Dit is mijn feest van het jaar. Geen idee waarom. Maar zo heb ik dat al praktisch mijn hele leven ervaren. Terwijl het eigenlijk maar een avond/nacht is.

Wij hebben een heerlijke overkapping. Daar staat in de winter onze lounge set onder. Een ‘nep’/gas vuurhaard erbij. Zo kunnen we altijd lekker droog en warm zitten.

Als het droog is gaat er een flink vuur buiten aan. Gewone houtblokken. Marshmallows erboven. Heerlijk.

Ik zet overal potjes neer met waxine lichtjes. Dit zijn lege glazen potten van jam, pindakaas, pesto etcetera etcetera. Sommige potjes hang ik in de boom door middel van ijzerdraad. Te koop bij een tuincentrum. Dun ijzerdraad makkelijk te knopen en vouwen en breekt niet. Je kan de kinderen deze potten eventueel laten versieren door middel van glasverf, te koop bij onder andere de Action.

Verder hebben we een driepoot met een pan erboven. Vuurtje lekker opstoken. Pannetje erboven met warme chocolademelk voor overdag. Daar smullen de kinderen heerlijk van. Bus slagroom erbij en mini marshmallows erin.
Rond een uur of 18:00 maken we er een maaltijd soep in. Bijvoorbeeld minestrone soep. Zo makkelijk. Wat olie met knoflook en uitjes. Gehaktballetjes erbij. Daarna wat liters water. Zakje soepgroente. Wat pasta. En tomatenpasta uit een pakje voor weinig. Zo heb je een heerlijke maaltijd soep voor vele personen voor weinig wat de kosten betreft. Dit kan natuurlijk ook zonder drie-poot en dus gewoon op je eigen gasfornuis.
In de avond/nacht, als het nog droog is, kan je in de drie-poot gluhwein gieten. Gezellig en lekker voor de hele buurt.

Nu nog hopen dat de buren lekkere olie bollen willen maken voor ons. Dat is mij nog niet gelukt. En die van de buurtjes zijn zoooo lekker.

Tegen al mijn lieve volgers zou ik willen zeggen: Kijk uit met vuurwerk! Een hele fijne/gezellige avond.
Al het goeds voor het nieuwe jaar! 💋

Dit vind ik zo’n moeilijk onderwerp.
Ik heb het nu niet over een verjaardag van je eigen kind.
Maar over de verjaardag waar je kind voor uitgenodigd is.

Het is altijd handig om wat kado’s op voorraad te hebben die je in een aanbieding koopt. Maar aan de andere kant…. Ik heb weleens een kado in mijn handen gehad om weg te geven via mijn zoontje aan zijn vriendje. Door een 50% actie had ik een best groot kado waar ik dus niet veel voor betaald had. Maar als mijn zoontje dit kado zou geven aan zijn vriendje wat zou de rest dan wel niet denken? De verhoudingen zouden dan helemaal zoek zijn. Krijgt het vriendje van de een een stuiterbal (helemaal prima natuurlijk) en van onze zoon een mega grote actie figuur. Hebben kinderen dit door? Geen idee eigenlijk, als je zes bent. Waarschijnlijk zijn ze gewoon blij met hoe groter hoe beter.
Maar wat zullen de ouders wel niet denken? Misschien zich een beetje opgelaten voelen van waar gaat het heen?
Voorlopig koop ik de aanbiedingen voor onze eigen kinderen voor hun verjaardag en het sinterklaasfeest. En als ik een aanbieding heb voor een kinderfeestje dan kijk ik wel of het een beetje in verhouding is met de rest. Ik spreek toch vaak ouders aan, of zij mij, om te vragen wat ze ongeveer uitgeven aan een kado.
Bij de kindjes van rond de vijf a zes jaar is dat meestal 7,50 euro.

Gisteren, helaas na de kerstdagen, ging het ineens sneeuwen. Ik had verwacht dat het meteen zou smelten aangezien de temperatuur boven nul bleef. Maar het sneeuwde zo hard dat het eigenlijk de hele dag wel aardig wit bleef. De kinderen liepen steeds naar buiten. Even een blokje om, wat sneeuw ballen gooien en weer naar binnen.
Gelukkig had ik al de winter spullen tevoorschijn gehaald.
Tip een.
Een ski-jas voor weinig gewoon bij de Lidl. Zeker twee maten te groot. Dit geldt ook voor de ski-broeken. De snowboots passen ze nu alleen nog met twee paar hele dikke sokken. Hopelijk kunnen ze met dit alles weer twee jaar vooruit.
Afgelopen winter hebben we amper de echte kou gevoeld. Zo zonde om dan allemaal dure ski spullen aan te schaffen als je verder ook niet op wintersport gaat.

Zo aan het begin van mogelijk een winterse koude kijk ik altijd wel om me heen, in de schuur, of ik een beetje voorbereid ben. Hierbij tip twee en de rest.
Een sneeuwschuiver/schep. Een zak met strooizout.
De slee. Een sneeuwballen maker/gooier.
In de kast heb ik voor mezelf nog snowboots.
Een stapel mutsen, sjaals en handschoenen voor iedereen.
Laat de winter maar komen.

