In het kader van ‘stop voedselverspilling’ een recept op deze site.
Ik ga geen recepten blog beginnen. Maar zo een keer in de maand zet ik hier een recept op.

Wij kopen een keer in de week wel een portie (liefst biologische) gehakt.
Daar kan je bijvoorbeeld gehaktballetjes van draaien. En dan zelf pindasaus erbij maken van pindakaas. Of een pak gezeefde tomaten erbij. Wat kruiden erbij. Daar kan geen kant en klare pak tegenop vol E nummers.

Vandaag trok ik de koelkast open en keek ik wat we zoal aan restjes eten over hadden.
Spekreepjes, champignons, uien en tomaten. Bonen of andere groentes kan ook.
Het gehakt mengen met een ei en oud brood of paneermeel. Even in de la kijken wat voor kruiden ik heb. Dit keer rozemarijn. Ook er doorheen kneden.
In een cakeblik vorm een laag gehakt. Daarover een laagje spekreepjes de champignons en ui. Kan dus ook een ander restje zijn. Dit alles eerst even kort gebakken. Daar overheen de rest van het gehakt leggen. De tomaatjes doormidden gesneden en eroverheen leggen.
In een voorverwarmde oven van 160 graden. Ongeveer 30 minuten.
Je kan er een zak sla bij doen, wat pasta of brood. Wat je in huis hebt.

Eet smakelijk!

Zo meteen een verjaardag van een vriendin.
Kado dilemma. Wat geef je iemand die waarschijnlijk al alles heeft behalve hele grote dure dingen die ik niet kan betalen dus geven?

Ooit zag ik bij de Oprah Winfrey show dat dames hun eigen verjaardagskado doorgaven aan de volgende.
Hoe makkelijk is dat? Je krijgt bijvoorbeeld een fles douche gel. Op zich altijd handig. Maar waarschijnlijk heb je daar al genoeg van op voorraad. Dus laat je het cellofaan papiertje erom en geef je dit kado door aan de volgende. Let wel op; maak de verpakking niet open om aan het geurtje te ruiken, want dan hebben we een probleem met dat dit 12 maanden houdbaar is 😉.

Wat is nou een leuk kado om te geven aan je vriendinnen?
-Houden ze van een gezellige avond met een lekker glaasje en een hapje? Een flesje prosecco bij de Albert Hein voor 4,99 en dan een pesto voor weinig met een soepstengel om te dippen. Dan ben je voor onder de tien euro klaar.
-Is er geen drank in het spel? Dan is een potje olijven, een pesto, soepstengel en een zakje noten natuurlijk altijd lekker.
-Een bon van de drogist is altijd handig. Dat kan gebruikt worden voor de dagelijkse dingen. En dan zitten er vaak nog leuke mini’s bij voor je vriendin en ook bij een beetje geluk voor jezelf.
-Een tijdschriften bon. Voor elk gezinslid leuk.

Mocht je ooit die douche gel krijgen of badschuim. Zet er voor de grap de datum onder van ontvangst (heel klein). Als de ontvanger dit ook doet die hem dan weer doorheeft hebben we zowaar een leuke ouderwetse kettingbrief.

Wie kent het niet? De spaar acties van onder andere de supermarkten.

Een paar weken geleden begon er een actie met sprookjesboom figuren. Bijna elk kind is er dol op.
Ik dacht nog bij mezelf; geen slapende honden wakker maken.
Maar mijn oudste zoon hoorde hierover op het schoolplein. En dan nog zou ik kunnen denken; wij doen hier niet aan mee.
Dat doen we ook zeker niet met elke actie. Maar deze leek toch wel grappig.
Met de eerste poppetjes die we hadden werd ook veel gespeeld.
Hoever ga je er dan nog in mee? Lastig. Want de laatste popjes zijn natuurlijk moeilijk te krijgen. Dubbelen en dubbelen….
Nog maar twee te gaan. Ga ik dan extra boodschappen doen met de kans dat we nog meer dubbelen gaan krijgen of toch net die laatste die we nog nodig hebben?
Ik ben er al achter dat je via social media en het schoolplein veel kan regelen.
En toch lukte het in eerste instantie niet om dat allerlaatste poppetje te krijgen zodat onze verzameling compleet zou zijn.
Hoe is het dan toch gelukt?
Marktplaats. Het koste me wel een postzegel. Maar het scheelde me ook toch wat extra boodschappen.

