Elk keer als het einde van het jaar eraan zit te komen hoor je weer dat je misschien maar beter van zorgverzekeraar kunt veranderen.
Ik blijf zoiets lastig vinden. Ik kan wel een test doen via internet of ik er een kan vinden die goedkoper is. Maar wat staat me aankomend jaar te gebeuren en wat wordt er dan in mijn pakket vergoed?

Ik ben afgelopen week naar de tandarts geweest. Altijd handig aan het eind van het jaar want dan vraag ik of er iets aan zit te komen. Ik had een top gebit. En de kinderen ook. Dat klinkt altijd prettig. Dus aankomend jaar ga ik geen tandarts pluspakket nemen.

Wat betreft mijn ‘gewone’ ziekte kosten pakket, die heb ik wel een stapje omhoog gezet.
Een van de kinderen gaat beginnen met een bepaald soort therapie. Ik heb maar meteen aan de therapeut gevraagd hoeveel behandelingen hij denkt te gaan doen. Het gaat waarschijnlijk om een half jaar. Even naar de zorgverzekeraar gebeld. En gevraagd wat ik bij een pluspakket extra betaal per maand en wat een losse behandeling kost. We waren er allebei over uit dat het beter was om naar een pluspakket te gaan. Hopelijk kan ik deze aan het eind van het jaar weer terugzetten.
Ik kreeg ook nog te horen dat ik zelfs in januari nog mijn pakket kan verhogen of verlagen.

Zolang er geen gekke dingen zit aan te komen, zover je kan weten natuurlijk en je bent tevreden met je zorgverzekeraar, dan zou ik zeggen; lekker blijven zitten waar je zit en vooral geen pluspakket nemen.

Omdat wij alles bij dezelfde verzekeraar hebben, inboedel, auto verzekering, etcetera etcetera, kijken we een mooie korting. Kan ik mijn plus pakket weer van betalen 😃.

Dit is een makkelijk recept. In een paar minuten klaar.
Ik haal meestal de ingrediënten bij de Lidl. Albert Hein of elke andere supermarkt kan ook natuurlijk.
-Een stuk of een zakje geraspte parmezaanse kaas.
-Een basilicum plant.
-Twee teentjes knoflook of knoflook poeder.
-Zakje walnoten. Pijnboompitten mag natuurlijk ook. Maar die zijn een stuk duurder en moet je eerst ook nog eens in de koekenpan roosteren.
-Olijf olie. En eventueel wat zout en peper.
Ik heb een mini hakmachine. Maar een vijzel kan ook.
Eerst pluk ik de hele basilicum plant kaal. De blaadjes gaan in de machine. Twee flinke handen vol walnoten erbij. De teentjes knoflook. En hakken maar.
Deze inhoud gooi ik in een wat ruimere kom. Dan wat parmezaanse kaas. Echt niet teveel. Want dan proef je alleen maar kaas. Ik denk ongeveer een flinke volle eetlepel. Dan heeeel veeeel olijf olie. Net zolang totdat het smeuïg en smeerbaar wordt. Naar smaak wat zout en peper. Niet teveel in een keer. Eerst een beetje. Dan goed roeren en even in laten trekken. Nog een keer proeven…..
Klaar.

Het mooie van dit recept is dat je nu zo’n vier porties hebt. De eerste eet je lekker meteen op. Bij de pasta of stokbrood.
De andere drie porties vries ik meestal in. Altijd handig om op voorraad te hebben met de feestdagen. Of voor als je onverwacht bezoek krijgt. Het is zo ontdooit.

Mocht je een stuk parmezaanse kaas hebben gekocht dan heb je natuurlijk een flink stuk over. Ik verdeel die in bijvoorbeeld drie stukken en dan gaat deze ook in de vriezer.

Dan heb ik nog een makkelijk recept; Dukkah.
Handig om een lege pot met deksel hierbij de gebruiken. Bijvoorbeeld van de pindakaas.
-Een zak gemengde noten. Ik koop deze bij de Lidl. Deze noten kan je ook
gebruiken voor de pesto in plaats van walnoten.
-Enkele kruiden. Zoals sesamzaad,
gemalen koriander (Ketoembar vd Conimex),
komijnzaad (heet soms djinten),
(venkelzaadjes….heb ik niet in huis, nooit gemist.)
zout en peper naar smaak.
Het is dus waarschijnlijk drie potjes kruiden aanschaffen. Maar die ga je vaak dankzij dit recept gebruiken.
Hoeveel wil je maken? Als je de lege pot pindakaas wilt vullen kan je praktisch de hele zak noten wel gebruiken. Deze in de vijl of machine fijn maken. Maakt niet uit hoe grof, fijn. Twee volle eetlepels sesamzaad. Drie flinke theelepels komijnzaad en twee theelepels koriander. Wat zout als je ongezouten notenmix hebt gebruikt. Wat peper. En klaar. Hop, alles in een potje. Dit blijft weken lang goed.
Hoe eet je dit? Een bakje olijf olie en een bakje van deze dip. Je neemt een stuk brood, bijvoorbeeld Turks brood, dipt deze in de olijf olie en dan in de noten dip.

