Mijn man kreeg laatst van een collega een kist vol met appels. De appels van deze man zouden via de veiling praktisch niks opbrengen. Dus gaf hij ze maar weg. Volgens mij kan je ook via internet kijken waar je gratis appels zou kunnen plukken. Of voor een lage prijs. Op de markt aan het einde van de dag krijg je ook een kist vol voor een paar euro.

En daar stond dan die kist vol met appels. Wat nu?
-Ik kreeg een verzoek van het werk van mijn man. Een appeltaart. De eerste was simpel. Een appeltaart van bloem, suiker en appels. Die vonden ze lekker. Viel dus in de smaak. Of ik er nog een kon bakken. Appeltaart nummer twee was met zelfrijzend bakmeel en spijs op de bodem. Een bom op je maag maar oh zo lekker!
-Nog steeds veel appels over. Hiervan ging ik appelmoes maken. Zo makkelijk. De appeltjes schillen. Klein bodempje water in de pan. De stukjes appel erbij. En als finishing touch een vanille staafje erbij (het binnenste dan). Even koken. Dan de staafmixer erop zetten of de hele boel in een blender gooien. Laten afkoelen en dan in de vriezer. Inmiddels heb ik al een flinke voorraad. De kindjes vinden de pure appelmoes heerlijk. Het liefst warm en daarna een beetje kaneel erover. Smullen maar.
-Maar nog steeds een heleboel appels over. Ik heb iets nieuws geprobeerd. De appels schillen en koken. Daarna in de blender. Een zeef met een oude hydrofiel doek (waarvan ik er nog velen van over heb uit de babytijd van de kids) erover. Daar gooide ik de appelsmurrie in. Het sap liep eruit. Via een trechter in een fles gegoten. Zo snel mogelijk de dop erop. Dan trekt de boel vacuüm. Het sapje laten afkoelen. Daarna de koelkast in. En zie hier; een lekker zelfgemaakt vers sapje zonder kunstmatige toevoegingen. En wat hebben wij hiervan gesmuld!