Ik ga het toch weer eens hebben over social media maar dan op een andere manier. Naar mijn idee vooral erg nuttig.

Ik was eens aan het kijken wat voor leuke ‘sites’ er zijn. Zo kwam ik tegen dat je tweedehands spullen erop kunt zetten. Dit kan echt van alles zijn. Van je eigen kleding tot aan meubels en speelgoed.
Eerst zet ik het in de verkoop. Raak ik het niet kwijt dan gaat het op de weggeef hoek. Voorheen was ik vrij makkelijk met alles in de kliko gooien. En hoe fijn is het dat er toch iemand blij is met je spullen. En het is ook nog eens beter voor het milieu.
Het kan natuurlijk ook op Marktplaats en waarschijnlijk op nog meer sites.
Maar aangezien ik Ede en omgeving heb aangevinkt komen de mensen vaak op hun fietsje de spullen ophalen.

En dan is er nog de site op Facebook van stop voedselverspilling in Ede. Deze heeft mij echt verbaasd. Er staan dingen op……
Mensen bieden bijvoorbeeld pakken taartmix aan die een half jaar of langer over de datum zijn. Zelfs verse producten uit de koeling open en over de datum. En geloof mij; het wordt allemaal opgehaald.
Mijn moeder had gisteren voor een heel leger zuurkool gemaakt. Bij mij thuis eet alleen ik dat. Zelf een flink bord van leeg gesmuld en een deel in de vriezer. Maar ik had nog zeker twee porties over. Mijn diepvries is niet zo groot. Dus dan zet ik het op deze site. En er staan gewoon zes mensen in de rij die dit graag willen komen ophalen. Ik weet natuurlijk niet of ze normaal geen cent te makken hebben of dat ze gewoon geen zin hebben om te koken. Maar ik ben het kwijt en iemand anders is er blij mee.

Een tip hierbij; vraag of ze een eigen bakje mee nemen om het eten in te doen. Bij mij zijn inmiddels de ‘oud’ Chinees bakjes op.
En heb je niet de tijd om ervoor thuis te blijven? Dan hang ik het gewoon aan de deur. Dat is altijd nog goed gegaan.

Sinterklaas is weer in het land!
Gisteren met de kinderen pepernoten gebakken. Wat slingers opgehangen. De pieten kleren tevoorschijn gehaald.

Om 12:00 naar de intocht gekeken. Onze dochter van vijf is nog te jong of het gaat haar nooit interesseren, die heeft nog geen vijf minuten voor de televisie gezeten.
Onze zoon van zes vond het prachtig. Op een gegeven moment klapperde de brievenbus. Hij schrok. Hij dacht dat het een piet was.

Om 15:00 naar Bennekom gegaan om de Sint live te zien.
Hij wist de naam van onze zoon. Wauw!
En die lange piet wist dat we de badkamer aan het verbouwen zijn. Ongelooflijk. Wat hebben we met z’n allen genoten!

