In bijna elk gezin zit wel een ‘moeilijke’ eter.

Ik had zelf als kind nooit zo’n trek. Maar in mijn tijd bleef je aan tafel zitten totdat je je bord leeg was.

De generatie van nu krijgt het anders op zijn bord. Als ouder krijg je nu deze tips voor de ‘slechte’ eter:

-Maak geen drama van het eten.

-Geef je kind een groot bord zodat zijn portie klein/overzichtelijk lijkt.

-Je mag ze nooit omkopen met het toetje.

-Maak een leuk figuur van het eten.

-Laat ze meedenken over wat ze eten. En zo mogelijk laat ze meehelpen in het proces. Bijvoorbeeld knakworstjes snijden.

-Als ze wat ouder zijn mogen ze onderhandelen over hun portie. Dan zet je hoog in, kletst je kind er nog wat van af. Eten ze nog steeds voldoende. Iedereen blij.

Zal deze moderne eet methode beter zijn?

Onze zoon heeft nooit goed en veel gegeten. Na zes jaar deze methode toegepast te hebben doet hij dat nog steeds niet. Voor snoep kan je hem trouwens wel altijd wakker maken.

Onze dochter lust echt bijna alles maar geeft weer niks om snoep.

Misschien is deze moderne eet methode niks voor onze zoon en moeten we overstappen op de oude methode; aan tafel blijven zitten tot je bord leeg is? Of toch omkopen met een toetje?

Of mag hij misschien gewoon een ‘slechte’ eter zijn?

Zondag is bij ons zakgeld dag.

Onze kids zijn 5 en 6 jaar. Eerst dacht ik nog dat ze hiervoor te jong zouden zijn. Even het internet op. De site van de Nibud geeft daar een duidelijk advies over.

Vanaf 6 jaar is het tijd om met zakgeld te beginnen. 50 cent per week. Het beste is het om dit op een vaste dag te geven. Bij ons is dat dus de zondag.

In het begin wilde onze oudste zoon van 6 jaar meteen al zijn centen uitgeven. Nu heeft hij door dat hij met sparen iets groots kan kopen. Maar alles uitgeven is natuurlijk ook weer niet de bedoeling. Een deel blijft in de spaarpot en een deel mag uitgegeven worden.

Onze dochter van 5 jaar geeft niks om de centen. Ze vraagt er niet naar en kijkt er niet naar om. Duidelijk nog te jong?

Het leven van een gezin.

Ik ben Henriette, 43 jaar, getrouwd en moeder van 2 jonge kinderen.

Sinds 1990 ben ik werkzaam in de zorg als chirurgie-assistente.

Later over mij meer.

Zittende aan een wijntje met mijn man, bedacht ik me:

Het leven van een modaal gezin, de ‘tips en tools’ waar vind je die terug?

Waar het mij om gaat is dat ik iets mis op het internet ( of niet gevonden heb )

over een gezin met een gemiddeld inkomen. Die soms wat extra kan uitgeven en soms wat minder.

Maar die houdt van op zijn tijd luxe en soms kan genieten van minder.

Er is geen handleiding over het gezinsleven.

Maar wat ik misschien wel kan bereiken met deze blog is om met elkaar tips en tools te delen over van alles en nog wat.

Dit kan zijn over de leuke, minder leuke, gezonde of minder gezonde dingen in het leven.

Dit is het begin, er zullen nog velen blogs volgen in de toekomst. Maar nu eerst verder met mijn wijntje.

Fijn weekend allemaal.

Groetjes,

Henriette.