Ik heb deze twee recepten afgelopen week gemaakt. Dus voor de kerst en oud&nieuw heb ik heerlijke gezonde dipjes op voorraad.

Van de week zag ik meneer Roy Donders voorbij komen. Ik moest toen meteen denken aan zijn pannetje met wasverzachter op het fornuis. Ik snap dat de geur van je wasmiddel in huis heerlijk is. Maar om daar een pannetje van op het vuur te zetten, gaat me toch echt te ver.
Om de etensluchten in huis te verdrijven zet ik vaak aan het einde van de middag de wasmachine aan. Als we het eten op hebben en de afwas in de afwasmachine staat haal ik de was uit de machine. De was leg ik dan op de verwarming. Die zit bij ons achter de bank verstopt. Dus je ziet er niks van. En dan gaat het lekker ruiken naar wasmiddel. Daaaaag etensluchtjes.
Er zijn natuurlijk ook spray dingen voor in huis. Voor een keer niet erg lijkt me. Maar waarom zou je extra geld uitgeven aan dit soort dingen?
Waarschijnlijk ook nog slecht voor het milieu en iets minder gezond voor je gezondheid.
Nu moet ik toegeven dat we ook een spray hebben op het toilet. Vroeger had we een potje met potpourri. En bij familie heb ik weleens een doosje lucifers gezien. Een lucifer afsteken en de nare geurtjes zijn verdwenen. Daarna ruikt het wel even naar vuur.
In het geval van mij man/toilet/lucifer ben ik bang voor een explosie 😉.
En of de kindjes dan met vuur gaan spelen….. Liever een spray of spuitbus.

De kerstboom. Vroeger hadden we een echte boom. Nu een neppert. Dan mis je wel de geur. Daar heb je een flesje voor met druppels dennengeur.
Ik gebruik dit zelf niet. Dus ik heb geen idee of het in de beurt komt van de verse geur.

Ik hoor het nu veel om me heen. De kinderen zijn ‘op’.
De drukte van de Sinterklaas gehad. Nu de gezelligheid van het kerstfeest. Kerstdiner op school, wordt het ook weer laat. De verkoudheidjes en griepjes komen tevoorschijn.
Het gekke is dat ze moe zijn en toch lang wakker liggen op bed. Misschien te druk in het hoofd? Wie zal het zeggen. Dat gesnotter werkt ook niet mee.

En dan zijn onze kinderen nog niet eens jarig in deze drukke tijd. Voor een klein kind niet de meest ideale periode om je verjaardag te vieren.
Maar als je eenmaal groter bent misschien ook wel weer leuk.
Mijn nichtje is een januari jarig. Toen ze klein was bleven haar ouders altijd thuis. Niet te laat naar bed met oud&nieuw. Want de volgende morgen hadden ze het hele huis vol met familie. Nu ze groter is en met gemak een korte nacht aankan wordt het alweer leuker om jarig te zijn. Wie kan het zeggen dat ze op haar verjaardag een groots vuurwerk krijgt? Onder andere mijn nichtje dus.

Nu de kinderen moe zijn heb ik de regels een week voor de vakantie versoepeld. Maandag hadden we dan nog wel kinderen over de vloer. De rest van de week niet. Rust in de tent. En dan maken we het op een andere manier leuk. Woensdag middag zijn ze vrij. En er gaat gewoon een film aan hier. Buiten was het toch echt herfst.
Dinsdag en donderdag hebben ze een lange dag op school inclusief overblijven. Eenmaal thuis of bij opa en oma staat er op tafel heerlijke knabbel dingetjes. Waaronder ook rauwkost 😉. Kerstlichtjes aan. En dan lekker ontspannen met z’n drieën spelen.
En net voor het slapen gaan wordt een extra lange warme douche genomen of bad. Even lekker ontspannen.
Na de vakantie beginnen we weer met de touwtjes strak te trekken. Maar voor aanstaande vrijdag als de vakantie begint gaan we eerst iets leuks doen. Misschien weer eens een keer zelf poffertjes bakken.