Voor het naar bed gaan mochten ze de schoen zetten. Wortel moest er nog in. En daarna zingen.
Onze tip als je toch geen schoorsteen hebt. Zet de schoen voor het open raam op de slaapkamer van jezelf. Anders kan Piet niet binnen komen. Zodra de kids slapen kan het raam weer dicht.
Nu kan je als ouders de volgende morgen lekker in bed blijven liggen en kijken naar het schoen tafereel. Daarna kunnen de kids gezellig bij je op bed spelen met het nieuwe speelgoed en zit je heerlijk met zijn allen om 8:30 aan de pepernoten als ontbijt.
Of toch niet. Wij hadden als ouders bedacht om een mini spoorzoekertje op te zetten. Bij de schoenen van de kinderen hadden we alleen een hint gelegd. Een controller van de spelcomputer. Die ogen vanmorgen van ze; huh, geen kado? Oeps. Ze snapten niet wat de bedoeling was.
Wij uitgelegd dat ze naar beneden moesten lopen naar de spelcomputer.
Logische gedachte; we krijgen een spel. Oh, jee dat was niet de bedoeling.
Nog iets uit te leggen vandaag; dat een schoen kado een kleinigheidje is.
Eenmaal beneden in de kamer stonden chocolade autootjes op een rij een bepaalde richting op. Ze ‘reden’ vanaf de spelcomputer naar het oventje van de kinderen. In de oven lagen de kado’s.
Na het openmaken van deze kwam de vraag: Wanneer mag ik weer de schoen zetten? Vanavond? Nog iets uit te leggen.
Wij als ouders vinden het meer dan genoeg dat de schoen een keer in het weekend gezet wordt. Het mag natuurlijk vaker maar dan zit er niks in. En de kadootjes houden we graag niet te duur. Meestal geven we iets om mee te spelen en wat lekkers wat ze anders nooit zomaar zouden krijgen. Vandaag was het een snoep staf/lollie.
Dus hierbij; tot volgende week Sinterklaas en zwarte piet. Leggen jullie het kado dan wel op onze slaapkamer?

Ik werd laatst aangesproken door een vriendin dat ik toch echt moest stoppen met Facebook. Je hele hebben en houden staat er maar op zegt ze, niet normaal. Gaat niemand wat aan!
Ik werd er even stil van.
Daarna kreeg ik ditzelfde verhaal nog een keer te horen van een andere vriendin.

En dan ga je er toch over nadenken.

Er zijn mensen die een account hebben en geen foto van zichzelf erbij zetten. Dan kan je af en toe toch dingen delen met je vrienden maar je wordt niet herkent.
En zet je er foto’s bij van je kinderen? Is dat handig? Dan staan ze er de rest van hun leven op. Stel je voor dat ze later zeggen; dat wil ik helemaal niet.

Aan de andere kant denk ik misschien ‘moet’ je gewoon met de tijd mee durven gaan. Facebook wordt zelfs gebruikt bij sollicitatie gesprekken.
En denk je nou echt als je geen Facebook hebt dat je incognito door het leven gaat?
Iedereen is ‘bekend’.
-Men kan traceren waar en wanneer je je geld pint.
-Als je een gsm op zak hebt kunnen ze achterhalen waar je bent geweest.
-In het ziekenhuis als je je ‘ponskaartje’ laat maken staat er tegenwoordig een pasfoto bij.
-De boodschappen. Is het niet toevallig dat er vaak super aanbiedingen zijn. Hoe weten ze dat toch? Omdat je een bonus kaart, Emte kaart, Kruidvat kaart enzovoorts gebruikt.
Oftewel, ook zonder Facebook ga je niet incognito door het leven.

Dat mensen er niks mee hebben vind ik prima. Dat is hun eigen keus. Maar moet ik mij echt gaan verantwoorden waarom ik het gezellig vind om dingen te lezen van anderen en soms ook mijn eigen dingen wil delen?
Zeker met familie in Engeland en Curacao is dit extra leuk omdat je elkaar niet zo vaak ziet.

Maar hoe maak ik dit duidelijk aan anti Facebook mensen?

Wie kent het niet met kinderen? Heel veel zand. Ik heb het het liefste buiten maar helaas hebben wij het ook binnen. Echt overal.

Het begon op de peuterspeelzaal. Neem je de kleine spruit mee naar huis. Zie je een bergje zand liggen in de kinderstoel.
De kleine in bad en de kleren in de wasmachine. De eerste droog je af en kleed je aan. Het tweede gedeelte hang je op….. Er ligt zand op de trap, huh, hoe kan dat?
Les voor de volgende keer. Al heb je de kleren nog zo goed uitgeklopt en daarna gewassen, ook dan zit er nog zand in.
Ik gooi de schoon gewassen was tegenwoordig in een lege badkuip om voor de zekerheid nog een keer leeg te schudden. En ook dan hoor ik weer getik van zand korreltjes.
Volgende tip. Als de was droog is en je gooit je berg was bijvoorbeeld op bed, zoals ik deed, om op te vouwen dan lig je s’nachts in een zandbed. Niks voor mij. Dus ook nadat ik de was droog van de lijn heb, schud ik de boel nog een keer voor de zekerheid leeg in mijn lege badkuip.

