijk de dop erop. Dan trekt de boel vacuüm. Het sapje laten afkoelen. Daarna de koelkast in. En zie hier; een lekker zelfgemaakt vers sapje zonder kunstmatige toevoegingen. En wat hebben wij hiervan gesmuld!

We zitten midden in de feestdagen. De laatste pepernoten en suikergoed net achter de kiezen. Nu komen de chocolaatjes in de boom te hangen. Nog een schaaltje met lekkere/gezellige snoepjes op tafel. De supermarkten liggen vol met bijzondere gerechten. Leuk om te testen. Straks nog de afsluiting van bubbels en oliebollen. En dan is het weer tijd om op dieet te gaan. Altijd een leuk voornemen voor een januari.
Ik hoef gelukkig tot nu toe niet mee te doen aan een dieet.
Hoe komt dat eigenlijk? Waarom heeft de ene persoon meer moeite om op een bepaald gewicht te blijven dan de ander? Als we dat toch eens wisten.

Mijn geheim is…… Ook niet alles. Ik geef gewoon niet heel veel om eten. Handig om op gewicht te blijven. Maar soms ook saai in gezelschap. En met het uit eten gaan vond ik het vroeger ook zeker niet leuk. Dan nam ik twee voorgerechten. Anders werd er gevraagd of ik het wel lekker vond omdat mijn bord nog lang niet leeg was.
Inmiddels is mijn eetlust vergroot. Ik kan nu mijn bord praktisch helemaal leeg eten (grote meid geworden). Maar dan merk je dat je meer gaat wegen. Voor mij nog steeds geen probleem. Er mag nog wel wat bij.
Als ik me een vakantie lang volgepropt hebt ga ik daarna zeker niet op dezelfde voet door. Omdat ik dan ineens zo klaar ben met al dat overdadige eten. Dan eet ik even een week normaal, zonder te snoepen tussendoor, en we zijn er weer.

Misschien heb ik ook wel ‘de goede’ genen.
Onze zoon heeft volgens de schoolarts ernstig ondergewicht. In plaats van drie maaltijden moet hij meerdere maaltijden eten nuttigen. Dat is dus natuurlijk een ontbijt, lunch en diner. Zijn tien uurtje op school is fruit en als extra een boterham. Uit school liefst weer een boterham en dan pas een koekje of snoepje. Voor het slapen gaan nog een maaltijd. Omdat hij s’nachts zijn reserves verbruikt moet hij voor het naar bed gaan een banaan of boterham met pindakaas eten. We hebben dit een hele lange tijd volgehouden. Dan verwacht je toch dat hij iets in gewicht aangekomen moet zijn? Na drie maanden hebben we hem op de weegschaal gezet. Geen grammetjes aangekomen. Heel bijzonder.

Zoals mijn nichtje laatst al vertelde. Iedereen heeft een gen in zich die bepaalt wat je gewicht is wat bij je past. Bij mij is dat schijnbaar een soort licht gewicht. Onze zoon heeft het gen van ondergewicht. En mijn man heeft het gen van….. 😉

Ik zou zeggen, geniet van het leven. Ga niet teveel mee in al die diëten. Alhoewel een dieet van vroeger mij voor als muziek in de oren klinkt; het sherry dieet. Hoe verzin je zoiets? Die kan je toch niet serieus nemen?
Tegenwoordig heb je een paleo levensstijl. Dit mag je geen schijnbaar geen dieet noemen. De superfood spullen die hierbij horen puilen uit in de supermarkten. Sommige dingen zijn best lekker. Maar het zijn geen vervangers. Blijf bij je gezonde verstand. Eet gevarieerd. Geniet van extra en compenseer dat met een dagje minder.

De Sint vertrekt vandaag naar Spanje. En wat nu?
Meteen maar doorgaan met een kerstboom opzetten?