Onze dochter begon ‘laat’ met praten. Een half jaar voordat ze naar school zou gaan sprak ze nog niet veel/goed. Toch maar logopedie aangevraagd. Van mij hoefde ze op dat moment nog niet goed te kunnen praten. Komt ooit vanzelf wel goed.
Maar het leek me vooral lastig voor haarzelf als je op school zit en je kan je niet goed verwoorden.

Daarna bleek onze zoon niet helemaal goed mee te komen op de kleuterschool. Hij zat/zit in groep twee en had geen interesse in letters. Dat is wel de basis om naar groep drie te kunnen. Ik dacht dat je in groep twee gewoon mocht spelen. Wij, als ouders, schrokken best van deze diagnose.
Hij doet nu voor de tweede keer groep twee. Of noemen we dit een verlenging?
Via een collega hoorde ik over ergonomie. Dat zijn tien sessie’s. Via spelletjes worden de hersenen geprikkeld. Eigenlijk ga ik ervan uit dat het ook vanzelf goed was gekomen. Maar zolang meneer het leuk vind om naar ergonomie te gaan en de school vind het goed gaan we ervoor.
Toeval of niet? Na negen sessie’s gaat meneer als een speer op school. Het ‘aan’ knopje is gevonden!

Tips over logopedie kan ik niet geven. Maar ik denk maar zo, zolang onze dochter het leuk vind gaan we wekelijks. Want ook als we niet zouden gaan; welk kind spreekt niet in volzinnen aan het einde van zijn basisschool tijd?
Tips die onze zoon krijgt van de ergonomie.
Heel simpel. De voeten en handen moeten geprikkeld worden. Daardoor worden de hersenen gestimuleerd. Op blote voeten in het zand lopen. Met de handen kneden in deeg. Vinger verf.
Ik geef toe dat ik weinig van deze dingen met ze gedaan heb. Ik maakte het deeg. De kinderen de vormpjes.
Daan houdt niet van viezigheid dus wilde nooit zonder schoenen in zand spelen.
En vingerverf? Niet in mijn huis. Stel je voor dat de lamp vies wordt……

Tijd om dingen te veranderen. Vijf december hebben ze ladingen klei, vingerverf, en zand voor in huis gekregen.
We gaan ervoor, op een leuke manier!

Op de maandag hebben we een schema wat betreft kinderen over de vloer.
Op de ochtend nemen we twee extra kinderen mee naar school. Tussen de middag eet er een extra meisje mee. En uit school hebben we meestal een jongetje extra.
Vandaag zou deze laatste niet komen. Dus onze kindjes mochten iemand vanuit hun klas meenemen naar ons huis om mee te spelen. Uiteindelijk belde dat jongetje ook nog aan. Dus ik had drie extra kinderen. Een huishouden met vijf kinderen. Prima voor een middag. Maar wat mij betreft niet voor altijd 😁.
Vijf verschillende kinderen. Wat doe je daar mee?
Het valt me op dat bijna elk kind het leuk vind om dingen te zoeken. Ik had vandaag de chocolaatjes/snoepjes die ze mochten eten verstopt. De kinderen hebben gezocht; warm, warm, kouder 😄. Dat was weer leuk. Eerste half uur was alweer gevuld.
Daarna merkte ik dat de kindjes onderling ineens een andere interesse hadden. Onze zoon had een vriendinnetje mee. Maar hij ging ineens spelen met dat jongetje wat er later bij kwam. Onze dochter had een vriendje mee. Maar zij speelde weer met het vriendinnetje van onze zoon.
En toen bleef er nog een jongetje over. Het vriendje van onze dochter. Die wilde graag met lego spelen.
Dus ik heb mooie kastelen gemaakt met dat kereltje. Vond ik eigenlijk ook best wel ontspannen. Lekker zitten, niet nadenken en bouwen maar.
Zo zie je maar. Je kan wel willen sturen van wie met wie speelt. Maar het verloopt vaak toch anders. Ik maak me er niet meer druk over. Als ze allemaal maar plezier hebben. Ik heb heerlijk met lego gespeeld.
Het loopt zoals het loopt!

Wanneer kan je je kinderen alleen thuis laten? En doe je dan de deur op slot?