De Sinterklaas en het kerstfeest zijn weer voorbij. Iedereen is weer massaal bij elkaar over de vloer geweest. De bacteriën en virussen zijn maximaal verspreid. Over een paar dagen begint de ellende (hopelijk niet) van griep, verkoudheden etcetera.

Wat kan je daar tegen doen?
Ikzelf werk in de gezondheidszorg en kan gratis de anti griepprik krijgen. Dat geldt ook voor de ouderen onder ons. Het is een keuze die je voor jezelf maakt om deze te nemen of niet.
Jaren gelden nam ik deze nooit. Afgelopen jaren weer wel. Ik had geen zin om als moeder samen met de kleine kinderen ziek te zijn. Het wordt ook erg aangeraden als je in de gezondheidszorg werkt om deze ‘griepprik’ te nemen. Je wil namelijk niet dat een patiënt in het ziekenhuis, die toch al kwetsbaar is, ziek wordt door jou.
Maar als je op het internet kijkt lees je toch verschillende verhalen over of het zin heeft. Je laat jezelf toch iets inspuiten met iets wat niet eigen is? Of dat de grote griep die heerst lang niet altijd dezelfde is waarvan je de anti stoffen van hebt laten inspuiten.
Het is dus een persoonlijke keuze of je de anti griepprik neemt of niet, mocht je die keuze hebben.

Wat kan je verder nog doen aan je afweer?
De zon hebben we nu eenmaal niet op voorraad. Het zou fijn zijn als het hard ging vriezen voor nu. Maar daar hebben we ook geen invloed op.
Verder kan je (hopelijk) wel zorgen voor het uitgerust zijn. Dat geldt voor het lichaam maar ook voor de geest.
Ik geef onze kinderen al een tijdje Echinaforce van A.Vogel. Niet heel goedkoop. Maar aangezien we geen grote eters hebben probeer ik zo dat beetje extra weerstand aan ze te geven.
En voor de rest…… Heb je gewoon weinig invloed.

Ik zal niet snel de woorden van een doorgewinterde KNO arts vergeten die zei: hoe vaker je als kind ziek bent/geweest, hoe meer weerstand je hebt opgebouwd voor de rest van je leven.

Eerste kerstdag is voorbij.
Nu de tweede. Gaan we weer voor een uitgebreid menu?

Tweede kerstdag eten we de restjes op van dag een. Klinkt saai. Maar dat is het niet. We hebben afgesproken met familie leden. Iedereen neemt de restjes van de vorige dag mee. Dan maken we buiten een vuurtje. Dat vinden de kinderen geweldig. Daar gaat een drie-poot boven met een pannetje. Maken we een lekkere verse minestrone soepje in.
Lekker buiten zijn. Wij hebben het geluk dat we dit alles buiten maar overdekt kunnen doen. Dus geen last van mogelijk regen.
Op de lange tafel binnen staat van iedereen de restjes van de vorige dag. En dan een lekker kopje warme soep erbij. Genieten!
Als toetje gaan er marshmallows boven het vuur. Eventueel met gesmolten chocolade in een pannetje erbij. Door deze manier van eten gooien we praktisch niks weg. En omdat je ‘van een ander’ eet heb je ook niet twee dagen hetzelfde.
En mocht je toch nog veel over hebben?
-Op tijd invriezen.
-Koud vlees is lekker voor de dagen erna op een broodje (met mayonaise😁)
-Groenten die over zijn bijvoorbeeld in een omelet of quiche verwerken.
-Op de site zetten van Facebook ‘stop voedselverspilling’.

Ik zal dit gebeuren de rest van mijn leven niet meer vergeten.
Vorig jaar liep ik met de kinderen in een tuincentrum. Onze zoon had op school net weer het verhaal gehoord over de geboorte van Jezus.
Ik bekijk wat spullen. Roept onze zoon ineens heel hard; Ik zie hem!
Zegt onze dochter; wie dan?
Zoonlief helemaal enthousiast; Daar! Daar ligt hij, Jezus Christus! Hij wees richting een kerststal waar een baby in wat stro lag.
Het was duidelijk dat onze dochter van toen net vier jaar ‘het verhaal’ niet kende, vergeten was. Ze keek om zich heen en zei: Maar waar dan? Ik zie hem niet?
Waarop onze zoon zegt: Jezus Christus is overal!!
Toen viel de mond van onze dochter echt open en ze stamelde: Maar hoe kan dat dan? In welke auto rijdt hij dan? In een gele of een groene 😂.

Dit is een moeilijk geval.
Ik heb weleens gehad dat er iets in huis niet klopte.
Bijvoorbeeld speelgoed dat kapot was. Dan komen de stoom wolken uit mijn oren. Ik kan dan woest om mij heen kijken en ondertussen vragen/roepen: Wie heeft dit gedaan?
Inmiddels ben ik erachter dat het boos worden niet de methode is.
Ik vind het vooral belangrijk dat de kinderen eerlijk tegen me durven te zijn.
Ze moeten alles tegen me durven te zeggen. En als het echt foute boel is ga ik het natuurlijk niet lachend aanhoren. Dan leg ik uit dat het niet goed is wat ze gedaan hebben, maar dat ik blij ben dat ze de waarheid vertellen. En daarna komt de uitleg dat wat ze gedaan hebben echt niet goed is geweest. En nog steeds kan daar een straf aan vastzitten.