Vandaag spelen de kindjes lekker met hun nieuw gekregen speelgoed. Had ik lekker de tijd om op de zolder naar de kerst spullen te gaan zoeken. Inmiddels heb ik de boel een beetje verzameld. Ik denk dat ik vandaag nog maar even ga voor spelen en de restjes opeten van een geslaagde Sinterklaas feest.

Morgen gaan we aan de slag met de boom opzetten. Elke jaar twijfel ik over wat ik in de boom hang. Het liefst heb ik gewoon een boom met zilveren en eventueel witte kerstballen. Maar voor de kinderen oh zo saai. Ik kan me herinneren als kind dat ik de gekleurde lampjes het allermooiste vond. Gelukkig heb ik die niet in huis. En ga me niet vertellen dat je die tegenwoordig gewoon kan kopen.
En ik vond het vroeger zo leuk om uit de boom te eten. Schuimpjes en kerst kransjes. Door de dagen heen eigenlijk niet te eten en toch waren ze heerlijk. Tegenwoordig heb je mooi verpakte chocolade ballen en van die leuke zuurstokjes ook in plastic.

Dus wat gaan we doen? Een mooie strakke boom met de kleuren die bij je interieur passen? Of gaan we voor een boom die leeft bij de (als die natuurlijk in huis zijn) kindjes met levendige kleuren en eetbare dingen?
Ik probeer de gulde middenweg.

Het is zover. Het grote feest van de Sint.

Tips voor een geslaagde middag/avond;
-Van te voren met de kindjes zelf pepernoten bakken met op de achtergrond Sinterklaas liedjes. Ruikt het hele huis lekker naar speculaas.
-De chocolade letter wordt vaak gegeven. Ook in onze familie is dit een traditie. Een letter is wel zes keer ingepakt. Staat je naam erop scheur je hem open en dan….. weer een papiertje met een andere naam. Doorgeven maar. Dit kan natuurlijk met ieder willekeurig kado.
-De grabbelton. Die vond ik vroeger zelf ook zo leuk. Lekker grabbelen tussen de papier snippers. Dan zitten er bijvoorbeeld zes kadootjes in. Allemaal prullaria. Heerlijke rommel dingetjes en snoepjes ingepakt.
-Een rebus puzzel oplossen. Dan krijg je de eerste aanwijzing beneden. Uiteindelijk zwerf je het hele huis door om je kado te zoeken. Dit kost tijd. En zo’n pakjes avond met kinderen gaat toch vaak al te snel. Ze scheuren het papier van de pakjes af of hun leven ervan af hangt.
-En er bestaan natuurlijk vele Sinterklaas spelletjes om een avond mee te vullen. Maar daar zijn onze kindjes nog meestal net te klein voor.

Iedereen een gezellige dag/avond vandaag. Hopelijk rijdt de Sint je deur niet voorbij.

Voor de meeste mensen die het sinterklaasfeest vieren is het morgen zover.

De kado’s kopen begint bij mij vaak al in de zomer. Als ik een leuke aanbieding zie sla ik die alvast in. Als het dan eenmaal Sinterklaas tijd is ben ik dus niet al te druk meer. Dat is natuurlijk altijd handig.
En volgens mij gaan de prijzen ook omhoog rond de feestdagen. De Consumentenbond heeft een onderzoek gedaan naar misleidende reclame’s. Daar kwam uit dat bijvoorbeeld bol.com doet alsof speelgoed in de aanbieding is. Maar ondertussen is het gewoon de oude prijs.

Ik heb ook weleens een jaar via internet de boel ingekocht. Als je boven een bepaald bedrag koopt hoef je geen verzend kosten te betalen. Dat scheelt dus weer benzine kosten en een parkeer kaartje.
Nadeel is wel dat het er in het echt toch heel anders uit kan zien. Dacht ik een groot spel gekocht te hebben. Bleek het van mini formaat te zijn. Die gaat nu dus mee in de auto voor de vakantie.