Ik denk dat het voor elk kind anders is wanneer je ze alleen thuis kan laten.
Ik probeer de kinderen nu alvast bij te brengen dat ze niet zomaar de voordeur open moeten doen. Maar dat lukt nog niet zo goed. Als ze de bel horen vliegen ze overeind wie als eerste de deur open heeft.
Even snel boodschappen doen en ze dan alleen thuis laten lijkt me dus niet zo handig. En als ik nou de deur op slot doe? Ik zie het huis al afbranden en de kinderen zitten er nog in. Dat is weleens in de media geweest dat dat ook echt is gebeurd. Kans is natuurlijk heel klein. Maar het zal je maar gebeuren.
En wat dacht je als je gehaast je boodschappen haalt omdat je snel thuis wilt zijn bij de kinderen en je krijgt een ongeluk? Zitten ze daar thuis opgesloten met z’n tweeën. Ook niet handig.
Voorlopig ga ik gewoon met de kinderen boodschappen doen. Of onder schooltijd in alle rust.
Ondertussen probeer ik ze wel te leren om s’avonds laat als het donker is niet zomaar de deur open te doen. Als paps ook thuis is durf ik nog wel. Maar zonder hem maak ik na 20:00 niet altijd de deur open. Dan kijk ik toch eerst even door het zij raam.
Er wordt veel reclame gemaakt om je deur altijd op slot te doen. Anders kan een dief binnen enkele seconden binnen komen. Dus s’nachts gaat natuurlijk bij iedereen de deur op slot.
Laatst vertelde een collega me iets waar ik nooit over nagedacht had. Stel je voor er is brand en je wilt de deur uit. Heb je altijd je sleutel bijdehand? Ik zou zeggen gooi desnoods een raam in. Maar als je kinderen via de voordeur bij brand eruit willen. Die hebben vast niet ook nog een sleutel.
Nu kwam ze met iets waarvan ik het bestaan niet afwist. Je hebt kwaliteit sloten waar je aan de buitenkant een sleutel nodig hebt om af te sluiten. En aan de binnenkant sluit je af door middel van een draaiknop. Dus dan kan iedereen het huis uit zonder sleutel.

Vorig jaar kwam de kleuterjuf met een mededeling dat onze zoon misschien HSP zou zijn/hebben. Verder niks ernstigs. We kregen een website door met een vragenlijst om te checken of hij dit misschien had.

High Sensitive Person. Als ik deze website moet geloven heeft ongeveer twintig procent van de Nederlanders hier ‘last’ van. Niks ernstigs. Op latere leeftijd weet je er goed mee om te gaan. Maar op jonge leeftijd is het nog wel eens lastig.
Mijn man en ik hebben de lijst ingevuld. En jawel. Onze zoon scoorde hoog. In dit geval dus eigenlijk niet best. Maar ook wel weer fijn. Nu snappen we waarom ‘meneer’ soms zo anders, soms zo heftig reageert. Dit kan op een minder leuke manier zijn maar ook zeker op een intense lieve manier.

Een voorbeeld. Meneer doet s’morgens zijn schoenen aan en zegt dat hij ze niet aan kan omdat ze vol met zand zitten. De schoenen weer uit. Op de kop. Er komt geen zand uit. Even voelen met mijn hand. Ik geloof dat ik drie korrels zand voelde. Ik noemde mijn zoon met zo’n zand geval weleens de prins op de erwt. Niet leuk natuurlijk volgens meneer.
Een grappig voorbeeld is, is dat hij oog voor details heeft. Heeft mama een nieuwe trui. Onze zoon ziet het meteen. Daar kan papa nog wat van leren 😉. Aan de andere kant heeft mama ook nog iets te leren. Papa had zijn haar van de week anders. Heeeeel anders. Ik zag het niet. Maar zoonlief reageerde er meteen op 😁.
Wat leuk maar ook minder leuk kan zijn is dat hij heel gevoelig kan reageren op nieuwe onverwachte situatie’s. Intens boos zijn bij onrecht maar ook heel intens blij met iets kleins.
Mijn man en ik namen onze kinderen denk ik voor het eerst mee naar een pretpark toen ze vier en drie jaar waren. De koningin Juliana toren. Bij de ingang stond een grote muis, die bewoog. Onze zoon ging er met een grote boog omheen. Op zich denk ik niet eens een gekke reactie. Maar daarna ging hij in een draaimolen waar je niet alleen rondjes draaide maar ook met een vaart omhoog en naar beneden ging. Hij begon te gillen. En wilde eruit klimmen. De machine werd meteen stop gezet! Ik vergeet nooit de angst in zijn ogen en de sirene die bij hem afging.
Het jaar daarna nog wat geprobeerd. Dat werd hem ook niet. Lekker goedkoop. De speeltuin om de hoek was meer dan genoeg vertier voor hem.
Afgelopen zomer naar de Efteling geweest. Mijn man wilde overal in. Ik bereidde hem voor dat het sprookjesbos voor onze zoon misschien al heftig genoeg zou zijn. Maar wat schetste onze verbazing? Mijn man en zoon van toen net zes jaar begonnen in Villa Volta. Makkie volgens mijn zoon. Daarna de Vogelrock en Joris en de Draak. Onze hele familie was er beduusd van dat hij dit aan kon. En wat zei meneer aan het einde van de dag?
Dit is de mooiste dag ooit uit mijn leven 😍.

