Hoe leuk is dat? Vieze woorden roepen zoals poep, pies…..
Af en toe komen de kinderen thuis met liedjes waarin deze woorden in voorkomen. Waarschijnlijk valt dit voor veel mensen nog mee. Maar ik schrok hier al van. Van het thuisfront hebben ze dit niet. Van de televisie ook niet. Waarvan dan?
Dat moeten ze dit toch op het schoolplein hebben gehoord. Daar lopen natuurlijk ook kindjes met een grote broer of zus.
Die ‘grote’ kinderen kijken waarschijnlijk naar you-tube of andere dingen op het internet.
Het ‘grappige’ is dat onze kinderen soms dingen roepen terwijl ze niet eens weten wat het betekent.
Toen onze kinderen allebei op de kleuterschool zaten ( en nu nog zitten), werden ze allebei ineens mondiger. En als de een riep ‘poep’, lag de ander in een deuk. En dat aan tafel terwijl je aan het eten bent. Zucht. Wat ‘moet’ je daar dan mee?
Wij hebben nu de regel dat er aan tafel geen vieze/rare woorden wordt gezegd. Die mogen ze onthouden. En als het hoofd vol zit met deze woorden mogen ze een sein geven.
Dan zet ik een krukje in de woonkamer. Daar gaat meneer of mevrouw op staan. Ze krijgen dan vijf minuten om alles te roepen wat er in ze op komt aan vieze woorden.
Zo grappig. Het eerste minuut liggen ze allebei nog in een deuk om niks. Daarna wordt het al minder leuk. En na drie minuten vragen ze of de tijd al om is. De lol is er dan duidelijk van af.
Een voorbeeld van onze dochter van een vies woord zeggen…… Ze lag bij voorbaat al in een deuk. Uiteindelijk kwam ze uit haar woorden en riep; piemel de clown π.