En er zijn speelgoed winkels die een 10% of 15% kortingsavond hebben. Meestal is deze ergens in oktober. Van te voren even een formulier ophalen. Door de winkel of catalogus lopen. Je lijstje invullen en inleveren. Dan krijg je je hele bestelling met flinke korting op die bewuste avond kant en klaar in een tas.

Afgelopen zondag riep onze dochter dat ze een bloedneus had. Ze was al een tijdje verkouden. Ik hoorde haar regelmatig haar neus ophalen. En ineens gegil. Op haar handen en knieen zat ze in bed. Het bloed gutste uit haar neus. Waarschijnlijk had ze al veel eerder een bloedneus. Haar gezicht en haren waren er rood van. Toen ik de volgende dag door school werd gebeld dat ze gespuugd had in de klas dacht ik dan ook dat dat misschien kwam door al dat oude bloed in haar maagje.

De volgende ochtend begon ik tegen een moeder over de bloedneus die haar zoon regelmatig had. Haar tip was, en ik vond het een goede tip: Als je kind verkouden is wordt zijn/haar neus droog van binnen. Door het vele ophalen van de neus of het pulken in de neus kunnen ze snel een bloedneus krijgen. Haar tip was: smeer wat vaseline aan de binnenkant van de neus, dan voelt die niet zo droog/vervelend.

Maar dit was nacht nummer een van weinig slapen. Heel normaal bij kleine kinderen. Maar ik was het inmiddels alweer vergeten (gelukkig). De volgende dag haalde ik dus een ziek kind van school. Alleen vond ik het bijna vervelend dat ze thuis zowaar helemaal beter leek. ‘Gelukkig’ begon ze aan het einde van de avond weer te spugen. Het tweede gedeelte van de nacht gelukkig geslapen. De volgende dag weer redelijk in orde en tijd om aan te sterken. Daarna nacht nummer drie. Om 4:30 begon onze zoon me te roepen dat hij moest plassen. Najaa, dat kan je toch zelf? Je bent al zes jaar. Hij bleef maar roepen dat ik erbij moest zijn. Ik mopperdemopper mee naar de badkamer. Begint meneer te spugen. Aaaah sorry schatje, na twee nachten niet slapen en nu nacht nummer drie was ik even niet zo aardig. Maar dan heb je toch meteen weer spijt van je gemopper als je kindje ‘gewoon’ ziek blijkt te zijn.

Vandaag een vreselijke klus gedaan. Een foto album van de oudste gemaakt. Van een heel levensjaar. Dat doe ik steeds voor elk kind apart. Is behoorlijk wat werk. Vooral omdat mijn agenda kwijt is. Ik wist even geen goede volgorde van foto’s bewerken. En mijn computer is hem ook helaas kwijt.
Maar ja. Vreselijke klus nummer een is klaar. Als ik hem ophaal en hij is in orde volgt vreselijke klus nummer twee. Die van onze dochter. Nog even niet aan denken.

Nu tijd voor ontspanning! En dat is…..
Wie gaat er niet vanavond of morgenavond die in de omgeving van Ede woont naar de première van de film; Gooise vrouwen!
Nu al zin in. Deel een vond ik erg leuk. Honderden vrouwen die schaterden van het lachen. Volgens de krant is deel twee (definitief de laatste) nog hilarischer.

Misschien nog een leuke tip voor een single man om naar een ladies night te gaan. Dat vinden de single dames vast ook gezellig.

Tegenover de drukte van het leven, je werk en privé, hoort toch echt ontspanning. Makkelijk om de leuke dingen als eerste te laten schieten. Maar uiteindelijk ben je dan verder van huis.

Dus wie weet tot vanavond bij de film! En anders, zo mogelijk natuurlijk, met de voetjes omhoog. En lukt dat vanavond niet? Plan dan een ander moment van ontspanning. Klinkt gek om zoiets te plannen. Maar het is echt heel belangrijk. Niemand kan zonder!