Onze kinderen doe je geen groter plezier dan deze dagen in het donker te gaan wandelen.
Afgelopen weekend hadden vele mensen het aan knopje gevonden van de kerstbomen en buitenverlichting. Wij trouwens ook.

Na het eten als het droog is trekken we onze jassen en laarzen aan. Dan gaan we naar buiten om een rondje door de wijk te lopen. De ooooh’s en aaaaaah’s komen uit de mondjes van de kinderen. Het lijkt ook wel of er elk jaar meer lichtjes bijkomen.

Vorig jaar stonden we bij een huis wat normaal helemaal verlicht was. We zagen de attributen staan maar het bleef donker. We waren er stil van. En ineens; de ogen gingen bijna dicht van al dat plotselinge licht. Daar hebben ze het nog over. Zo fijn om te kunnen genieten van die kleine dingetjes.

Doordeweeks maken we een kleine wandeling van tien minuutjes. Langs de gekleurde lichtgevende trein, de kerstster op een dak, een rij gekleurde kitch lampjes tot aan de mega verlichte tuin (niet die van ons).
In het weekend maken we een grotere ronde. Misschien een idee om van het weekend tijdens de grote ronde meteen de kerstkaarten door de brievenbus te gooien.