Ik vergeet nooit dat een vriendin aan de kleuterjuf vroeg of de zandbak van de school weg kon; het gaf thuis zoveel rommel.
De juf was verbaasd. Een kind moet lekker met zijn handen in het zand kunnen wroeten. Belangrijk voor zijn gehele toekomst!
Er zit genoeg rommel in zand. Krijgen de kleintjes weerstand van.
Het zand tussen de vingers en liefst blote tenen hebben is weer belangrijk voor het leren schrijven (hoe bedenk je zoiets?).
En zand schuurt ook nog eens de maag.

Vandaag had ik in plaats van onze eigen twee kinderen er nog twee bij.
Onze kindjes mochten allebei eens iemand mee naar huis nemen.

Toen onze zoon net op school begon werd hij soms gevraagd om te komen spelen. Het eerste jaar durfde hij (gelukkig) niet 😁.
Een jaar later als hij gevraagd werd ging hij alleen mee als zijn vriendje geen grote broer, zus of een huisdier thuis had. Nu is hij zes jaar en elke dag wordt hij gevraagd. Soms door meerdere kinderen tegelijk. Het lijkt af en toe wel een strijd van wie bij wie kan spelen. Als je maar niet alleen overblijft. Genoeg kinderen die bij het hek huilen omdat ze niemand hebben gevonden.

Ik vind het zo lastig wat nou ‘normaal’ is wat spelen betreft buiten de school uren om.
Sommige ouders zie je elke dag weer relaxed bij het schoolplein staan en hun schouders ophalen als er een leger extra kinderen mee naar hun huis gaan. Ik schrik er soms van als er een groepje voor me neus staat met de vraag of ze een broodje mogen komen eten. Of ‘gewoon’ bij ons mogen komen spelen.
En daar komt bij dat we op de maandag meestal al een extra jongetje in huis hebben. De dinsdag gaan onze kids naar zijn huis. De donderdag is opa en oma dag. Vrijdag is papa voorlopig vrij en gaan we vaak iets met z’n vieren doen. Dan hebben we alleen de woensdagmiddag nog…..

Als ik terug denk aan mijn lagere schooltijd, werd er niet vaak gevraagd of er iemand mee naar ons huis kon om te komen spelen.
Ik hoor van meer mensen dat we gewoon de straat opgingen om een eventuele speelgenoot te vinden. Dat lukte eigenlijk altijd wel. Zo niet, dan ging ik binnen knutselen.

Het zal ook wel per kind verschillen wat nou ‘handig’ is. Sommige kinderen spelen heerlijk met hun vrienden. Dan hebben de ouders zelfs meer rust dan dat ze een verveeld/vervelend kind thuis hebben.
Onze zoon heeft op zijn tijd echt rust nodig. Dus na een lange dag school met overblijven merk ik ook wel aan hem dat hij dan heerlijk tot rust komt als hij alleen met zijn speelgoed kan spelen.

Gisteren had ik mijn hoogzwangere nichtje op visite. Wat lijkt dat zwanger geweest zijn bij mij alweer lang geleden. Of toch niet? Het blijft zoiets bijzonders!

Wanneer ben je klaar voor de kleine? Het begint natuurlijk al met de zwangerschap. Hoe verloopt deze en hoeveel tijd heb je om dingen van te voren te regelen, zoals de basis van een babykamer, wandelwagen, kleertjes etcetera. Daar zijn genoeg afvink lijstjes voor die je via welke weg dan ook vanzelf gaat krijgen.