Daar gaan we weer. De kerst komt eraan. Wat doen we met de kerst gedachte?

Vorig jaar was manlief met de feestdagen weg voor zijn werk. Ik dacht bij mezelf; dit is mijn kans om een ouder eenzaam iemand een gezellige kerst te bezorgen.
Ik heb me nooit laten beïnvloeden door Geer en Goor. De ene kerstdag had ik met mijn schoonouders afgesproken. De andere met mijn eigen ouders en broer. Die wonen in de buurt. Dus….. Ik kon op tijd naar mijn ouders rijden, de kindjes daar afzetten en dan door naar een bejaardenhuis. Om daar een paar eenzame oudere mensen zonder familie te bezoeken. Pfew. Dat heeft wat energie gekost.

Hoe kwam ik op dit idee? Ik kwam vroeger regelmatig bij mijn opa en oma. Eerst overleed opa. Daarna oma. Ik dacht toen bij mezelf; ik ga regelmatig bij deze lieve mensen op visite. Die tijd heb ik nu over. Misschien handig om die ‘vrije’ tijd meteen in te vullen met iets nuttigs. Dus ging ik naar een bejaardenhuis hier in de buurt. Bij de balie vroeg ik; woont hier iemand die eenzaam is omdat hij/zij geen familie heeft of geen contact daarmee heeft? Dan kijken ze je aan…. Uiteindelijk kreeg ik een adoptie oma.
Ze snapte maar niet waarom een vreemde bij haar op visite kwam. Ik ging elke week naar haar toen. Soms nam ik haar mee naar de koffie zaal. De andere dames aan de tafel gaven mij een hint dat ze ook eenzaam waren.
Toen ik hoogzwanger was van onze oudste zoon dacht ik nog wel, hoe ga ik het met een kleine aanpakken bij deze adoptie oma. Ze werd echt oud. Net voor de geboorte van onze zoon overleed ze.
Ik heb toen niet meteen om een nieuwe opa of oma gevraagd. Eerst maar met onze eigen kindjes bezig zijn.
Met de kerst begon het weer te kriebelen. Het liefst haalde ik iemand in huis. Aangezien mijn man afgelopen jaar weg was dacht ik; dit is mijn kans! Maar iemand in huis nemen zonder Back-up vond ik ook wel weer heftig. Dus dan ga ik naar ze toe. Ik stuurde een mail. Had een gesprek en nog een gesprek. En uiteindelijk….. Niks. Of ze schrokken van mijn spontane actie of wisten niet hoe ze ermee om moesten gaan. Zo jammer.

Ik wil er nog steeds voor gaan. Als ze in een verpleeg/bejaarden huis niet weten hoe ze met mijn spontane actie om moeten gaan, dan pak ik het toch lekker zelf aan?!
Ik ken genoeg oudere eenzame mensen. Nu ga ik deze actie nog even met mijn man bespreken. Want hoe fijn vind ik het dat hij er dit jaar wel bij is! Maar toch mis ik iets…. Hopelijk hij ook😉

Mijn nichtje is bijna bevallen van haar eerste. Of al bevallen…..

Wat is nou leuk wat kraamvisite betreft? Mijn man en ik vonden het bij onze oudste erg leuk om visite te krijgen. We kregen er niet genoeg van. Totdat we ineens finaal aan het instorten waren. Hoe leuk is het om je vrienden en familie je kleine te showen? Je gaat maar door en door. Totdat je niet meer kan. Daar leer je van. Dan geef je je grens aan. Je houdt een gezamenlijke agenda bij. Een rustdag tussendoor. Of een rust ochtend of middag. En zo redt je het weer.

Bij nummer twee merk je al dat de visite in verhouding wat minder wordt. Niet erg. Je hebt namelijk je handen al vol aan twee kleine koters.

Wij hebben nooit een nummer drie gekregen. Maar ik kan me zo voorstellen om dan een kraam feest te geven. Misschien hadden we dat zelfs bij onze tweede kleine kunnen/moeten doen. Ergens een middag plannen. Een ruimte huren. Geen rommel thuis. En dan je vrienden, collega’s en familie uitnodigen. Je vraagt wat hulp van vrienden of familie die mee helpen.
Hoe gezellig kan dan zijn. Een grote groep van mensen bij elkaar. Een gezellig ‘feest’. Dan heb je daarna lekker de tijd en rust om te genieten van je gezin.