Het scheelt waarschijnlijk wel hoever je kind durft te gaan. Tot nu toe….. lijkt het erop dat die van ons nog niet veel uithalen.
Behalve bij opa en oma, zucht. Een half jaar gelden hebben ze daar op de muur gekleurd. Vijf en zes jaar.dan verwacht je dit toch niet meer?
Als je een kind hebt wat steeds zijn grens opzoekt lijkt het me een stuk moeilijker. Als je boos wordt vertellen ze uiteindelijk niks. Maar als je alles goedkeurt kennen ze hun grens niet.

Ik hoop dat onze kinderen hun grens kennen. En mochten ze er overheen zijn gegaan, dan ga ik ze toch echt vertellen wat niet mag en daar een straf bij geven mocht dat nodig zijn. Al dat onderhandelen wat ik soms in een supermarkt aanhoor tussen ouder en kind….. Ik ben meer van duidelijk je grens aangeven!

Ik schrijf nu pas hoe leuk het is omdat wij gisteren zijn geweest. Anders zou het nu misschien te druk zijn 😁.

Er bestaat natuurlijk een winter Efteling. Daar ben ik nooit geweest. Vast heel leuk omdat het langer open blijft. En in het donker is het natuurlijk allemaal extra sprookjesachtig.

Wij gaan in december in de kerstvakantie graag naar de dierentuin in Arnhem. Na 15:00 betaal je maar een tientje entree.
Bij de ingang krijg je warme chocolade melk of gluhwein.
De dierentuin is dan tot 20:00 open. Zodra het donker wordt zie je overal verlichte dieren staan. Zo ontzettend mooi!
En het allerbelangrijkste van dit alles is volgens mijn man de pasar malam. In het overdekt regenwoud staan overal eet tentjes. Overheerlijk eten uit Indonesië. We starten meestal hier. Dan lopen we een rondje langs de verlichte beelden/dieren.
En dan gaan we weer wat eten. Bijvoorbeeld een kopje koffie met spekkoek. Eventueel kopen we wat dingen om mee naar huis te nemen zoals sambal.
Voor de kinderen is dit lopen in het donker echt een groot avontuur!

Dit jaar waren we met vrienden van ons. Wat hebben de kinderen zich vermaakt. Het was overal ook heerlijk rustig.
Papa heeft zijn bordje Indisch eten weer gehad. Een spekkoek mee in de tas voor de komende dagen. Om 16:00 namen we afscheid van onze vrienden en hun kinderen. Die van ons wilden nog graag een rondje in het donker lopen. Prachtige wandeling gemaakt langs de verlichte dieren en vuurkorven. En als klap op de vuurpijl stonden we oog in oog met een tijger. Gelukkig zat er wel een glasplaatje tussen. Maar hij/zij was zo dichtbij te bewonderen. Heel bijzonder.

Hoe leuk is dat? Vieze woorden roepen zoals poep, pies…..
Af en toe komen de kinderen thuis met liedjes waarin deze woorden in voorkomen. Waarschijnlijk valt dit voor veel mensen nog mee. Maar ik schrok hier al van. Van het thuisfront hebben ze dit niet. Van de televisie ook niet. Waarvan dan?
Dat moeten ze dit toch op het schoolplein hebben gehoord. Daar lopen natuurlijk ook kindjes met een grote broer of zus.
Die ‘grote’ kinderen kijken waarschijnlijk naar you-tube of andere dingen op het internet.
Het ‘grappige’ is dat onze kinderen soms dingen roepen terwijl ze niet eens weten wat het betekent.

Toen onze kinderen allebei op de kleuterschool zaten ( en nu nog zitten), werden ze allebei ineens mondiger. En als de een riep ‘poep’, lag de ander in een deuk. En dat aan tafel terwijl je aan het eten bent. Zucht. Wat ‘moet’ je daar dan mee?
Wij hebben nu de regel dat er aan tafel geen vieze/rare woorden wordt gezegd. Die mogen ze onthouden. En als het hoofd vol zit met deze woorden mogen ze een sein geven.
Dan zet ik een krukje in de woonkamer. Daar gaat meneer of mevrouw op staan. Ze krijgen dan vijf minuten om alles te roepen wat er in ze op komt aan vieze woorden.
Zo grappig. Het eerste minuut liggen ze allebei nog in een deuk om niks. Daarna wordt het al minder leuk. En na drie minuten vragen ze of de tijd al om is. De lol is er dan duidelijk van af.

Een voorbeeld van onze dochter van een vies woord zeggen…… Ze lag bij voorbaat al in een deuk. Uiteindelijk kwam ze uit haar woorden en riep; piemel de clown 😁.