Ik vergeet nooit dat onze oudste geboren werd. Hij had een ‘moeilijke’ start omdat de bevalling te lang duurde. Te lang volgens hem. Zijn hartslag daalde een paar keer en uiteindelijk ‘moest’ hij echt geboren worden met een ‘knip’ en een vacuüm. Een blauw jongetje werd geboren. Een echte jongenskleur……
Door de moeilijke start moesten we langer in het ziekenhuis verblijven. Op vrij korte termijn werd besloten wanneer we naar huis mochten. Daar gingen we dan met zijn drieën.
De voordeur ging open…… En nu? De huiskamer leek heel groot en stil.
Na een tijdje kwam de kraamhulp. Een schattig jong meisje kwam ons helpen. Ze gaf wat Indonesische recepten aan mijn man. Deed de geboorte kaarten in de enveloppe. Daarna kregen we nog wat basis tips van hoe we onze zoon moesten verschonen en wat over de voeding. En weg was ze.
De volgende ochtend kwam een oudere dame ons helpen. Schrik; we hadden de kruik niet ververst. (Was ons niet verteld😉). Nu hadden we een onderkoelde baby, gelukkig niet weer blauw.
Van deze kraamhulp veel geleerd. Als kersverse moeder ook echt je rust nemen en veel laten verwennen. Jou tijd komt nog om te multi-tasken.
Het viel me op dat de hydrofiel doeken/luiers zo ‘op’ waren. Er lag er een in de kinderwagen mocht de kleine spugen. En een in de box etcetera. Oftewel; manlief kon weer op pad om twee extra pakken te kopen. En ik gebruik ze nog bij de kinderen met afdrogen.

De visite. In het begin was het huis vol en soms tot laat. Dat overkomt ook bijna iedereen want het is natuurlijk ook gezellig.
En dan stort je in. Daarna, voor je gevoel misschien kinderachtig, een agenda op tafel. En daar de rust momenten van een hele dag of dagdeel plannen.

Dan de kado’s. Hoe leuk is het om bij een kado zoals kleertjes of een bon een klein knuffel popje te doen? Op een gegeven moment kon onze zoon niet meer in de box dankzij al deze knuffel popjes.
Daarom krijgen de kersverse ouders van mij een kado met een warme knuffel.

Vandaag elf november is het Sint Maarten. Je kan vanavond in het donker op de bank gaan zitten met de deurbel uit of als er kindjes aanbellen en een leuk liedje zingen eventueel wat aan ze mee geven.

Deze dag draait om delen. Wat ik zo leuk vind van de lagere school van mijn kinderen is dat ze dit thema de hele dag doorvoeren. Elk kind neemt een stuk fruit mee van huis. Dit gaat in een grote bak. Daarna delen ze dit onderling.

En elk kind mag iets van huis mee nemen wat langer houdbaar is. Bijvoorbeeld macaroni verpakt. Aan het einde van de ochtend worden de hopelijk volle kratten naar de voedselbank gebracht.

Op school worden ook lampionnen gemaakt. Om 8:45  gaan de kindjes hiermee een rondje lopen. Een kind uit de bovenbouw begeleid een kind uit de onderbouw. Schattig om te zien. Een paar kinderen uit de bovenbouw voeren onderweg een toneelstukje op. Het verhaal van Sint Maarten; een zwerver ligt op de grond in de kou. Dan komt er een man langs die geeft hem de helft van zijn mantel.

Na het avond eten ga ik met de kindjes langs de deuren in de buurt. Mensen vinden het vaak prachtig dat kinderen zelf gemaakte lampionnen hebben. Ze zingen hun geleerde liedje en dan volgt er meestal een beloning. De kinderen bedanken dan zoals het hoort. En vorig jaar voerden we het zinnetje; ‘en nog een fijne avond’ in. Hoe verbaasd reageerden  mensen daarop. Maar eigenlijk zo’n normale/beleefde zin…

Tip voor vandaag; geen zin in kinderen aan de deur? De deur niet open doen of een briefje erop plakken.

Vinden we het prima/gezellig? Eventueel een traktatie voor de kinderen in huis hebben/geven. Een gezond stukje fruit mag natuurlijk ook. Maar mijn kinderen vinden voorverpakt (hygiënisch) snoep een echt feest! Dan roepen ze in koor; bedankt en een fijne avond!

Heeft u een kaarsje of lampje bij de voordeur of in de vensterbank? Dan is de kans groter dat er aangebeld wordt.